Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ατομικής χρονομέτρησης 2019

To myathlete ολοκλήρωσε με επιτυχία το Πρωτάθλημα.

Η ένατη θέση στην ατομική χρονομέτρηση για τον Αλέξανδρο Αβδελά και η έκτη δική μου στον αγώνα αντοχής, είναι τεκμήρια της καλής δουλειάς που γίνεται σε αυτό το μικρό δωμάτιο, στη Γρηγορίου Λαμπράκη 83, στη Γλυφάδα.

Φωτογραφία εξωφύλλου: Πέτρος Γκότσης

Εκεί στεγάζεται το εργομετρικό κέντρο του myathlete. Από εκεί παίρνουμε τις μετρήσεις μας και δουλεύουμε πάνω τους για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Νοέμβριος 2018. Χαλκίδα. myathlete training camp #1. Photo: Nassos Triantafyllou.

Όταν ήρθε η ένατη θέση του Αλέξανδρου στον αγώνα της ατομικής χρονομέτρησης, ένιωσα την πρώτη δικαίωση για τις επιλογές που έχω κάνει τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Το myathlete και σε αυτή την περίπτωση η Αγγελική Σκούμπα, είχε καταφέρει να φτάσει έναν νεοεισερχόμενο αθλητή, στο πρώτο του Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ατομικής χρονομέτρησης, εντός του κορυφαίου top 10. Ήταν ένα αποτέλεσμα κόπων και προσπαθειών πολλών μηνών. Ο Αλέξανδρος από τις αρχές του έτους βάλθηκε να δουλεύει πάνω σε αυτό το ποδήλατο, πόνεσε, τραυματίστηκε, έμεινε εκτός και επανήλθε, για να δείξει πως η σκληρή δουλειά πάντα ανταμείβεται. Διάνυσε τη διαδρομή των 40 χιλιομέτρων στα Σκούρτα σε 54:51 για να αφήσει πίσω του για μόλις μερικά χιλιοστά τον Μιχάλη Κορτσιδάκη, αθλητή του Τάλου Χανίων και της εθνικής ομάδας.

Το Top 20 του αγώνα ατομικής χρονομέτρησης.
Ώρα για τον αγώνα αντοχής. Photo: Ευαγγελία Κουτσάκη.

Την Κυριακή, ήταν σειρά μου να δείξω ότι τα αποτελέσματα των περασμένων μηνών δεν ήταν τυχαία γεγονότα. Έτρεξα οικονομικά σε όλη τη διάρκεια των πρώτων 40 χιλιομέτρων, όπως όλοι όσοι πίστευαν πως μπορούν να πρωταγωνιστήσουν στο τελικό σιρκουί. Την μεγαλύτερη επίθεση στο πρώτο σκέλος του αγώνα την έκανε ο Κυριάκος Παπασταματάκης (Ροδήλιος Π.Ο.Ρόδου). Ο αθλητής του Κώστα Πανταζή διανύει μια δύσκολη χρονιά γεμάτη τραυματισμούς, όμως ήταν εκεί μαζί με τον Νίκο Βουκελάτο της Πάτρας για να πάρουν διαφορά μεγαλύτερη των δύο λεπτών και να μπουν πρώτοι στην ανάβαση Μερκουρίου.

Πριν ακόμα μπούμε στο βουνό, το τέμπο είχε ανέβει δραματικά, με το μισό πελοτόν να προσπαθεί να πάρει καλή θέση και το άλλο μισό να παλεύει να κρατηθεί. Ήμουν από τους πρώτους που πέρασαν το γεφυράκι, στα πρώτα μέτρα της ανάβασης, όμως φρόντισα να μην ξοδευτώ στην κορυφή της κούρσας. Όποιος και να ήταν ο ρυθμός, εγώ θα ήμουν κερδισμένος. Τελικά, ο Ηλίας (Κρόνος Νίκαιας), ο Βίλα (Sojasun Espoir ACNC) και ο Γιαννούτσος (Π.Ο.Πατρών) βάλθηκαν να μας ανεβάσουν με 22,4 χλμ/ώρα στο κατά μέσο όρο 6% του βουνού, οπότε λιγότερα από 20 άτομα φτάσαμε στον “γιατρό” και μπήκαμε στο σιρκουί της Ιπποκράτειου Πολιτείας για να ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση των 12 και μισό, γύρων. Πιάσαμε και περάσαμε τους Παπασταματάκη και Βουκελάτο κοντά στο 4ο χιλιόμετρο της ανάβασης. Είχαν ξοδευτεί σε τέτοιο βαθμό που αμέσως έχασαν έδαφος.

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα δρόμου 2019
Ανάβαση Μερκουρίου. Photo: Petros Gkotsis

Έγιναν αρκετές κινήσεις στους πρώτους πέντε γύρους, με τους Βίλα, Κορτσιδάκη (Π.Ο.Χ. Τάλως) και Σταυρακάκη (SEG racing academy) να δείχνουν ιδιαίτερα δραστήριοι. Ήταν όμως ακόμα νωρίς. Αυτό που μπορούσε να παρατηρήσει κανείς, ήταν το οικονομικό ρολάρισμα του Τζωρτζάκη (Π.Ο.Χ. Τάλως), ο οποίος ακόμα και στα ντούρα ανέβαινε καθιστός με πολύ ελαφρύ πάτημα, η νευρικότητα του Φαραντάκη που έψαχνε την ευκαιρία να επιτεθεί και το απερίσκεπτο ξόδεμα δυνάμεων του Ηλία, ο οποίος έμοιαζε να αγωνίζεται σε υποστηρικτικό ρόλο προς τον Μπούγλα (Κρόνος Νίκαιας).

Πεντακόσια μέτρα πριν την ολοκλήρωση του έβδομου (συμπεριλαμβανομένου του πρώτου μισού γύρου) γύρου του αγώνα, ο Πέρι ξέσπασε. Δεν επιτέθηκε ακαριαία, μα ανέβασε απότομα τον ρυθμό κατακερματίζοντας το γκρουπ των 20 (μερικοί ακόμη αθλητές κατάφεραν να ανακτήσουν επαφή με το πρώτο γκρουπ εντός του σιρκουί). Μέσα σε τέσσερα χιλιόμετρα έπιασε την επίθεση που περιείχε τους Βίλα και Σταυρακάκη, αλλά δεν κατάφερε να μας βγάλει από τη ρόδα του.

Για να τον ακολουθήσω, έκανα τον ταχύτερο γύρο του αγώνα, με μέση ταχύτητα τα 39.2 χλμ/ώρα.

Photo: John Gazetas

Μετά το ντούρο των ταβερνών υπήρξε αδράνεια και έγιναν μερικές μικρές επιθέσεις. Η τελευταία εξ’ αυτών ήταν η επίθεση του Γιώργου (Μπούγλα) την οποία αυτοκτονικά ακολούθησα. Είχα κουραστεί να ανοιγοκλείνω τον ρυθμό μου και να ευελπιστώ πως όταν το ζάρι σταματήσει δεν θα έχει φύγει το λάθος ξεκόλλημα. Με το να μπω ο ίδιος σε ξεκόλλημα, σιγούρευα ότι δεν θα χρειαστεί να στηριχτώ στη συνεργασία των άλλων αργότερα για να κυνηγήσουμε. Από την άλλη, δεν ήξερα για πόσο θα με κρατάνε τα πόδια μου.

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα δρόμου 2019
Υδροδοσία στο «ντουρο» των ταβερνών. Photo: Ευαγγελία Κουτσάκη.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα δρόμου 2019
Η είσοδος στο «Κάτσι-berg». Photo: Petros Gkotsis.

Με τον Γιώργο, δεν πήραμε ποτέ περισσότερα από 35” διαφοράς. Μπήκαμε πρώτοι στις τελευταίες τρεις στροφές και συναντήσαμε πρώτοι το επιβλητικό ανηφόρι που πλέον ακούει στο όνομα “Κάτσι-berg”. Μέχρι να ξεκορφίσουμε, πίσω μας εμφανίστηκαν οι Ηλίας, Φαραντάκης και Καστραντάς (ΑΕΚ). Λίγο πιο πίσω ο Τζωρτζάκης και ακόμα πιο πίσω ανέβαιναν οι Χριστόπουλος (Π.Ο.Βόλος) και Ηλιάδης (Π.Ο.Η. Κάστρο). Εν τω μεταξύ, ο Κορτσιδάκης που για λίγο είχε έρθει μαζί με εμένα και τον Γιώργο, έχανε έδαφος. Όλος ο αγώνας εκτυλισσόταν σε 300 μέτρα διαδρομής και όμως μας χώριζαν αρκετά δευτερόλεπτα.

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις. Photo: Petros Gkotsis.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα δρόμου 2019
Ένα γύρο μετά, oι Φαραντάκης και Ηλίας είχαν αποσπαστεί, ενώ ο Τζωρτζάκης πλησίαζε. Photo: Petros Gkotsis.

Ο ενδέκατος γύρος βρήκε μαζί εμάς τους πέντε. Μπούγλα, Καστραντά, Ηλία, Γκαζώνη και Φαραντάκη. Ο τελευταίος, έκανε και την κίνηση να σπάσει ξανά το γκρουπ, πριν ακόμα φτάσουμε στην επόμενη ανάβαση του Κάτσι-berg. Τον ακολούθησε ο Ηλίας και οι δύο τους έφυγαν με σκοπό να απομακρυνθούν από τον Τζωρτζάκη που ερχόταν από πίσω με τη βοήθεια του Κορτσιδάκη.

Οι τρεις πλέον, κατευθυνόμαστε προς το ντουρο των ταβερνών για δωδέκατη φορά, όταν μας έπιασε και μας προσπέρασε ο Πολυχρόνης. Ήταν ξεκάθαρο πως πήγαινε για το βάθρο και είχε τα πόδια να συνεχίσει χωρίς εμάς.

Δυστυχώς, στο δικό μου γκρουπ πλέον υπήρχαν κουρασμένα πόδια και κατά την τελευταία μας ανάβαση στο Κάτσι-berg ο Καστραντάς πήρε λίγα μέτρα και τα κράτησε. Ο Γιώργος και εγώ δεν είχαμε πλέον διάθεση για κυνήγι. Είχαμε ρίξει τα χαρτιά μας.

Μπροστά, ο Τζωρτζάκης έπιανε τους δύο, όμως ο Φαραντάκης έκανε αμέσως επίθεση και έφυγε μόνος του. Στο μυαλό του είχε μόνο τη νίκη και άνοιξε γρήγορα τη διαφορά, ενώ οι Ηλίας και Τζωρτζάκης δυσκολευόντουσαν να συνεργαστούν. Τελικά ο Στέλιος έκοψε το νήμα, με τον Τζωρτζάκη να σπριντάρει και να παίρνει από τον Ηλία τη δεύτερη θέση.

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα δρόμου 2019
Τα επιβεβλημένα συγχαρητήρια στον νικητή. Ο Στέλιος έκλαιγε από τη χαρά του…
Photo: Petros Gkotsis.

Ο Γιώργος και εγώ τερματίσαμε στην πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα, έχοντας ξοδέψει όλο μας το γλυκογόνο στα 145 χιλιόμετρα της διαδρομής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Γιώργος έτρεχε με semi-compact δισκοβραχίωνα, ενώ όπως και εγώ, δεν είχε βατόμετρο στο ποδήλατό του.

Το top 20 του αγώνα αντοχής.

Κλείνοντας αυτές τις γραμμές, πηγαίνω να ετοιμάσω τις βαλίτσες μου, διότι την Παρασκευή αναχωρώ για την πρώτη μου αποστολή με την εθνική ομάδα μετά το 2012. Με τους συναδέλφους μου στη δουλειά να βάζουν πλάτη, πάω να βάλω ένα “τικ” στην bucket list μου και να αποδείξω πως οκτάωρη (και κάτι ακόμα…) εργασία και πρωταθλητισμός μπορούν να συνυπάρξουν, με τη βοήθεια ενός καλού προπονητή και καλή προπονητική παρέα. Είναι καιρός να αλλάξει η νοοτροπία των αθλητών, που αλλάζουν προπονητές πιο συχνά από ότι αλλάζουν λάστιχα στις ρόδες τους.

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH