Κατερίνα Χλη: όλα συνδυάζονται αν το θες πραγματικά.

Μαμά δύο αγοριών ξεκίνησα να τρέχω όταν τα παιδιά ήταν στο λύκειο. Άφηνα τον έναν στην προπόνηση τον άλλον φροντιστήριο και για να μην γυρίσω σπίτι έκανα τρέξιμο. Με ξεκούραζε, με έκανε να ξεχνάω και πολλές φορές το μυαλό ταξίδευε μακριά. 

Έκανα 5χλμ μετά 10χλμ και κάποια στιγμή την περίοδο που ο μεγάλος μου γιος έδινε Πανελλήνιες αποφασίζει η παρέα του myathlete να τρέξει  τον μαραθώνιο στο Παρίσι.

Εβελίνα Σαρρή: γιορτάζω, παιδιά…

Πριν ένα χρόνο είχα γράψει σε ένα άρθρο:  «Γιορτάζω, μαμά…»
Φέτος θα αρχίσω αλλιώς:   «Γιορτάζω, παιδιά…  Αφήστε με λίγο να ξεκουράσω τα ποδαράκια μου μετά την προπόνηση, πριν αρχίσω να φτιάχνω τσάντες γι αύριο, να ξύνω μολύβια, να γεμίζω ταπεράκια για το ολοήμερο, να διαβάσουμε, να σας πάω ποδόσφαιρο…»…Και μετά ξύπνησα.

Χαρά Σκουλαρίκη: μια μαμά – δρομέας κυνηγάει τα όνειρά της.

Μια εργαζόμενη ελεύθερη επαγγελματίας μαμά νομίζει πως κάνει προπόνηση και είναι χαρούμενη. 

Τρέχω από πάντα, ή τουλάχιστον σχεδόν από πάντα. Η μόνη περίοδος που με θυμάμαι να μην τρέχω είναι στην εγκυμοσύνη. Τότε, ναι, έκανα την επανάστασή μου και κάθισα να κλωσήσω το χρυσό μου, το πολύτιμο αυγό μου. 

Φέτος γιορτάζω τη γιορτή της μαμάς για δεύτερη χρονιά. 

Έλλη Φλέγγα: one family – one journey.

Προσωπικά άργησα να καταλάβω τα πολλαπλά οφέλη της άσκησης. Από τότε όμως που τα ανακάλυψα, προσπαθώ με κάθε τρόπο να μην βρεθεί κανένα εμπόδιο που θα με σταματήσει από το να την απολαμβάνω. Και όταν κάποιος θέλει κάτι πολύ, γίνεται ευρηματικός ώστε να βρίσκει λύσεις, όπου και σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται.

Όταν συνειδητοποιήσει κανείς ότι μέσω της άσκησης απαλύνονται όλες οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει καθημερινά,

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH