Ποτάρες ή δρομικό παπούτσι;

του Πέτρου Ρωμαίου – αθλητή μας.

Είναι Παρασκευή σε έχει πάρει ο κολλητός σου τηλέφωνο να σου πει «το βράδυ θα παίξει ποτό», την ίδια στιγμή κοιτάς τα e-mail σου και διαβάζεις From myathlete, ανοίγεις και βλέπεις ένα φύλλο Excel γεμάτο κωδικούς αριθμούς και γράμματα και λες ή δουλεύω για την MI6 ή είναι το εβδομαδιαίο ατομικό πρόγραμμα προπονήσεων.Επειδή –

Η καταγγελία, το καλαθάκι και ο Μαρίνος

.

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχετε ακούσει τη φετινή μόδα με το προκαλωωώ του Νίκου Μουτσινά, εγώ πάντως θέλω με την ίδια ένταση, αλλά όχι με χαμόγελο, να καταγγείλωωω το Νίκο Δημητριάδη που όχι μόνο με παρέσυρε σε μια δραστηριότητα για την οποία ήμουν απροετοίμαστη, αλλά με παραπλάνησε κιόλας  σχετικά με την επιλογή του απαιτούμενου μέσου αλλά και όσο αφορά τις απαιτήσεις της διαδρομής!!!!!!

Μαίρη Λιάρου: ούτε μια στιγμή δεν μου πέρασε η σκέψη να κάνω πίσω.

Μαίρη Λιάρου: ούτε μια στιγμή δεν μου πέρασε η σκέψη να κάνω πίσω.

 

 

Όσοι την ξέρουμε από παλιά, γνωρίζουμε το ασίγαστο πάθος, τη μεγάλη δύναμη και την ουσιαστική αφοσίωσή της σε κάθε αθλητικό στόχο. Η Μαίρη Λιάρου είναι η προσωποποίηση της θετικής ενέργειας και των εκπληκτικών τερματισμών σε μέρη και αγώνες που βάζει ο νους της (και πολύ συχνά δε χωράει ο δικός μας).

Μάνος Καραμποΐκης: Την ώρα του αγώνα είσαι εσύ, ο εαυτός σου και η διαδρομή.

Σε πρώτο πρόσωπο:  

Κυριακή πρωί, «πρωινό» στις 4, νύχτα ακόμα. Τελευταίο τσεκ. Όλα εντάξει. Πάμε.

 

Τα αμάξια συνωστίζονταν. Το parkingτου ξενοδοχείου γέμιζε σιγά σιγά. Όλοι κατευθύνονταν αποφασισμένοι στο transitionzoneκάτω από έναν συννεφιασμένο ουρανό. Ο εκφωνητής και η μουσική ακούγονταν ολοένα και δυνατότερα καθώς πλησιάζαμε, ενώ τα βλέμματα των περισσοτέρων έψαχναν να διασταυρωθούν με γνωστούς συναθλητές σε αυτό το πολυαναμενόμενο ραντεβού.

Αθηνά Αδαού: Δεν νιώθω ότι έκανα κάτι που δεν μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε.

 

 

Σε πρώτο πρόσωπο: Το ironman δεν ήταν «ένας αγώνας» σαν όλους τους άλλους. Ήταν ένα προσωπικό στοίχημα και ένα τεστ.

Στοίχημα με τον εαυτό μου. Μπορώ να τα καταφέρω; Τι πρέπει να θυσιάσω; Πώς θα οργανώσω τον χρόνο μου καλύτερα;

Το τεστ όσο και να φαίνεται περίεργο είχε να κάνει με τις σχέσεις.

Hydra’s Trail και myathlete και φέτος.

Μετά την περσινή επιτυχημένη του παρουσία, το myathlete επιστρέφει δυναμικά στο κορυφαίο trail event που έχει αγαπηθεί όσο λίγα από τη δρομική κοινότητα. Το Hydra’s Trail Event διεξάγεται και φέτος στο πανέμορφο νησί της Ύδρας το ΣαββατοΚύριακο 6 και 7 Απριλίου και το myathlete θα είναι εκεί επεκτείνοντας την υποστήριξή του σε έναν αγαπημένο αγώνα.

To myathlete στη Χίο μετά από πρόσκληση του Chios Running.

Δεν είναι μυστικό: ο σύλλογος δρομέων Chios Running που ζει και αναπνέει για το τρέξιμο στο μαγευτικό νησί της Χίου (όπως μαρτυρά και η ονομασία του) είναι ένας από τους πιο δραστήριους (αν όχι ο πιο δραστήριος) περιφερειακούς δρομικούς συλλόγους. Με συνεχείς δράσεις, ομαδικές προπονήσεις, σταθερό ενδιαφέρον για τα δρομικά τεκταινόμενα και μέλη που αγαπούν το τρέξιμο με την ψυχή τους.

Ξεκίνησε το Salomon Mountain Cup 2019.

Η πολύ επιτυχημένη σειρά ορεινών αγώνων Salomon Mountain Cup 2019 ξεκίνησε χθες, Κυριακή 13 Ιανουαρίου, με τον πρώτο αγώνα της σειράς στο Κρυονέρι Αττικής. 557 δρομείς έδωσαν το παρόν στις δύο αποστάσεις του αγώνα (14 και 9 χλμ αντίστοιχα).

Στη μεγάλη διαδρομή (367 τερμάτισαν), νικητής ήταν ο Θανάσης Παγουνάδης. Στη δεύτερη θέση τερμάτισε ο trail running coach του myathlete Γιώργος Διαλεκτός και στην τρίτη θέση ο Γιώργος Λουφέκης.

Νίκος Δημητριάδης: πρώτα δρομέας και μετά επιστήμονας – ή μήπως το αντίθετο;

Αν δείξεις σε εκατό Έλληνες δρομείς μια φωτογραφία του Νίκου Δημητριάδη, είτε αγωνιστική, είτε επιστημονική, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τον (ανα)γνωρίζουν και οι εκατό. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, αν αναλογιστεί κανείς τα αμέτρητα χρόνια ηγετικής και καθοριστικής του παρουσίας στον πυρήνα του δρομικού κινήματος με διάφορες ιδιότητες: προπονητής, εργοφυσιολόγος, δρομέας (δρόμου και βουνού) και βέβαια επικεφαλής του φημισμένου εργομετρικού κέντρου myathlete.

Ο πρώτος μου μαραθώνιος.

Να ‘μαι λοιπόν στριμωγμένος ανάμεσα στο πολύχρωμο λεφούσι που αδημονεί και αφρίζει μπροστά από τη γραμμή της εκκίνησης στον Μαραθώνα. Η υπερένταση και η παραζάλη δεν αφήνει πολύ καθαρό μυαλό να σκεφτείς τι ακριβώς νιώθεις. Νομίζω ότι δύο πράγματα κυριαρχούν μέσα μου: α) οι οδηγίες της προπονήτριας, που αν και αρκετά αναλυτικές και διαφωτιστικές δυσκολεύομαι να τις συγκρατήσω στο βαθμό που θα ήθελα,

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH