Omloop Het Nieuwsblad

Βιολογικές προσαρμογές από την άσκηση.

 Τι είναι οι βιολογικές προσαρμογές:

Η εργοφυσιολογία με τον όρο βιολογικές προσαρμογές, ορίζει κάθε μεταβολή που συντελείται στο εσωτερικό του σώματος κατά την διάρκεια της άσκησης (άμεσες, όπως π.χ. είναι η αύξηση της καρδιακής συχνότητας και του πνευμονικού αερισμού) ή σαν αποτέλεσμα αυτής σε βάθος χρόνου (χρόνιες). Οι χρόνιες, για τις οποίες θα γίνει και λόγος στο άρθρο αυτό, είναι αποτέλεσμα τακτικής και συστηματικής άσκησης. Χαρακτηρίζουν κάθε αθλητή/αθλούμενο και αποτελούν ουσιαστικά την εξήγηση για την αθλητική βελτίωση και την επίτευξη του υποκειμενικού αθλητικού στόχου που έχει θέσει.

Κατηγορίες χρόνιων βιολογικών προσαρμογών:

Οι χρόνιες προσαρμογές, χωρίζονται σε 3 κατηγορίες. Τις μεταβολικές προσαρμογές, τις νευρομυϊκές προσαρμογές και τέλος τις καρδιαναπνευστικές προσαρμογές. Συναντώνται μόνες τους ή συνυπάρχουν στον οργανισμό ανάλογα με το ερέθισμα (είδος άσκησης) που δέχεται.

Το μέγεθος και ο ρυθμός επίτευξης των χρόνιων βιολογικών προσαρμογών:

α) Είναι συνάρτηση των χαρακτηριστικών του ερεθίσματος που δίνεται στον οργανισμό (είδος άσκησης, ένταση, διάρκεια και συχνότητα),

β)Επηρεάζεται από το περιβάλλον (υψόμετρο, θερμοκρασία, διατροφή),
γ) Επηρεάζεται από τον ίδιο τον οργανισμό του ατόμου (γονότυπος, φαινότυπος, ηλικία, φύλλο).

 

Φυσιολογικές αρχές προπονητικών ερεθισμάτων:

 

Τα προπονητικά ερεθίσματα και κατά συνέπεια η επίτευξη των βιολογικών προσαρμογών, διέπονται από κάποιες αρχές οι οποίες πρέπει κάθε φορά να πληρούνται ώστε η προπόνηση να φέρνει αποτελέσματα. Τρείς είναι οι βασικότερες αρχές της προπόνησης και αυτές είναι:

α) η αρχή της εξειδίκευσης,

β) η αρχή της επιβάρυνσης,

γ) η αρχή της αναστροφής.

Περιληπτικά και γενικευμένα, σαν μια 1η επαφή με τις αρχές αυτές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η αρχή της εξειδίκευσης, απαιτεί από τον ασκούμενο να ακολουθεί ερεθίσματα που γυμνάζουν τους μύες και το ενεργειακό σύστημα που πρόκειται να χρησιμοποιήσει στο άθλημά του. Η αρχή της επιβάρυνσης, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με την αρχή της προοδευτικότητας, επιτάσσει την οριοθέτηση της προπονητικής επιβάρυνσης σε επίπεδα πέρα από τα συνηθισμένα αλλά και την αύξηση αυτής ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Τέλος όσον αφορά την αρχή της αναστροφής, αυτή μας διδάσκει ότι οι προσαρμογές δεν παραμένουν για πάντα στο σώμα του αθλητή/αθλουμένου, αντιθέτως αρχίζουν σιγά-σιγά να παρακμάζουν και τελικά εξαφανίζονται σε διαστήματα μεγάλης αθλητικής απραγίας.

 Αλέξανδρος Δημητριάδης – running coach myathlete.

Βιβλιογραφία:

1) ROBERTS JA and ALSPAUGH JW. Specificity of training effects resulting from programs of treadmill running and bicycle ergometer riding. Medicine and Science in Sports 4:6, 1972.

2) MAGEL JR, Mc ARDLE WD, TONER M and TELIO DJ. Metabolic and cardiovascular adjustments to arm training. Journal of Applied Physiology 45:75, 1978
3) HENRIKSSON J and REITMAN JS. Time course of changes in human skeletal muscle succinate dehydrogenase and cytochrome oxidase activities and maxymal oxygen uptake with physical activity  and inactivity. Acta Physiologica Scandinavica 99:91, 1977
4) HICKSON RC, FOSTER C, POLLOCK ML, GALASSI TM and RICH S. Reduced training intensities and loss of aerobic power, endurance and cardiac growth. JournalofAppliedPhysiology58:492, 1985.

 

Stay tuned – Ακολουθούν αναλυτικά άρθρα για κάθε μία χρόνια προσαρμογή και ανάλυση των αρχών που τις διέπουν.

About the Author:myathlete