10 πράγματα που έμαθα από τα 2 μου χρόνια στο myathlete.

Έκλεισα τον περασμένο μήνα δύο χρόνια στο myathlete. Δύο χρόνια γεμάτα εμπειρίες, που αν δεν είσαι «μέσα» ούτε που τις φαντάζεσαι. Γνώρισα κόσμο, συμμετείχα σε αγώνες, τραυματίστηκα, νευρίασα, απέτυχα, πόνεσα, πέτυχα, χάρηκα, συγκινήθηκα, αλλά κυρίως παρατήρησα ανθρώπους και συμπεριφορές. Πήρα μαθήματα μέσα από το τρέξιμο, πολλά και σημαντικά. Κάποια τα είδα να συμβαίνουν σε μένα και κάποια γύρω μου,

Το χαλαρό τρέξιμο (easyrun) από τη θεωρία στην πράξη

Τι μας λέει η επιστήμη για το easyrun:

Τι είναι: παραλλαγή της προπονητικής μεθόδου συνεχόμενης διάρκειας για τη βελτίωση της βασικής αντοχής.

Που σκοπεύει: στην πλήρη ανάπτυξη της αερόβιας ικανότητας και εν συνεχεία στη διατήρησή της.

Που οφελεί: στην οικονομικότερη και αποτελεσματικότερη απόδοση των καρδιαγγειακών και αναπνευστικών συστημάτων (αύξηση όγκου παλμού καρδιάς,

Με το myathlete στο Μαραθώνιο του Αμβούργου.

Ήταν η πέμπτη ανοιξιάτικη δρομική εξόρμηση του myathlete. Είχαμε επισκεφτεί το Παρίσι (το 2013, το 2014 και το 2017), τη Βιέννη το 2015 και για φέτος επιλέξαμε το Αμβούργο, μια από τις πιο χαρακτηριστικές δρομικές πόλεις της Ευρώπης. Τίποτα, ωστόσο, δεν επιλέγουμε μόνοι μας. Κι αν για κάτι είμαστε χαρούμενοι, περήφανοι και συγκινημένοι είναι για τους ανθρώπους εκείνους που μας επιτρέπουν να μοιραζόμαστε στιγμές τους και στόχους τους στην άσφαλτο και στον αγώνα.

Φώτης Γρηγοράτος, ο ανίκητος.

Μετά από είκοσι χρόνια σε αυτή τη δουλειά και με αφορμή τη συνέντευξη/πορτραίτο που θα διαβάσετε παρακάτω, συνειδητοποίησα ποιο είναι το δυσκολότερο πράγμα που μπορεί να σου τύχει: να κληθείς να πάρεις συνέντευξη ή να γράψεις ένα κομμάτι για έναν άνθρωπο που τον αισθάνεσαι δικό σου. Αυτό μου συνέβη εμένα με το Φώτη Γρηγοράτο, τον «κουμπάρο» μου,

Και φέτος με τους δικούς μας ανθρώπους στο myathlete.

Κάποιοι μετρούν την επιτυχία με αριθμούς. Με followers, με έσοδα, με επιδόσεις, με χρονόμετρα και excel, με διαγράμματα και μεζούρες. Για εμάς, στο myathlete, η ευτυχία δεν είναι τίποτε άλλο από ανθρώπους. Από ανθρώπους και στιγμές (με τους ανθρώπους). Εν προκειμένω, με τους ανθρώπους μας. Τις ξεχωριστές εκείνες προσωπικότητες που μας εμπιστεύονται εδώ και χρόνια και που μαζί τους έχουμε ζήσει,

Ευτυχισμένο, τρεξιματικό και (εξ αυτού) αντικαταθλιπτικό το νέο έτος.

Περάσαν οι γιορτές, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Φώτα, Άη Γιαννιού και σήμερα – ουσιαστικά – είναι η πρώτη μέρα του νέου έτους. Τα σχολεία ανοίγουν και πάλι, η κίνηση επιστρέφει στους δρόμους και οι δρομείς επανεκκινούν (όσοι σταμάτησαν δηλαδή) τις προπονήσεις και τις τρεχάλες τους. Οι πρώτες μέρες του έτους μπορούν να περιγραφούν και με το κλασικό: «κάθε κατεργάρης στον πάγκο του»,

Τρέξιμο μετά μουσικής (ή μήπως όχι;).

Τη θυμάμαι εκείνη την ημέρα. Τη θυμάμαι καλά γιατί μου άλλαξε τη ζωή. Ήταν 4 Νοεμβρίου 2007. Κλείσαμε δέκα χρόνια φέτος. Είχα ξεκινήσει το συστηματικό τρέξιμο μερικούς μήνες νωρίτε, ρααλλά εκείνη την Κυριακή του Νοεμβρίου «κατέβαινα» για πρώτη φορά σε αγώνα. Σε αγώνα δέκα χιλιομέτρων, μάλιστα, στο πλαίσιο της διεξαγωγής του Μαραθωνίου της Αθήνας εκείνης της χρονιάς.

Γιώργος Διαλεκτός: δεν έχω χάσει ποτέ το κίνητρό μου για το τρέξιμο.

Δρομέας ατόφιος, πρωταθλητής των στίβων (παλαιότερα) και των βουνών (στο σήμερα), ο Γιώργος Διαλεκτός ξεχωρίζει σε κάθε του συμμετοχή στους αγώνες που επιλέγει. Σταθερά στις πρώτες (αν όχι στην πρώτη) θέσεις, έχει στιγματίσει το ορεινό τρέξιμο στη χώρα μας. Αυτά όλα γνωστά. Μα αν ρωτάς εμένα, ο Γιώργος είναι κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό. Κάτι που θα καταλάβεις ξεκάθαρα,

35ος Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας – δυο λόγια.

Ένας ακόμα Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας ανήκει στο παρελθόν. Πέρασε ακόμα μία αθλητική πρόκληση με επιτυχία, ανεξαρτήτου τελικού αποτελέσματος. Έχει αυτό το μαγικό χαρακτηριστικό η συγκεκριμένη δοκιμασία, η απόσταση του μαραθωνίου δηλαδή, ειδικά στην κλασική της διαδρομή: ακόμα κι αν δεν πετύχεις το στόχο σου, ακόμα κι αν «καρφώσεις», ακόμα – ακόμα κι αν δεν καταφέρεις να τερματίσεις,

Ο μαραθώνιος δρόμος.

Η κλασική μαραθώνια διαδρομή αποτελεί ένα ιστορικό σύμβολο, επειδή αναφέρεται στον Έλλην αγγελιοφόρο – δρομέα Ευκλή που έφερε από το Μαραθώνα, τρέχοντας πάνοπλος, το χαρμόσυνο μήνυμα της νίκης στους συμπατριώτες του στην Αθήνα, και αναφωνώντας «Νενικήκαμεν» έπεσε νεκρός από τη μεγάλη προσπάθεια.

Αξίζει να αναφέρουμε πως στην Αρχαία Ελλάδα οι αγγελιοφόροι – «ημεροδρόμοι»,

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH