Τζένη Μπουλμέτη: μέσα από το IRONMAN μεταμορφώνεσαι.

Μια πολύ μεγάλη ελληνική επιτυχία στο χώρο του τριάθλου IRONMAN μας χάρισε πριν από μερικές μέρες η Τζένη Μπουλμέτη. Η αθλήτρια του ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥ και του Δημήτρη Κασίμη πήρε την πρώτη θέση στις γυναίκες στο IRONMAN του Ταλίν στην Εσθονία, πιστοποιώντας με τον πιο εμφατικό τρόπο τη δυναμική της στο αγώνισμα. Παράλληλα με την πρωτιά της στο συγκεκριμένο αγώνισμα, η Τζένη εξασφάλισε και τη συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN που γίνεται τον Οκτώβριο στη φημισμένη ΚΟΝΑ. Όλα αυτά (δεν τα λες και λίγα – μάλλον συναρπαστικά και αξιοθαύμαστα τα λες) με έκαναν να την αναζητήσω για μια κουβέντα με μεγάλο ενδιαφέρον, ειδικά ετούτη την εποχή που η επίσημη διοργάνωση του IRONMANκάνει την πρώτη της «απόβαση» στον ελλαδικό χώρο, διοργανώνοντας ένα half IRONMAN τον προσεχή Απρίλιο στο CostaNavarino. Απολαύστε την.

Αν η πρόσφατη πρωτιά σου στο Ταλίν της Εσθονίας και στο IRONMANείναι ο προορισμός μιας πορείας, ποιο θα έλεγες πως ήταν το «σημείο εκκίνησής» της;

IRONMANκάνω εδώ και ένα χρόνο. Όλη αυτή η ιδέα – το «μικρόβιο» αυτό – μπήκε στο μυαλό μου όταν ήμουν έγκυος το δεύτερο παιδί μου. Έκανα τρίαθλο, ως τότε, για χρόνια, αλλά μόνο sprintαποστάσεις. Είχα όνειρο ένα IRONMAN. Μετά το δεύτερο παιδί μου, λοιπόν, ήθελα πάρα πολύ να ασχοληθώ με μεγαλύτερη απόσταση τριάθλου. Ήταν κάτι που με ιντρίγκαρε πολύ. Γενικά, μου αρέσουν τα δύσκολα και θέλω να τα κυνηγάω. Το ονειρευόμουν πολύ, λοιπόν, αυτό και έτσι κάπως ξεκίνησε αυτή η πορεία, αυτό το «ταξίδι».

Τι backgroundείχες πριν τους αγώνες μεγάλης διάρκειας και αποστάσεων;

Ασχολούμουν με τις πολεμικές τέχνες. Από πέντε χρονών, και μέχρι τα είκοσι πέντε μου, έκανα καράτε σε αγωνιστικό επίπεδο. Ήμουν και μέλος της εθνικής ομάδας, οπότε είχα καλό επίπεδο. Συμπληρωματικά, πάντοτε έτρεχα και λιγότερο κολυμπούσα. Με το ποδήλατο δεν είχα καμία σχέση. Όταν μετακόμισα από την Αθήνα στο Άργος, σταμάτησα τις πολεμικές τέχνες και είπα ότι πρέπει να ασχοληθώ με κάτι άλλο. Δεν μπορούσα να συνεχίσω τις πολεμικές τέχνες, το καράτε, στο Άργος στο ίδιο επίπεδο που το έκανα στην Αθήνα. Οπότε, μπήκε στη ζωή μου το τρέξιμο πιο συστηματικά και, όταν ξεκίνησαν οι πρώτες διοργανώσεις τριάθλου στην Ελλάδα, μου φάνηκαν ενδιαφέρουσες και challenging. Το είδα και λίγο σαν περιπέτεια, του στυλ: «πάμε να κάνουμε ένα τρίαθλο». Έτσι ξεκίνησα.

Ποια χρονιά ήταν αυτό;

Το 2012. Τότε έκανα τον πρώτο μου αγώνα.

Από το 2012 ως το 2016, οπότε, έκανες το sprintτρίαθλο;

Ναι, ακριβώς. Παράλληλα έτρεχα και κολυμπούσα. Το ποδήλατο δεν μου άρεσε καθόλου – καθόλου. Το αισθανόμουν πολύ βαρετό. Δεν είχαν καν ποδήλατο, να φανταστείς. Είπα, τότε, ότι για να ξεκινήσω θα πρέπει να πάρω ένα πολύ ωραίο ποδήλατο – δεν ξέρω πόσο ενδιαφέρει κανέναν αυτό (γέλια).

Το θέμα με τις συνεντεύξεις είναι να κατορθώσει κανείς να ταυτιστεί διαβάζοντάς την, οπότε όλο και κάποιος θα είχε το ίδιο «κίνητρο» με σένα για να ανέβει στο ποδήλατο. Μην αμφιβάλλεις.

Σωστά. Οπότε, να σου πω τι έγινε: πήρα ένα πολύ ωραίο ποδήλατο που μου άρεσε να το βλέπω και να το καβαλάω κι έτσι ξεκίνησα και ποδηλατικές προπονήσεις. Από εκεί και πέρα, επειδή μου αρέσει να βάζω στόχους και να δουλεύω λίγο πιο μεθοδικά και οργανωμένα και να ονειρεύομαι και να κυνηγάω πράγματα, μπήκε στη ζωή μου το IRONMAN. Αποφάσισα, λοιπόν, να σοβαρευτώ και να αποκτήσω ένα συγκεκριμένο προπονητικό πλάνο. Σταμάτησα, δηλαδή, να προπονούμαι με βάση τον ελεύθερό μου χρόνο ή τη διάθεσή μου και αποφάσισα να ακολουθήσω ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα προπόνησης.

Φαντάζομαι, θα αναγνωρίσεις την επόμενη «κλισέ» ερώτηση: πως μπορείς να είσαι μητέρα και ταυτόχρονα να προετοιμάζεσαι για το IRONMAN;

Η «κλισέ» απάντηση είναι η εξής: είναι δύσκολο. Πολύ δύσκολο. Ωστόσο, δεν είναι ακατόρθωτο. Εμένα, ούτως ή άλλως, δε μου αρέσει η φράση «αυτό δεν γίνεται». Όταν κάποιος θέλει κάτι πραγματικά, τότε μπορεί να το καταφέρει. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι έχω πάρα – πάρα πολύ μεγάλη βοήθεια από την ομάδα μου. Με τα παιδιά βοηθούν πάρα πολύ οι γονείς μου, την εργασία την έχω αναλάβει εγώ – γιατί δουλεύω κανονικά – και οι προπονήσεις έχουν συνήθως τελειώσει μέχρι το μεσημέρι που τελειώνουν και τα παιδιά από το σχολείο. Έτσι μπορώ να αφιερώνομαι εκεί μετά. Καμιά φορά κάνω προπόνηση και το βράδυ, αλλά αυτό προσπαθώ να το αποφεύγω γιατί δεν μου «βγαίνει» τις βραδινές ώρες η προπόνηση όπως τη θέλω. Γενικά, εξαντλούμαι μέσα στην ημέρα. Η ημέρα μου είναι πάρα πολύ κουραστική. Ξυπνάω από πολύ νωρίς το πρωί για να τα πετύχω όλα αυτά – ειδικά τώρα που έχει τη ζέστη – και τρέχω μέχρι το βράδυ. Είναι εξαντλητική η μέρα μου, αλλά είμαι κι εγώ ένας άνθρωπος που το αντέχει όλο αυτό. Και μου βγαίνει έτσι.

Τι περιλαμβάνει το εβδομαδιαίο πρόγραμμα προπόνησής σου όταν βρίσκεσαι εντός προετοιμασίας;

Η εβδομαδιαία μου προπόνηση περιλαμβάνει οπωσδήποτε τα τρία αγωνίσματα του τριάθλου, κολύμπι – ποδήλατο – τρέξιμο. Μέσα στη μέρα έχω διπλή προπόνηση που διαρκεί περίπου τέσσερις ώρες. Κάποιες προπονήσεις μπορούν να περιλαμβάνουν και τα τρία αγωνίσματα, ειδικά το ΣαββατοΚύριακο που έχω περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Από εκεί και πέρα, έχω συγκεκριμένη διατροφή για να είμαι καλυμμένη ενεργειακά και επίσης τηρώ το πρωτόκολλο του μασάζ προκειμένου να έχω το σώμα μου κατά το δυνατόν σε καλή κατάσταση και ξεκούραστο.

Ποιοι άνθρωποι αποτελούν την ομάδα σου; Ποιους ανθρώπους αναγνωρίζεις για την υποστήριξή τους; Ποιους ανθρώπους ευγνωμονείς;

Η αλήθεια είναι ότι αν δεν υπήρχαν αυτοί οι άνθρωποι, δεν θα μπορούσα να κάνω πραγματικά το οτιδήποτε. Τους ευχαριστώ πάρα πολύ. Οι άνθρωποι αυτοί ξεκινούν από τον κλειστό οικογενειακό μου κύκλο, είτε αυτοί είναι οι γονείς μου που με βοηθάνε τρομερά, είτε είναι δυο – τρεις φίλοι που τους έχω πολύ κοντά μου και μοιραζόμαστε όλες αυτές τις ανησυχίες και με μοτιβάρουν. Είναι, βλέπεις, και ψυχολογικό το θέμα. Δεν είναι μόνο η σωματική καταπόνηση που καλούμαι να αντιπαρέλθω. Ένας τέτοιος μεγάλος προπονητικός όγκος κρύβει πίσω του και τεράστια ψυχολογική φθορά. Φυσικά, εκτός από τους γονείς και τους φίλους, πρέπει να αναφέρω και τη χορηγική μου ομάδα που με καλύπτει, είτε οικονομικά, είτε με εξοπλισμό. Είναι κοντά μου εξαρχής και δε μου χαλάνε κανένα – μα κανένα – χατίρι και με πολλούς από αυτούς έχω γίνει φίλη και μοιραζόμαστε πράγματα.

Θες να μου μιλήσεις με… «διευθύνσεις και ονόματα»;

Είναι κοντά μου ο Δήμος του Άργους που με βοηθάει πολύ – και αυτό είναι εξαιρετικό – γιατί νιώθω έτσι ότι οι κόποι μου δικαιώνονται και μεταφράζονται σε βοήθεια από σημαντικούς ανθρώπους. Επίσης, η οικογένεια Χριστοδόλου που ήταν εξαρχής κοντά μου και έχω απόλυτη εμπιστοσύνη. Μου αρέσει και η φιλοσοφία τους γενικότερα, γιατί υποστηρίζουν τον υγιεινό και αθλητικό τρόπο ζωής και όλα αυτά είναι παράλληλα με το δικό μου τρόπο. Ακόμα, με υποστηρίζουν τα ρολόγια Κωσταρέλος που είναι μια τοπική επιχείρηση, εδώ στο Ναύπλιο, και είναι άνθρωποι σπάνιοι και τους εκτιμώ. Γενικότερα στις συνεργασίες μου δεν ενδιαφέρομαι τόσο πολύ για το τι θα πάρω, όσο οι άνθρωποι με τους οποίους θα συνεργαστώ να έχουν παράλληλα ιδανικά και παράλληλες αξίες με τις δικές μου, οπότε να μπορούμε να επικοινωνούμε. Για αυτό εκτιμώ ιδιαιτέρως και την οικογένεια Κωσταρέλου, αλλά και όλους μου τους χορηγούς. Είναι επίσης το ιδιωτικό ΚΤΕΟ Ταραντίλης που βοηθάει στο χώρο αυτό και είναι και μέσα στον αθλητισμό και γνωρίζουν τα πράγματα. Από εκεί και πέρα, είναι η RacingCycles, η φοβερή και τρομερή ποδηλατική μου εταιρεία, που μου φέρνει ό,τι – μα ό,τι – ποδήλατο θέλω και ό,τι ποδηλατικό αξεσουάρ χρειάζομαι (κράνος, παπούτσια, κλπ) και τα συμπληρώματά μου, τα Born. Είναι, επίσης, η SUUNTO, που μου παρέχει το ρολόι μου με το οποίο καταγράφω και αξιολογώ τις προπονήσεις μου και η Compressportμε τα συμπιεστικά ρούχα. Φυσικά, ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ, το ποδηλατικό τμήμα που μαζί τους κυριολεκτικά έμαθα ποδήλατο και βέβαια η προπονητική μου οικογένεια, KASIMISTRAINING, και ο προπονητής μου, ο Δημήτρης Κασίμης με τον οποίο, αν και συνεργαζόμαστε μόνο έξι μήνες, θεωρώ ότι έχουμε δέσει σαν χημεία. Εκπέμπουμε στο ίδιο μήκος κύματος, τον καταλαβαίνω, με καταλαβαίνει, τον εμπιστεύομαι και όποτε κάνω κάτι λάθος, διαπιστώνω ότι με αγαπάει εν τέλει. Τέλος, είναι η SAUCONY και η ARENA με τα τρεξιματικά και τα κολυμβητικά μου αντίστοιχα. Και βέβαια, ο Ανδρέας Γκολέμης, ο φυσιοθεραπευτής μου, ο οποίος, κάθε φορά που προσπαθούσα να καταστρέψω το σώμα μου, ήταν εκεί και με βοηθούσε να ξεπεράσω τα πάντα. Ο Ανδρέας είναι ο λόγος που δεν έχω μέχρι τώρα κανέναν σοβαρό τραυματισμό. Αυτούς έχω.

Μεταξύ των ανθρώπων που επιδίδονται σε αγωνίσματα μακράς διάρκειας υπάρχει μια σταθερή συζήτηση για την έντονη δυσκολία και την επιδίωξή της. Τι είναι αυτό που σε κάνει να αναζητάς τη δυσκολία, τη δυσφορία για μεγάλη διάρκεια, το «τέρας» όπως το αποκαλούν πολλοί; Δεν είναι λιγάκι παράλογο;

Είναι παράλογο. Είναι πολύ παράλογο. Και τώρα που το σκέφτομαι, αναρωτιέμαι: τι έκανα πάλι; Έντεκα ώρες αγώνα στα άκρα, είναι δύσκολο. Είναι πολύ δύσκολο. Νομίζω ότι έχει να κάνει με την αντοχή. Ζούμε για το endurance. Εγώ προσωπικά είμαι ένας άνθρωπος που, και σαν χαρακτήρας, αρέσκεται στα δύσκολα. Μου αρέσει να προκαλώ τον εαυτό μου και να βλέπω ότι μπορώ και μέσα από όλες αυτές τις δυσκολίες που μπορεί να μου συμβαίνουν καθημερινά. Μου αρέσει να τις ξεπερνάω και να νιώθω πιο δυνατή. Γυρίζοντας, δηλαδή, από τη Νίκαια που έκανα φέτος, αλλά και από την Εσθονία που έκανα πρόσφατα, θεωρώ ότι δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος. Έχω αλλάξει προς το καλύτερο. Έχω μια πολύ μεγαλύτερη εσωτερική ισορροπία και έναν πιο ολοκληρωμένο τρόπο να σκέφτομαι και να εκλογικεύω καταστάσεις. Όλη αυτή η υπομονή που χρειάζεται στο άθλημα που κάνω, περνάει και μέσα στη ζωή μου, οπότε το βιώνω και εγώ καθημερινά. Μέσα από αυτές τις δυσκολίες, ωριμάζω σαν άνθρωπος. Γενικά, το τρίαθλο με έχει μάθει να σκέφτομαι πιο σωστά και να κάνω υπομονή για να γίνει αυτό που θέλω. Γενικά, μέσα από το IRONMANμεταμορφώνεσαι. Ξεκινάς από ένα σημείο, είναι ένα πολύ ωραίο ταξίδι με πάρα πολλούς σταθμούς και προχωράς μπροστά. Μέσα από αυτή τη διαδικασία πραγματικά βελτιώνεσαι και κάνεις μεγάλη αξιολόγηση του εαυτού σου. Σκέφτεσαι πολλά πράγματα περνώντας αμέτρητες ώρες με τον εαυτό σου και είναι μια διαδικασία που σε κάνει – με κάνει εμένα τουλάχιστον – καλύτερη. Και το βιώνω έτσι.

Τι θα έλεγες σε κάποιον που σκέφτεται να κάνει ένα IRONMAN;

Θα του έλεγα ότι είναι πραγματικά μια πολύ ωραία περιπέτεια. Να μην αγχωθεί και να έχει μια καλή προπονητική βάση, γιατί η ουσία δεν βρίσκεται στον τίτλο «IRONMAN», που ενδεχομένως να είναι και της μόδας τελευταία – ο καθένας μπορεί να το κάνει για να έχει ένα καπέλο ή μια τσάντα, αλλά στην καλή προπόνηση που θα του επιτρέψει να μην διαλυθεί στον αγώνα. Μετά τον τερματισμό, δηλαδή, να είναι καλά σε όλα τα επίπεδο, σωματικά, καρδιοαναπνευστικά και ψυχολογικά. Αν ξεπεράσει αυτή τη δικλίδα ασφαλείας, τη σωματική, είμαι πολύ υπέρ. Να το κάνει.

Θα είσαι στο halfIRONMANτο ελληνικό που έρχεται τον Απρίλιο στο CostaNavarino;

Φυσικά και θα είμαι. Δεν έχω δηλώσει ακόμα, αλλά τελειώνω με τα fullγια να το δηλώσω. Δεν γίνεται να λείπω. Έχω ενθουσιαστεί.

Από άλλους μελλοντικούς στόχους; Πήρες την πολυπόθητη πρόκριση για την ΚΟΝΑ με την πρωτιά σου στην Εσθονία, σωστά;

Έχω στις 2 Σεπτεμβρίου το πανελλήνιο πρωτάθλημα τριάθλου, στη sprintαπόσταση. Μετά, στις 13 Οκτωβρίου είναι το παγκόσμιο πρωτάθλημα IRONMANστην ΚΟΝΑ. Από εκεί και πέρα, μόλις τελειώσω από την ΚΟΝΑ, θα δω ποιος ακόμα αγώνας θα μπει στο καλεντάρι μου – μιλώ για full. Θα είμαι φυσικά στο CostaNavarino, αλλά θα αναζητήσω και ένα ακόμα fullIRONMAN.

 

Τελευταία ερώτηση, που δεν την είχα σκεφτεί μέχρι κάτι που μου είπες

νωρίτερα. Σε ενοχλεί όταν βλέπεις ανθρώπους που δεν έχουν τερματίσει

(ή καν επιχειρήσει) ένα IRONMANνα φορούν μπλουζάκια ή να έχουν

merchandiseτου αγώνα;

Καθόλου δε με ενοχλεί. Εγώ δεν θα το έκανα. Αν δεν είχα τερματίσει, δεν θα

φορούσα αυτή τη μπλούζα γιατί είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό για εμένα.

Ωστόσο, μου αρέσει γενικότερα να κοιτάζω την ουσία των πραγμάτων και όχι το

«φαίνεσθαι». Και αυτό το έχω σαν αρχή στη ζωή μου. Οπότε, όλα αυτά και με το

τρίαθλο και με το IRONMANκαι με άλλα αγωνίσματα είναι μόδες. Έρχονται και

παρέρχονται. Η ουσία είναι να ξέρεις γιατί το κάνεις και για ποιο λόγο ξεκινάς

όλη αυτή τη διαδικασία. Επομένως, θα σου έλεγα ότι αυτό που με ρωτάς είναι

υποκειμενικό θέμα του καθενός. Εμένα, πάντως, δε με χαλάει. Καθόλου.

 

Γιώργος Μυζάλης– υπεύθυνος επικοινωνίας myathlete.

 

 

 

About the Author:myathlete