Ρωτήσαμε τους αθλητές μας: γιατί να τρέξεις Μαραθώνιο;

Παραδοσιακά ο Νοέμβριος ανήκει στους Μαραθωνοδρόμους και δη του Αυθεντικού της Αθήνας. Ωραίοι και όλοι οι παράλληλοι αγώνες που διεξάγονται, αλλά το μεγάλο γεγονός είναι τα 42,195χιλιόμετρα από το Μαραθώνα μέχρι το Παναθηναϊκό Στάδιο και εκείνοι οι δρομείς που κλέβουν την παράσταση και το θαυμασμό μας, είναι όσοι και όσες καταφέρουν να τα ολοκληρώσουν με ένα θριαμβευτικό τερματισμό μέσα στο Καλλιμάρμαρο. 

Παρόλο που και στη χώρα μας έχει αυξηθεί δραματικά ο αριθμός απλών καθημερινών ανθρώπων που συμμετέχουν σε αγώνες Μαραθωνίου και οι οποίοι δεν αποτελούν πια τους «τρελούς του χωριού (ή της πόλης)», υπάρχουν ακόμα αρκετοί συνάνθρωποι που δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί γίνεται όλη αυτή η «φασαρία» και γιατί κάποιος είναι διατεθειμένος να ξοδέψει χρόνο και να υποβάλλει το σώμα του σε μία τόσο επίπονη διαδικασία. Σε αυτούς τους ανθρώπους αλλά και σε όσους συμμετάσχουν στο Μαραθώνιο για πρώτη ή πολλοστή φορά και για τους οποίους ο χρόνος επενδύεται και δεν «ξοδεύεται» και η επίπονη διαδικασία βιώνεται ως μέσο για τη βελτίωση σε σωματικό, νοητικό και ψυχικό επίπεδο, έχουμε να παραθέσουμε πολλές απαντήσεις στο γιατί:

«Γιατί μου αρέσουν οι μεγάλες αποστάσεις, δοκιμάζομαι, δεν είναι μόνο η μέρα του αγώνα είναι όλη η προετοιμασία που σε χαλυβδώνει σαν άνθρωπο και σε κάνει να είσαι σε καλή κατάσταση και σωματικά και ψυχικά».

«Γιατί η θέα των Μαραθωνοδρόμων μου προκαλεί συγκίνηση και θέλω να διανύσω και εγώ τη διαδρομή του Μαραθωνίου, για να καταλάβω γιατί μου προκαλείται αυτό το συναίσθημα».

«Γιατί με εξιτάρει, γιατί βγάζω τα ψυχολογικά μου προβλήματα, γιατί βλέπω ότι ο στόχος πραγματοποιείται».

«Γιατί το απολαμβάνω, το λατρεύω».

«Γιατί με βελτιώνει κάθε φορά σε προσωπικό και σωματικό επίπεδο. Για να δώσω ένα μήνυμα σε όλους να ξεκινήσουν τον αθλητισμό».

«Γιατί το αγαπώ και θέλω να γίνω καλύτερη».

«Γιατί δεν έχω μυαλό, γιατί μου αρέσει πάρα πολύ το τρέξιμο, γιατί είναι ο μόνος τρόπος να μην σκέφτομαι όλα όσα με αγχώνουν στη δουλειά μου».

«Γιατί έτσι μου ήρθε, πάντα έτρεχα αλλά είπα τώρα να δοκιμάσω κάτι πιο δύσκολο, πιο μεγάλο».

«Γιατί είναι μια πρόκληση απέναντι στον εαυτό μου. Είναι ένας στόχος για τον οποίο προετοιμάζομαι δύο χρόνια και ελπίζω να τον καταφέρω».

«Για τον εαυτό μου, γιατί με ευχαριστεί και περνάω πολύ καλά στην προπόνηση και στον αγώνα».

«Γιατί η ώρα της προπόνησης για έναν αγώνα Μαραθωνίου Δρόμου είναι η ώρα μου, η δική μου η ώρα, η ψυχοθεραπεία μου και θέλω και να με βλέπουν και τα παιδιά μου να τρέχω και να επιτυγχάνω προκλητικούς στόχους».

«Επειδή τις ώρες της προετοιμασίας για έναν τέτοιο αγώνα εξαφανίζονται οι έννοιες μου».

«Για να μάθω να ξεπερνάω τις δυσκολίες στη ζωή μου».

«Για να βελτιώσω τις επιδόσεις μου όσο γίνεται περισσότερο και πάντα για να τερματίσω, μια και ο τερματισμός αποτελεί από μόνος του ένα σημαντικό στόχο».

«Γιατί αν θεωρείς τον εαυτό σου Έλληνα πρέπει να τρέξεις ένα Μαραθώνιο».

Και ο τερματισμός στο Παναθηναϊκό Στάδιο, για όλους τους παραπάνω σημαίνει και είναι:

«Μεγάλη τιμή. Είναι μεγάλη χαρά, να τερματίσουμε χωρίς να κλαίμε από πόνο αλλά από συγκίνηση. Λύτρωση. Σημαίνει ότι θα έχω πετύχει το στόχο μου. Επιβράβευση των κόπων και των προσπαθειών μου. Είναι αυτό που όλοι προσδοκούν. Σημαίνει χαρά, περηφάνεια, ρίγος, συγκίνηση, κλάμα, πολύ κλάμα. Είναι μια μεγάλη νίκη. Είναι ευτυχία, δικαίωση, μούρλα, τρέλα, πόνος, δάκρυ. Είναι σαν ένας τοκετός. Σημαίνει επιτυχία, ανεξάρτητα από το χρόνο που θα κάνω. Είναι όνειρο ζωής. Σημαίνει ότι ποτέ δεν είναι αργά να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα». 

Όπως καταλαβαίνετε ή γνωρίζετε ή θα διαπιστώσετε, το να συμμετάσχεις σε έναν αγώνα Μαραθωνίου δεν είναι εύκολο και ποτέ κανένας δεν το ισχυρίστηκε αυτό. Αλλά και κανένας δεν αναγκάζεται ή υποχρεώνεται να το κάνει. Είναι προσωπική επιλογή και δέσμευση. Και απαιτεί σθένος και γενναιότητα, εκτός φυσικά από την αυτονόητη επαρκή προπονητική προετοιμασία. Χρειάζεται να ανασύρεις κρυμμένες σωματικές και πνευματικές δυνάμεις για να ξεπεράσεις τις δύσκολες στιγμές και να ολοκληρώσεις την προετοιμασία και τον αγώνα. Σίγουρα την ημέρα του αγώνα θα υπάρχει η έξτρα κινητοποίηση και το ψυχολογικό μπουστάρισμα, από τους φιλάθλους σε όλη τη διαδρομή, από την οικογένεια και τους φίλους που παρακολουθούν με αγωνία και περηφάνεια και ακόμα και από τους άλλους δρομείς (που και αυτοί υποφέρουν) που είναι και οι λόγοι που βγαίνουν αυτά τα τελευταία χιλιόμετρα μετά το 32ο χιλιόμετρο έως τον πολυπόθητο τερματισμό!

Για όποιους λόγους λοιπόν και να τρέχει κάποιος Μαραθώνιο εμείς ευχόμαστε καλή επιτυχία και σίγουρα θα είμαστε κάπου στη διαδρομή να σας χειροκροτάμε!!

Η ομάδα του myathlete

Πηγή: Δρομείς myathlete

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH