Πώς ο Μαραθώνιος γεννά Ηγέτες

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κουφάκης…

Την έμπνευση να ξεκινήσω την σύνταξη του συγκεκριμένου άρθρου, μου έδωσε η κεντρική φωτογραφία από το φετινό Μαραθώνιο της Αθήνας, «ο Αυθεντικός Μαραθώνιος» όπως
αποκαλείται.
Η σκέψη που έκανα μόλις την αντίκρισα ήταν, «σίγουρα το ίδιο βλέμμα θα είχε και ο Στρατηγός Μιλτιάδης στο πέρας της Μάχης του Μαραθώνα»…

15110920_913587248742241_3201942465456738600_o
Στη φωτογραφία είναι ο προπονητής – εργοφυσιολόγος Νίκος Δημητριάδης , ο Ηγέτης μας, όπως μου αρέσει να τον αποκαλώ.

Πρόλογος
Γηράσκω αεί διδασκόμενος, το ρητό του Σοφού Σόλωνος, σύμφωνα με το οποίο ο άνθρωπος οφείλει ακόμη και όταν γηράσκει να διδάσκεται και να μαθαίνει, καθώς το γήρας από μόνο του δεν σε κάνει σοφό.
Μας προτρέπει ο Σόλωνας να διδασκόμεθα από τους «δασκάλους» μας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Και αυτοί οι «δάσκαλοί μας» μπορεί να είναι πρόσωπα, καταστάσεις, εμπόδια, χαρές, λύπες και φυσικά αγώνες κάθε φύσεως.

Διαβάζοντας προσεκτικά και τις δύο λέξεις διαπιστώνουμε ότι και οι δύο εμπεριέχουν το ρήμα ασκεώ~ώ, δηλαδή την έννοια της άσκησης. Χωρίς άσκηση τίποτα καλό δεν μπορεί να κατακτηθεί και μόνο μέσω της άσκησης μπορούν να επιτευχθούν όλοι οι ανώτεροι στόχοι της ζωής μας. Δύο λέξεις με αξίες, που λείπουν από το σήμερα και αυτή η έλλειψη τις καθιστά απαραίτητες και αναγκαίες.
Η άσκηση διαμορφώνει και πνεύμα και σώμα. Κάποιοι τρέχουν~ασκούνται με τη σκέψη και κάποιοι άλλοι με το σώμα, όταν πράττεις και τα δύο ταυτόχρονα και ισόποσα το
αποτέλεσμα είναι θαυμαστό.

Τι είναι ο Ηγέτης…
Τα τελευταία χρόνια είχα την ευλογιά να ασχοληθώ ερασιτεχνικά και εντατικά με το άθλημα του Μαραθωνίου, την «άσκηση» του Μαραθώνιου, όπως αρέσκομαι να αποκαλώ.
Στην αρχή μόνος, με πάθος και χωρίς καθοδήγηση και κατά συνέπεια με πολλά λάθη.
Η ανάγκη για βελτίωση με οδήγησε να απευθυνθώ σε έναν ειδικό του αθλήματος, τον Νίκο Δημητριάδη ~ τον Ηγέτη όπως μου αρέσει να αποκαλώ ~ και βάσει πλάνου, εργομετρήσεων και προγράμματος ξεκινήσαμε την άσκηση του Μαραθωνίου.
Τρία χρόνια συμπληρώθηκαν και ένα από τα βασικά μαθήματα που έμαθα μέσα από κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα προπονήσεων, είναι ότι η άσκηση του Μαραθωνίου γεννά Ηγέτες. Και σήμερα, περισσότερο από ποτέ έχουμε ανάγκη από τέτοιους Ηγέτες, απλούς, αυθεντικούς, να μας καθοδηγούν, να μας διδάσκουν και κυρίως να μας εμπνέουν, φέρνοντας ελπίδα.
Ας δούμε τι σημαίνει κυριολεκτικά η λέξη Ηγέτης, μια λέξη που πρώτη φορά συναντάται στον Όμηρο (Οδύσσεια Ραψωδία Α, 125). Ηγέτης, είναι εκείνος που προπορεύεται και δείχνει το δρόμο σε εκείνους που τον ακολουθούν σε μια κοινή πορεία και αγώνα.
Ο Ηγέτης δεν είναι μόνος, ούτε αποκλεισμένος, είναι άρρηκτα δεμένος με την ομάδα του, κινείται κι ενεργεί μαζί της, φέροντας την μέγιστη ευθύνη να δείχνει το σωστό δρόμο, να προετοιμάζει για τις «ανηφόρες» και «κατηφόρες», να συμμετέχει, να συμπάσχει, να εμπνέει, να βλέπει και να ακούει.
Ο Ηγέτης προπορεύεται γιατί ξεχωρίζει για τον δυναμισμό, τη σταθερότητα, τη διορατικότητα, την οξεία αντίληψη και την απλότητά του. Προπορεύεται, αλλά δεν σταματά να επικοινωνεί, συμβουλεύει όσους αδυνατούν και βοηθά εκείνους που έχουν ανάγκη.
Αν και πρώτος κινείται μέχρι τον τελευταίο της ομάδας, γιατί έχει χρέος τη συνοχή και τη συνέχειά της στη διάρκεια του κοινού αγώνα.
Ο Ηγέτης είναι ενωτικός και απλός, ώστε όλοι να καταλαβαίνουν και να ενεργούν. Καθώς προπορεύεται, ενεργεί ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχεια και συνοχή της ομάδας ακόμη και όταν εκείνος πάψει να ηγείται. Αθόρυβα και μεθοδικά προετοιμάζει και εξασκεί τον επόμενο που θα
ηγηθεί.
Ο Ηγέτης είναι ο νους και η καρδιά σε ένα σώμα.. το πνεύμα που πρέπει να συντονίσει τη λειτουργία και κίνηση όλων των μελών του. Έχει την εσωτερική κι εξωτερική εποπτεία τους, νιώθει την αδυναμία, καταλαβαίνει την κόπωση, κατανέμει σωστά τις δυνάμεις, γνωρίζει πότε να αναπαύει και κρατά τις ισορροπίες, ενώ ο ίδιος παραμένει αεικίνητος κι άγρυπνος.
Οι ενέργειες του Ηγέτη δεν είναι όλες ορατές από την ομάδα του. Ορατά γίνονται τα οφέλη των ενεργειών του. Πολλές φορές χρησιμοποιεί την μέθοδο της πράξης για να μιλήσει και να διδάξει. Στις δυστοκίες ο Ηγέτης φαίνεται σιωπηλός, καθώς όλη του η ενέργεια διοχετεύεται ώστε να να ξεπεραστούν τα εμπόδια.
Στα μάτια του είναι πάντα αποτυπωμένες, η άσκηση, η αποφασιστικότητα, και η μοναχικότητα. Πάντα σκεπτικός, ενεργεί ακόμη και όταν είναι ακίνητος και αυτό συμβαίνει στις περιπτώσεις που η στρατηγική και η προετοιμασία προέχουν της ενέργειας και της άσκησης.
Όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά συνθέτουν τον Ηγέτη.
Στο σημείο αυτό, πρέπει να διαχωρίσουμε τον Ηγέτη από τον Διαχειριστή, αγγλιστί τον Leader από τον Manager.

Ο Διαχειριστής μπορεί να διαχειριστεί μια κατάσταση, ενώ ο Ηγέτης διαμορφώνει~επηρεάζει μια κατάσταση.
Ο Διαχειριστής ολοκληρώνει και κατορθώνει, ενώ ο Ηγέτης εξελίσσει και καθοδηγεί. Για τον Ηγέτη το κατόρθωμα δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά η συνέχεια, η εξέλιξη, όπως η ζωή μας.
Εύκολα διαπιστώνει κανείς τους λόγους που έχουμε σήμερα έλλειψη Ηγετών παλαιάς κοπής και ανώτερων ιδανικών. Η σύγχρονη έννοια της παιδείας και το σύστημα εκπαίδευσης είναι οι κύριες πηγές αυτής της έλλειψης, αλλά αυτό είναι ένα θέμα που θα μας απασχολήσει λεπτομερώς σε κάποια άλλη ανάλυση.

Ηγέτης και Μαραθώνιος…
Το πλέον τρανό παράδειγμα του Ηγέτη, είναι η ίδια η ιστορική Μάχη του Μαραθώνα και τα γεγονότα που προηγήθηκαν της Μάχης με πρωταγωνιστές τον Στρατηγό Μιλτιάδη και τον Ημεροδρόμο Φειδιππίδη.
Η περίφημη μάχη, που καθόρισε τον σύγχρονο κόσμο έγινε Αύγουστο ή Σεπτέμβριο του 490π.Χ. και ήταν η δεύτερη Περσική εκστρατεία υπό τον Δαρείο, όπου οι Πέρσες είχαν για οδηγό και σύμβουλό τους, τον πρώην Τύραννο της Αθήνας, Ιππία, γιο του Πεισίστρατου!
Οι Αθηναίοι Στρατηγοί (δέκα στον αριθμό) στο άκουσμα ότι οι Πέρσες στρατοπέδευσαν στον Μαραθώνα βρέθηκαν σε σύγχυση, λόγω της άλωσης της Νάξου και της Ερέτριας που προηγήθηκαν, διαφωνώντας στο τί και πώς πρέπει να κάνουν. Οι στρατηγοί Μιλτιάδης και Αριστείδης, υποστήριζαν ότι πρέπει να πολεμήσουν άμεσα χωρίς αναβολή και οι υπόλοιποι θεώρησαν ότι πρέπει να περιμένουν την βοήθεια της Σπάρτης και σε περίπτωση που δεν έρθει, να εξετάσουν την περίπτωση της φυγής και εκκένωσης της Πόλης των Αθηνών.
Αποφάσισαν κι έστειλαν τον Δρομέα Φειδιππίδη, έναν απλό και καθημερινό Αθηναίο να πάει στην Σπάρτη μεταφέροντας την έκκληση βοήθειας. Ο Φειδιππίδης έφτασε στην Σπάρτη σε 24ώρες σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, και οι Σπαρτιάτες απάντησαν στον Φειδιππίδη ότι λόγω θρησκευτικής εορτής θα έστελναν βοήθεια σε πέντε μέρες.

Ο Φειδιππίδης επέστρεψε στην Αθήνα, ξανά σε 24 ώρες, αφού πρώτα είχε δει σε όραμα τον Θεό Πάνα (Παρθένιο Όρος ~ πάνω από την Τεγέα) που του ζήτησε να προαναγγείλει στους Στρατηγούς την παρέμβασή του στη Μάχη του Μαραθώνα που θα έδιναν οι Αθηναίοι.
Οι Αθηναίοι Στρατηγοί, πίστεψαν τον Φειδιππίδη και ο Μιλτιάδης με τον λόγο του έπεισε τον Πολέμαρχο Καλλίμαχο να παραταχθούν έναντι των Περσών στον Μαραθώνα.
Και νίκησαν… μια νίκη θαυμαστή που καθόρισε τον σύγχρονο κόσμο. Χωρίς Μιλτιάδη και Φειδιππίδη, δεν θα υπήρχε ο μετέπειτα χρυσός αιώνας του Περικλή, ο Σωκράτης, ο Πλάτων, η Φιλοσοφία, τα Μαθηματικά και οι Επιστήμες.
Ο Μιλτιάδης και ο Αριστείδης ήταν οι Ηγέτες που έβλεπαν μακρύτερα (αιώνες μετέπειτα) από τους υπόλοιπους Στρατηγούς. Εμπιστεύτηκαν έναν απλό Ημεροδρόμο, δεν βασίστηκαν στην λογική των αριθμών και με στρατηγική πέτυχαν την νίκη, εμπνέοντας μέχρι σήμερα με το
παράδειγμά τους. Έπραξαν χωρίς προσωπικό όφελος, δεν διαχειρίστηκαν, αλλά ενήργησαν για το μέλλον και τη συνέχεια της «ομάδας».

phidippides-e1439484170710Αναρωτιέται κανείς, αν υπάρχουν σήμερα άνθρωποι με ηγετικά στοιχεία… αν υπάρχουν ηγέτες που θα εμπνεύσουν… Βέβαια και υπάρχουν και η Μαραθώνια άσκηση γεννά και πλάθει ανθρώπους με ηγετικά χαρακτηριστικά.

Ηγέτης και Μαραθωνοδρόμος…
Ο Μαραθωνοδρόμος ασκείται ώστε να έχει αντοχή, υπομονή, πλάνο και στρατηγική για να καλύψει επιτυχώς την απόσταση των 42.195 μέτρων. Έχει μάτια, αυτιά και όλες τις αισθήσεις του σε εγρήγορση, ώστε να ισορροπεί τις δυνάμεις του, να αποφεύγει τα φυσικά εμπόδια και δρομεί με τον κατάλληλο ρυθμό.
Ο Μαραθωνοδρόμος έχει πλήρη επίγνωση των δυνάμεών του, γνωρίζει πότε πρέπει να σταματήσει, κατανοεί κάθε πόνο, αποφασίζοντας πότε ο πόνος είναι επικίνδυνος και
πότε φυσικός.Επικοινωνεί με το σώμα του.

Όπως και ο Ηγέτης, ο Μαραθωνοδρόμος παρόλες τις δυσκολίες, εξωγενείς κι ενδογενείς, προσπαθεί να ακολουθήσει το πλάνο του, διατηρώντας ισορροπία στην καθημερινότητά του και επαναπροσαρμόζοντας την στρατηγική του όταν απαιτείται.
Ο Μαραθωνοδρόμος, θέτει προτεραιότητες και δεν θα σταματήσει την κίνησή του από την βροχή, τον αέρα, το χιόνι ή τη ζέστη. Θα σταματήσει στο χαιρετισμό ενός παιδιού, στο «αχ»ενός συναθλητή του.
Δεν μιλά όταν τρέχει, προτιμά να ακούει και να σκέφτεται λύσεις σε θέματα που τον απασχολούν. Είναι συνετός, επικοινωνιακός, γεμάτος ενέργεια και εκτιμά καθετί απλό μιας και ο ίδιος έχει επιλέξει η άσκησή του να είναι ό,τι πιο απλό διαθέτει.. την ικανότητα να τρέχει, να δρομεύει.

Ο Μαραθωνοδρόμος ασκείται εντατικά ώστε να είναι προετοιμασμένος. Δεν θα πανικοβληθεί αν χαλάσει για παράδειγμα το αυτοκίνητο του, ούτε θα εκνευριστεί αν χρειαστεί να περπατήσει κάποια χιλιόμετρα. Σκέφτεται απλά κι ενεργεί ακόμη απλούστερα, προκαλώντας την έκπληξη
της ομήγυρής του. Εμπνέει με τις πράξεις του και όχι με τα λόγια ενεργώντας πάντα φυσικά.

Κάθε φορά που τερματίζω ένα μαραθώνιο, αρέσκομαι να παρατηρώ και να θαυμάζω τον τρόπο που τα παιδιά ~ μικρά και μεγάλα ~ αντικρίζουν τους γονείς τους, που συμμετείχαν
και ολοκλήρωσαν τον μαραθώνιο άθλο. Μάτια γεμάτα συγκίνηση και θαυμασμό. Στο πρόσωπό τους βλέπουν τον Ήρωά τους, όχι μόνο για τον αγώνα που ολοκλήρωσαν, αλλά και για όλη εκείνη την μαραθώνια προετοιμασία, που επί μήνες ακολούθησαν πιστά, ανεξαρτήτως μέρας και ώρας, εποχής και συνθηκών.
Αυτό είναι το πολυτιμότερο βραβείο και συνάμα μάθημα κάθε υγιούς Μαραθωνοδρόμου… το βλέμμα, η αγκαλιά και τα λόγια των δικών του ανθρώπων.
Άσκηση, θυσία, δυναμισμός και μαχητικότητα είναι στοιχεία που είναι χαραγμένα στα μάτια και την κίνησή του. Όμοια με εκείνα ενός ηγέτη.
Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς.. όλοι όσοι έχουν τερματίσει μαραθώνιο ή ασχολούνται με αυτόν είναι Ηγέτες ή μπορούν να γίνουν Ηγέτες;;;

Κανείς δεν καθίσταται Ηγέτης τρέχοντας μαραθωνίους ή υπερμαραθωνίους. Πρόκειται για το ιδανικό άθλημα ταυτόχρονης και ισόποσης άσκησης πνεύματος και σώματος.
Ο Μαραθώνιος είναι το ιδανικό μέσον, το σχολείο που εκπαιδεύει μελλοντικούς Ηγέτες, υπό κάποιες βασικές προϋποθέσεις.
Η πλούσια ιστορία μας, μας υποδεικνύει ότι αυτές οι βασικές προϋποθέσεις είναι:
• Αυτογνωσία
• Αυτοθυσία
• Ταπεινότητα
• Ηθική
Όταν ο άνθρωπος διαθέτει και ασκεί αυτά τα στοιχεία ταυτόχρονα με την μαραθώνια άσκηση, βελτιώνεται και σταδιακά ξεχωρίζει. Προπορεύεται σε όλους τους τομείς της προσωπικής και κοινωνικής του δραστηριότητας.                                                                          Μετατρέπεται σταδιακά σε ένα Ηγέτη.

Ο Μαραθώνιος είναι το σχολείο σε αυτή τη διαδικασία εξέλιξης και αυτό το σχολείο διαθέτει σήμερα διδάσκαλους Ηγέτες (και όχι απλά δάσκαλους) που πρέπει να αξιοποιηθούν στο μέγιστο βαθμό. Είναι ζήτημα χρόνου και αξιοποίησης αυτό το σχολείο να εξελιχθεί σε «γυμνάσιο» και
«πανεπιστήμιο» και να δημιουργήσει Πρωτοπόρους – Ηγέτες, που θα συνεισφέρουν ο καθένας στον τομέα του τα μέγιστα στη διαδρομή που καλούμαστε όλοι να διανύσουμε.

Ναι, υπάρχουν ηγέτες ανάμεσά μας, κι εύκολα μπορεί να τους ξεχωρίσει κανείς, το δύσκολο είναι να τους αναδείξεις.

Μην ξεχνάμε, πως οι Ηγέτες ιστορικά είναι άνθρωποι καθημερινοί, αθόρυβοι, ταπεινοί και ανυποχώρητοι στη διαδρομή και το έργο τους. Και η διαδικασία διαμόρφωσης και ανάδειξής τους είναι επίπονη και χρονοβόρα, όπως εκείνη της εύρεσης των πολύτιμων λίθων.

Ολοκληρώνοντας αυτό το άρθρο, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον προπονητή και Ηγέτη Νίκο Δημητριάδη καθώς και την χρυσή Ολυμπιονίκη μας Αθανασία Τσουμελέκα για το έργο που
επιτελούν αθόρυβα και ατελεύτητα με μεράκι και θυσίες.

Σημείωση myathlete: Ο Κωνσταντίνος κατάγεται από το Σπήλι Ρεθύμνου, είναι 41 ετών και πατέρας της μικρής Χρυσάνθης. Είναι Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και στέλεχος της Αμερικάνικης Πολυεθνικής EATON. Αγαπάει τον αθλητισμό και επιδιώκει το ῾εύ῾ σε κάθε του δραστηριότητα.

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH