Γιατί τρέχω τώρα πια;

Έχω τις κλειστές μου. Και δε μιλώ κοινωνικά, καθώς στο συγκεκριμένο τομέα – περισσότερο από ποτέ – έχω «ανοίξει» χωρίς καμία «ατζέντα» ή προσδοκία και απολαμβάνω τη διάδραση με περαστικούς, τρεχαλατζήδες και μη. Μιλώ δρομικά, καθαρά. Έχω, λοιπόν, τις κλειστές μου. Περνάω και πάλι μια από εκείνες τις φάσεις που δεν είμαι για πολλά –

Μυϊκή ενδυνάμωση: προπονητικές αρχές.

Η μυϊκή ενδυνάμωση αφορά στην αύξηση της μέγιστης δύναμης, της μυϊκής ισχύος και της μυϊκής αντοχής και επιτυγχάνεται μέσω της επιβάρυνσης του οργανισμού με διάφορες αντιστάσεις π.χ. μηχανήματα γυμναστηρίου, ελεύθερα βάρη, λάστιχα, βάρος σώματος κ.λ.π. Τα προγράμματα προπόνησης που εφαρμόζονται, για να είναι αποτελεσματικά και να οδηγήσουν στη βελτίωση στην οποία στοχεύει ο αθλητής, πρέπει να συνάδουν με τις φυσιολογικές αρχές της προπόνησης με αντιστάσεις.

Κυνηγώντας τη μικρή γοργόνα (ποδήλατα και μπύρες).

Εντάξει τώρα. Κάθε Μαραθώνιο που κάνεις θα γράφεις κιόλας; Θα μου πεις και θα έχεις και δίκιο. Ωραία λοιπόν, ας βρω κάποια καλή δικαιολογία μήπως και πείσω. Πρώτος αγώνας εκτός συνόρων. Οπότε μπορεί να το πάρει κανείς σαν ταξιδιωτική εμπειρία και κριτική, καλή ώρα όπως αυτές που γράφουν στο Trip Advisor για ξενοδοχεία και εστιατόρια.

Πολυτίμη Κυριακοπούλου: Χωρίς εμπόδια δεν θα μαθαίναμε ποτέ να κάνουμε «ελιγμούς».

Στον Καζαντζάκη «πιστώνεται» εκείνο το «τσιτάτο», αλλά τόσο αληθινό και υπερβατικό: «φτάσε εκεί που δεν μπορείς». Οι άνθρωποι που το επιχείρησαν (ακόμα περισσότερο οι άνθρωποι που το κατάφεραν) ήταν διαχρονικά εκείνοι που πήγαιναν τα πράγματα μπροστά. Πνεύματα ανήσυχα, σώματα υπεράνθρωπα, μυαλά δυνατά, οραματιστές και Δον Κιχώτες. Σε αυτούς συγκαταλέγεται η Πολυτίμη Κυριακοπούλου.

Εβελίνα Σαρρή: γιορτάζω, παιδιά…

Πριν ένα χρόνο είχα γράψει σε ένα άρθρο:  «Γιορτάζω, μαμά…»
Φέτος θα αρχίσω αλλιώς:   «Γιορτάζω, παιδιά…  Αφήστε με λίγο να ξεκουράσω τα ποδαράκια μου μετά την προπόνηση, πριν αρχίσω να φτιάχνω τσάντες γι αύριο, να ξύνω μολύβια, να γεμίζω ταπεράκια για το ολοήμερο, να διαβάσουμε, να σας πάω ποδόσφαιρο…»…Και μετά ξύπνησα.

Χαρά Σκουλαρίκη: μια μαμά – δρομέας κυνηγάει τα όνειρά της.

Μια εργαζόμενη ελεύθερη επαγγελματίας μαμά νομίζει πως κάνει προπόνηση και είναι χαρούμενη. 

Τρέχω από πάντα, ή τουλάχιστον σχεδόν από πάντα. Η μόνη περίοδος που με θυμάμαι να μην τρέχω είναι στην εγκυμοσύνη. Τότε, ναι, έκανα την επανάστασή μου και κάθισα να κλωσήσω το χρυσό μου, το πολύτιμο αυγό μου. 

Φέτος γιορτάζω τη γιορτή της μαμάς για δεύτερη χρονιά. 

Έλλη Φλέγγα: one family – one journey.

Προσωπικά άργησα να καταλάβω τα πολλαπλά οφέλη της άσκησης. Από τότε όμως που τα ανακάλυψα, προσπαθώ με κάθε τρόπο να μην βρεθεί κανένα εμπόδιο που θα με σταματήσει από το να την απολαμβάνω. Και όταν κάποιος θέλει κάτι πολύ, γίνεται ευρηματικός ώστε να βρίσκει λύσεις, όπου και σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται.

Όταν συνειδητοποιήσει κανείς ότι μέσω της άσκησης απαλύνονται όλες οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει καθημερινά,

Θοδωρής Πρόκος: ξέχνα το χρόνο και απόλαυσέ το.

Παράδειγμα προς μίμηση σε όλα τα επίπεδα: άνθρωπος χαμηλών τόνων, μονίμως χαμογελαστός, ταγμένος στον αθλητισμό (με την πραγματική του διάσταση), δρομέας όλων των τερραίν, ο Θοδωρής Πρόκος γυμνάζεται εδώ και χρόνια με το myathlete. Το πιο πρόσφατο κατόρθωμά του, ο τερματισμός του στο πρώτο IRONMAN 70.3 που διεξήχθη στην Ελλάδα. Αφηφώντας έναν τραυματισμό της τελευταίας στιγμής,

Αθανάσιος Πάφος: το IRONMAN ήταν πραγματική πρόκληση.

Σε πρώτο πρόσωπο: Ο σχετικός αγώνας ήταν πραγματικά μια πρόκληση η οποία είχε ξεκινήσει από το καλοκαίρι του 2018 που άνοιξαν οι εγγραφές και υποβάλλαμε την δήλωση συμμετοχής. Η αγωνία μου για την εκκίνηση ήταν αρκετά μεγάλη καθώς ήταν ο πρώτος αγώνας IRONMAN που θα συμμετείχα και ειδικά όταν είδα την φουρτουνιασμένη Θάλασσα ένοιωσα ότι θα πρέπει να προσπαθήσω περισσότερο για να ολοκληρώσω το κολύμπι καθώς είναι πολύ διαφορετικό να κολυμπάς στην πισίνα ή σε μια ήρεμη θάλασσα από αυτή που έπρεπε να κολυμπήσουμε.

Γιάννης Δερμιτζάκης: αν μοιράζεσαι, απολαμβάνεις καλύτερα.

Συγκροτημένος, συνεπής, σοβαρός, στοχοπροσηλωμένος και αθλητής με υπόβαθρο. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά του Γιάννη Δερμιτζάκη, τόσο ως μαραθωνοδρόμου, όσο και ως τριαθλητή. Αυτά τον έφεραν στη γραμμή του τερματισμού του πρώτου ελληνικού IRONMAN 70.3. Ο λόγος σ’ εκείνον, λοιπόν.

Τι σε έκανε να αποφασίσεις τη συμμετοχή σου στο πρώτο IRONMAN που έγινε ποτέ στην Ελλάδα;

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH