Γιατί τρέχω τώρα πια;

Έχω τις κλειστές μου. Και δε μιλώ κοινωνικά, καθώς στο συγκεκριμένο τομέα – περισσότερο από ποτέ – έχω «ανοίξει» χωρίς καμία «ατζέντα» ή προσδοκία και απολαμβάνω τη διάδραση με περαστικούς, τρεχαλατζήδες και μη. Μιλώ δρομικά, καθαρά. Έχω, λοιπόν, τις κλειστές μου. Περνάω και πάλι μια από εκείνες τις φάσεις που δεν είμαι για πολλά –

Omphalios Cycling Classic. Η νίκη στο myathlete.

Ενώ ο Γύρος Θυσίας συνεχίζει να προσελκύει ορδές αθλητών και να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αγώνες στο ελληνικό ποδηλατικό ημερολόγιο, ο Ομφάλιος, με τη συνέπεια που διακρίνει τη διοργάνωση, τα υψομετρικά του και την κομβική ημερομηνία του, κατέχει με διαφορά τον τίτλο του δυσκολότερου ελληνικού αγώνα μετά το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Και αυτό μόνο αν το Πρωτάθλημα έχει έστω 1800 μέτρα συνολικής θετικής υψομετρικής.

Η καταγγελία, το καλαθάκι και ο Μαρίνος

.

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχετε ακούσει τη φετινή μόδα με το προκαλωωώ του Νίκου Μουτσινά, εγώ πάντως θέλω με την ίδια ένταση, αλλά όχι με χαμόγελο, να καταγγείλωωω το Νίκο Δημητριάδη που όχι μόνο με παρέσυρε σε μια δραστηριότητα για την οποία ήμουν απροετοίμαστη, αλλά με παραπλάνησε κιόλας  σχετικά με την επιλογή του απαιτούμενου μέσου αλλά και όσο αφορά τις απαιτήσεις της διαδρομής!!!!!!

Μυϊκή ενδυνάμωση: προπονητικές αρχές.

Η μυϊκή ενδυνάμωση αφορά στην αύξηση της μέγιστης δύναμης, της μυϊκής ισχύος και της μυϊκής αντοχής και επιτυγχάνεται μέσω της επιβάρυνσης του οργανισμού με διάφορες αντιστάσεις π.χ. μηχανήματα γυμναστηρίου, ελεύθερα βάρη, λάστιχα, βάρος σώματος κ.λ.π. Τα προγράμματα προπόνησης που εφαρμόζονται, για να είναι αποτελεσματικά και να οδηγήσουν στη βελτίωση στην οποία στοχεύει ο αθλητής, πρέπει να συνάδουν με τις φυσιολογικές αρχές της προπόνησης με αντιστάσεις.

Ταξίδι στο Μαίναλο

Το τρίτο Σαββατοκύριακο του Μαΐου ήταν γεμάτο ποδηλατικούς αγώνες σε όλη την Ελλάδα. Έτσι είναι το ελληνικό καλεντάρι. Θυμίζει πολύ τη ρουτίνα σε μια αποθήκη εμπορευμάτων. Τη μια στιγμή όλοι ψάχνουν γωνία να σκρολάρουν στο facebook ανενόχλητοι και την επόμενη τρέχουν πανικόβλητοι να ξεφορτώσουν τρεις παραλαβές φορτηγών. Άλλωστε, ακόμα και το πανελλήνιο πρωτάθλημα στο ελληνικό καλεντάρι είναι μόνο μια “φήμη” μέχρι να ζεσταθεί καλά ο Ιούνιος και να μας ανακοινώσουν που θα πάθουμε τη φετινή μας ηλίαση.

Κυνηγώντας τη μικρή γοργόνα (ποδήλατα και μπύρες).

Εντάξει τώρα. Κάθε Μαραθώνιο που κάνεις θα γράφεις κιόλας; Θα μου πεις και θα έχεις και δίκιο. Ωραία λοιπόν, ας βρω κάποια καλή δικαιολογία μήπως και πείσω. Πρώτος αγώνας εκτός συνόρων. Οπότε μπορεί να το πάρει κανείς σαν ταξιδιωτική εμπειρία και κριτική, καλή ώρα όπως αυτές που γράφουν στο Trip Advisor για ξενοδοχεία και εστιατόρια.

Πολυτίμη Κυριακοπούλου: Χωρίς εμπόδια δεν θα μαθαίναμε ποτέ να κάνουμε «ελιγμούς».

Στον Καζαντζάκη «πιστώνεται» εκείνο το «τσιτάτο», αλλά τόσο αληθινό και υπερβατικό: «φτάσε εκεί που δεν μπορείς». Οι άνθρωποι που το επιχείρησαν (ακόμα περισσότερο οι άνθρωποι που το κατάφεραν) ήταν διαχρονικά εκείνοι που πήγαιναν τα πράγματα μπροστά. Πνεύματα ανήσυχα, σώματα υπεράνθρωπα, μυαλά δυνατά, οραματιστές και Δον Κιχώτες. Σε αυτούς συγκαταλέγεται η Πολυτίμη Κυριακοπούλου.

Κατερίνα Χλη: όλα συνδυάζονται αν το θες πραγματικά.

Μαμά δύο αγοριών ξεκίνησα να τρέχω όταν τα παιδιά ήταν στο λύκειο. Άφηνα τον έναν στην προπόνηση τον άλλον φροντιστήριο και για να μην γυρίσω σπίτι έκανα τρέξιμο. Με ξεκούραζε, με έκανε να ξεχνάω και πολλές φορές το μυαλό ταξίδευε μακριά. 

Έκανα 5χλμ μετά 10χλμ και κάποια στιγμή την περίοδο που ο μεγάλος μου γιος έδινε Πανελλήνιες αποφασίζει η παρέα του myathlete να τρέξει  τον μαραθώνιο στο Παρίσι.

Εβελίνα Σαρρή: γιορτάζω, παιδιά…

Πριν ένα χρόνο είχα γράψει σε ένα άρθρο:  «Γιορτάζω, μαμά…»
Φέτος θα αρχίσω αλλιώς:   «Γιορτάζω, παιδιά…  Αφήστε με λίγο να ξεκουράσω τα ποδαράκια μου μετά την προπόνηση, πριν αρχίσω να φτιάχνω τσάντες γι αύριο, να ξύνω μολύβια, να γεμίζω ταπεράκια για το ολοήμερο, να διαβάσουμε, να σας πάω ποδόσφαιρο…»…Και μετά ξύπνησα.

Χαρά Σκουλαρίκη: μια μαμά – δρομέας κυνηγάει τα όνειρά της.

Μια εργαζόμενη ελεύθερη επαγγελματίας μαμά νομίζει πως κάνει προπόνηση και είναι χαρούμενη. 

Τρέχω από πάντα, ή τουλάχιστον σχεδόν από πάντα. Η μόνη περίοδος που με θυμάμαι να μην τρέχω είναι στην εγκυμοσύνη. Τότε, ναι, έκανα την επανάστασή μου και κάθισα να κλωσήσω το χρυσό μου, το πολύτιμο αυγό μου. 

Φέτος γιορτάζω τη γιορτή της μαμάς για δεύτερη χρονιά. 

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH