Τζωρτζάκης: Το Tro Bro Léon είναι πόλεμος.

Με δέκα βάθρα και τρεις φανέλες στα Πανελλήνια πρωταθλήματα δρόμου αντοχής και ατομικής χρονομέτρησης της κατηγορίας ελίτ, ο Πολυχρόνης Τζωρτζάκης είναι ο πιο επιτυχημένος εν ενεργεία αναβάτης δρόμου που έχει να προσφέρει η χώρα μας στο διεθνές στερέωμα.

Διεθνής Γύρος Ρόδου
International Rhodes Grand Prix. Photo: Petros Gkotsis

Φέτος, ο Πολυχρόνης αποτελεί τον βασικό διεκδικητή της γενικής κατάταξης σε πολυήμερους γύρους για την εθνική μας ομάδα. Στην πρώτη εμφάνιση της εθνικής μας φέτος, στον Γύρο Ρόδου, δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στο ρόλο του λόγω μιας πτώσης στα τελευταία μέτρα του πρώτου ετάπ. Παρά το δυσάρεστο γεγονός, έκανε αρκετές προσπάθειες να δημιουργήσει ξεκολλήματα και είχε ενεργό ρόλο σε όλη τη διάρκεια του Γύρου.

Δύο εβδομάδες αργότερα, στον Γύρο Αιγύπτου (κατ. 2.2), ξεκίνησε εμφατικά με νίκη στον πρόλογο, ενώ έκλεισε τον αγώνα με νίκη στη γενική κατάταξη. Ήταν ένας αγώνας στον οποίο σύσσωμη η εθνική μας ομάδα πρωταγωνίστησε.

Η εθνική ομάδα της Ελλάδας στον Γύρο Αιγύπτου, με τον Πολυχρόνη στην κίτρινη φανέλα.

Αμέσως μετά τον πενθήμερο Γύρο Αιγύπτου ήρθε ο δεκαήμερος Γύρος Μαρόκου (κατ. 2.2). Αυτή τη φορά ο Πολυχρόνης συμμετείχε με τα χρώματα της Tarteletto – Isorex, της βελγικής Continental ομάδας με την οποία αγωνίζεται από το 2018. Με τέσσερις τερματισμούς στο βάθρο και δύο νίκες (7ο και 8ο ετάπ) κατέκτησε τη φανέλα των πόντων και επιβεβαίωσε την εξαιρετική του κατάσταση.

Έπειτα από δύο πολυήμερους αγώνες στην γηραιά Ήπειρο, επέστρεψε στην Ευρώπη για να αγωνιστεί στους γαλλικούς μονοήμερους, Tour du Finistére (20 Απριλίου) και Tro-Bro Léon (22 Απριλίου). Αμφότεροι, αγώνες κατηγορίας 1.1. Στον πρώτο, απόστασης 187,5 χλμ και με μικρά δυναμικά ανηφορικά σημεία, η Tarteletto – Isorex κατάφερε να βρεθεί στη 16η θέση με τον Floris Gerts. Ο Πολυχρόνης δεν ολοκλήρωσε την κούρσα, καθώς ήθελε να κρατήσει δυνάμεις για τη συνέχεια.

Στον δεύτερο, δύο ημέρες αργότερα, έκανε μια πολύ καλή προσπάθεια δεδομένων των συνθηκών. Το Tro-Bro Léon είναι ένας ιδιαίτερα ενδιαφέρον αγώνας 205 χιλιομέτρων με κομμάτια αγροτικών χωματόδρομων να αποτελούν τμήμα της διαδρομής. Όπως και το Paris-Roubaix, θέλει ανοχή στις κακουχίες, γερά πόδια, καθαρό μυαλό και αρκετή τύχη για να φτάσεις στον τερματισμό. Ο Πολ βγήκε με δύο πτώσεις από τα 27 τμήματα χωματόδρομου και έφτασε στον τερματισμό με μηχανικό πρόβλημα, μόλις 3:50 πίσω από τον νικητή, Andrea Vendrame (Androni Giocattoli – Sidermec) καταλαμβάνοντας την 58η θέση.

Με τη σκόνη των χωματόδρομων να θολώνει το φόντο, ο Πολυχρόνης προσπαθεί μόνος του να μειώσει τη διαφορά από τους προπορευόμενους. Photo: Kramon

Π.Γ.: Πως σου φάνηκε το επίπεδο του ανταγωνισμού στην Αίγυπτο και οι επιδόσεις της εθνικής μας ομάδας; Τι την κάνει να διαφέρει από την ομάδα πίστας του 2010-2012;

Π.Τ.: Στην Αίγυπτο το συνολικό επίπεδο δεν ήταν πολύ υψηλό, αλλά η νίκη είναι πάντα δύσκολη. Ειδικά όταν έχεις σχεδόν όλες τις ομάδες να συνεργάζονται εναντίον σου σε επάπ με πλάγιο άνεμο στη μέση της ερήμου. Η εθνική ομάδα έδειξε χαρακτήρα και έτσι είχαμε τέσσερις αθλητές στο Top 10 της γενικής μαζί με νίκες σε ετάπ (η εθνική ομάδα κέρδισε τον πρόλογο του αγώνα με τον Πολυχρόνη και το τρίτο ετάπ με τον Στέλιο Φαραντάκη).

Η ομάδα πίστας ήταν και τότε αρκετά ανταγωνιστική, αλλά δεν είχε την ίδια δυναμική και εμπειρία που έχουμε τώρα. Μην ξεχνάμε ότι η πλειοψηφία των αθλητών της ομάδας δρόμου έχουν προσκομίσει εμπειρία από διεθνείς αγώνες με τις ομάδες τους.

Π.Γ.: Αμέσως μετά την Αίγυπτο πήγες στο Μαρόκο με την ομάδα σου. Ποιος ήταν ο στόχος εκεί; Θα ήθελες να έχεις παλέψει και εκεί για τη γενική κατάταξη ή είσαι ευχαριστημένος με τις δύο νίκες που κατάφερες;

Π.Τ.: Η πρόσκληση της ομάδας μου για τον Γύρο του Μαρόκου ήρθε τελευταία στιγμή, αλλά ένιωθα ότι στην Αίγυπτο μέρα με τη μέρα η φόρμα μου βελτιωνόταν. Οπότε, πήγα στο Μαρόκο με στόχο τη νίκη μου σε ένα ετάπ. Την πρώτη μέρα ένιωθα πολύ καλά, αλλά ένα λάθος μου στέρησε τη νίκη.

Στη συνέχεια, το τρίτο ετάπ, που είχε 4100μ θετική υψομετρική διαφορά σε 185 χλμ.-η πιο δύσκολη διαδρομή στην καριέρα μου– δεν μου άφησε περιθώρια για ένα πλασάρισμα στη γενική κατάταξη. Το πάλεψα βέβαια. (σ.σ. ο Πολυχρόνης τερμάτισε 19ος στο τρίτο ετάπ, 23:00 πίσω από τον νικητή, τον Βέλγο Laurent Evrard της Sovak).

Γύρος Μαρόκου

Μετά τη μέση του δεκαήμερου Γύρου, ήταν που άρχισα να βλέπω ότι το σώμα μου αντιδρούσε καλά στη συσσωρευμένη κούραση και φάνηκε με τις δύο νίκες και τα δύο βάθρα σε ετάπ.

Π.Γ.: Μετά τους δύο Γύρους ήσουν έτοιμος για αγώνα ή χρειάστηκε περίοδος αποκατάστασης; Γιατί σε είδα αμέσως, ξανά σε αγώνα (στο Tour de Finistére); Το DNF ήρθε λόγω κούρασης;

Π.Τ.: Οι δέκα μέρες στο Μαρόκο σίγουρα κατάπιαν κάμποση φρεσκάδα από τα πόδια μου και ξεκουράστηκα με παθητική και ενεργητική αποκατάσταση τις ημέρες που ακολούθησαν μέχρι το Finistére. Στο Tour de Finistére η διαδρομή δεν ταίριαζε στα χαρακτηριστικά μου, οπότε έτρεξα για να ξεμπλοκάρω το σώμα μου μετά από τις ημέρες ξεκούρασης, να ξαναβρώ αγωνιστικό ρυθμό και να είμαι έτοιμος για το Tro-Bro Léon δύο ημέρες αργότερα. Πίεσα, είδα ότι δεν ήμουν άσχημα, αλλά δεν ήθελα να καταθέσω “ψυχή και σώμα” που λένε.

Π.Γ.: Οπότε ήθελες ένα καλό Tro-Bro Léon από ότι καταλαβαίνω. Τι σε τράβηξε σε αυτό τον αγώνα; Σου άρεσε η ιδέα των χωμάτινων sectors;

Π.Τ.: Και βέβαια ήθελα να έχω ένα καλό αποτέλεσμα, γιατί είναι ένας αγώνας “pour le guerrier”- για τους μαχητές- που λένε και οι Γάλλοι. Τον έτρεξα και πέρυσι, αλλά δεν ήμουν σε καλή κατάσταση. Φέτος, ήμουν πεπεισμένος ότι μπορώ να είμαι στο Top 20, αλλά οι δύο πτώσεις που είχα με άφησαν με μηχανικό πρόβλημα μέχρι το τέλος. Παρ’ όλα αυτά τερμάτισα χαρούμενος και ικανοποιημένος με τον αγώνα μου. Ελπίζω να επιστρέψω του χρόνου για να εκπληρώσω τον στόχο μου.



Tro-Bro Léon 2019. Photo: Kramon

Π.Γ.: Σαν ομάδα είχατε κάποιο συγκεκριμένο στόχο στον αγώνα; Είχες το “ελεύθερο” να τρέξεις για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα;

Π.Τ.: Σε αγώνες κατηγορίας 1, όπως το Tour de Finistére και το Tro-Bro Léon, με ομάδες Pro Tour και Pro Continental, τρέχουμε σχεδόν όλοι ελεύθερα, καθώς αφήνουμε τις δυνατότερες ομάδες να αλλάξουν τη ροή του αγώνα. Βέβαια, μεταξύ μας ξέρουμε ποιος είναι σε καλύτερη κατάσταση και σε ποιον ταιριάζει η διαδρομή, οπότε προσπαθούμε να τον προστατεύσουμε κατά τη διάρκεια του αγώνα. Το Tro-Bro Léon όμως είναι “πόλεμος” και δεν αφήνει περιθώρια για ομαδική συνεργασία. Τουλάχιστον για μια ομάδα Continental σαν τη δική μου.

Φωτογραφία από παλιότερη έκδοση του αγώνα. Ο καλύτερος ντόπιος αθλητής, δηλαδή από την περιοχή της Βρετάνης, έχει ένα ασυνήθιστο έπαθλο. Photo: Gruber Images

Π.Γ.: Κλείνοντας, θα ήθελα να μου πεις αν έχεις ξεκουραστεί για τη συνέχεια και ποιος είναι ο επόμενος αγώνας σου;

Π.Τ.: Πριν το Πάσχα γύρισα σπίτι μου στα Χανιά και έκανα μερικές ημέρες ρεπό. Στη συνέχεια άρχισα ξανά τις προπονήσεις με στόχο να ξαναβρώ τη φυσική κατάσταση που είχα πριν σταματήσω. Συνολικά πέρασα τρεις εβδομάδες στα Χανιά, πράγμα που σίγουρα με ξεκούρασε ψυχολογικά. Το εάν με ξεκούρασε και σωματικά θα φανεί σε μερικές εβδομάδες που θα κλείσω άλλο ένα μπλοκ αγώνων σε Γαλλία και Βέλγιο. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αγώνες κατηγορίας 2 και 1 μαζί με κάποια Pro Kermesse μεσοβδόμαδα.

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH