Χαλκίδα training camp

Ποδηλατικό τριήμερο στη Χαλκίδα. Βροχή κρύο και πολύτιμα χιλιόμετρα.

Ο αθλητισμός απαιτεί θυσίες. Είναι γνωστό. Όταν όμως συσπειρώνεσαι σε μια παρέα με κοινό σκοπό, η θυσία μετατρέπεται σε δυνατή εμπειρία και η αίσθηση της ομάδας μπορεί να σε τραβήξει σε βάθη που δεν έχεις φανταστεί.

Χαλκίδα – 30 Νοεμβρίου 2018. Τα σύννεφα μοιάζουν αδιαπέραστα και την ατμόσφαιρα διανθίζει ένα ελαφρύ ψιλόβροχο. Μεταξύ των έξι δεν υπάρχει κανένας δισταγμός. Η σχεδόν ολική απουσία φτερών και λασποτήρων μαρτυρά την ελπίδα πως δεν θα συναντήσουμε έντονη βροχόπτωση στο μικρό μας ταξίδι προς το Αλιβέρι.

Χαλκίδα training camp
Προετοιμασίες.
Χαλκίδα training camp
Εν αναμονή. Η πλήρης απουσία φτερών μαρτυρά τη διάθεση του γκρουπ.
Χαλκίδα training camp
Απαραίτητο συστατικό ενός καλού ride. Espresso.

Μιάμιση ώρα αργότερα παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής, με το νερό να έχει διαπεράσει τα υψηλής τεχνολογίας καλύμματα των παπουτσιών μας και το πόδι να λειτουργεί σαν βεντούζα στο μουσκεμένο ύφασμα. Η θερμοκρασία αγγίζει τους πέντε βαθμούς και ο δυνατός ρυθμός είναι το μόνο που μπορεί να μας κρατήσει ζεστούς. Πάλι δεν ακούγεται δισταγμός. Ξέρουμε τι πρέπει να γίνει και έχοντας συνοδοιπόρους να μοιραστούμε την κακουχία καταφέρνουμε να ολοκληρώσουμε την προσπάθεια χωρίς κανένα απρόοπτο. Λίγο αργότερα θα απολαύσουμε ένα εξαιρετικό γεύμα στο παραθαλάσσιο οικογενειακό μεζεδοπωλείο «Τέσκος», στη Νέα Αρτάκη.

Χαλκίδα training camp
Μετά την καταιγίδα, η μπουγάδα μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Χαλκίδα training camp

Χαλκίδα training camp

Η επόμενη μέρα προβλέπεται μεγάλη. Το προπονητικό τριήμερο του myathlete έχει μόλις αρχίσει και δεκατέσσερα ζευγάρια τροχών αναμένεται να ξεκινήσουν το πρωί του Σαββάτου από την πόλη της Χαλκίδας για πέντε ώρες μικτής διαδρομής.

Χαλκίδα training camp
Η θέα του δωματίου 101.
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Τρατάρισμα από τον Κωνσταντίνο Γεράκη και τη my energy. Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Ο Γιάννης Γκρίτζας δεν παρέλειψε να μας φέρει μελομακάρονα από το αρτοποιείο του. Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou

Ώρα ενάτη πρωινή, η ομάδα του myathlete βγαίνει από τη Χαλκίδα με κατεύθυνση νοτιοανατολική. Τα σύννεφα για ακόμη μια μέρα κρύβουν ολοκληρωτικά τον ήλιο. Στο ύψος της Ερέτριας θα στρίψουμε αριστερά για την ανάβαση του Θεολόγου, το πρώτο βουνό της ημέρας. Με μέγιστο υψόμετρο τα πεντακόσια μέτρα και μήκος επτά χιλιόμετρα, η συγκεκριμένη ανάβαση δεν μοιάζει να έχει κάτι το αξιοσημείωτο. Όμως ξεκινά από το απόλυτο μηδέν. Κάτι σαν την ανάβαση του Αγίου Πέτρου στην Αττική. Η βαρβαρότητά της έγκειται σε αυτή τη μικρή λεπτομέρεια.

Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Ο Κωνσταντίνος Γεράκης αποφάσισε πως ήθελε κάτι πιο έντονο για πρώτο πιάτο της ημέρας. Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Υπό το άγρυπνο βλέμμα της Αγγελικής, στην κορυφή της ανάβασης. Photo: Nassos Triantafyllou

Μεγάλες κλίσεις και χαμηλή βλάστηση, δημιουργούν ένα απόκοσμο τοπίο, ενώ ο ρυθμός αργά και σταθερά δημιουργεί αναμενόμενες απώλειες στο γκρουπ. Στην κορυφή, η θερμοκρασία αγγίζει τους τέσσερις βαθμούς. Δεν είναι κατάλληλο σημείο για στάση. Κατηφορίζουμε προς τα βόρεια με σκοπό να προσεγγίσουμε τη Δίρφυ. Πρόκειται για το ψηλότερο βουνό της νησιωτικής Ελλάδας, εξαιρουμένων των βουνών της Κρήτης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιθανό να μην μπορούμε να προσεγγίσουμε την κορυφή της. Δρυς, καστανιές και πλατάνια μας καλωσορίζουν στο δρόμο προς τη Στενή. Μαύρα σύννεφα σκεπάζουν το βουνό και οι κορυφές λαμποκοπούν από το φρέσκο χιόνι. Αλλάζουμε το πλάνο μας και φτάνοντας στη Στενή ανάμεσα σε ρυάκια νερών από τα φρέσκα χιόνια. Κάνουμε αναστροφή και οδεύουμε προς το χωριό Καθενοί, για να πορευτούμε στη συνέχεια δυτικά, προς Πολιτικά και Καμαρίτσα.

Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Παντού υπάρχει ένας φίλαθλος. Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Ανάβαση προς Στενή. Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Τα νερά από το λιώσιμο των χιονιών έκανε το τερέν αφιλόξενο και επικίνδυνο στην κατάβαση. Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Αφήσαμε πίσω μας τη Δίρφυ και κατευθυνόμαστε προς Πολιτικά. Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Ο Νάσσος δεν παρέλειψε να απαθανατίσει το μεγαλείο της φύσης. Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
… και το μεγαλείο του αγωνιζόμενου λαού. Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou

Σχεδόν επτά χιλιόμετρα χωρίζουν τους δύο οικισμούς, με τις φουρκέτες ανάμεσα στα ελαιόδεντρα να φτάνουν διψήφια νούμερα. Δεν είναι μια σταθερή ανάβαση, μας όπως και αυτή του Θεολόγου, είναι εξαιρετικά ήσυχη. Μακριά από από αυτοκίνητα, όχι όμως και από μηχανές, αφού είκοσι χιλιόμετρα παραπάνω βρίσκεται ο Άγιος Ιωάννης Ρώσος. Τόπος ξακουστός στις τάξεις των μοτοσικλετιστών, για τις απολαυστικές στροφές του και τα όμορφα ταβερνάκια, διάσπαρτα στις πευκοσκέπαστες πλαγιές.

Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou

Η Καμαρίτσα, χτισμένη σε υψόμετρο 320 μέτρων, στην αγκαλιά μιας κατάφυτης πλαγιάς, όπως λέει και το όνομά της, καμαρώνει αγναντεύοντας τον Ευβοϊκό κόλπο. Εμείς από την άλλη, έχοντας φτάσει τις τέσσερις ώρες πάνω στη σέλα, καμαρώναμε σκεπτόμενοι όσα έχουμε καταφέρει. Όλη η ομάδα αποτελείται από παιδιά που ξεκλέβουν χρόνο από τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις για να κάνουν το άθλημα που αγαπούν, οπότε αυτές οι τέσσερις ποιοτικές ώρες προπόνησης αποτελούν για όλους επίτευγμα. Μια μικρή στάση για ομαδική φωτογραφία και γρήγορα ξανά στη σέλα για την κατάβαση προς την Καστέλλα, τη Νέα Αρτάκη και τελικά τη Χαλκίδα, για τη συμπλήρωση του πεντάωρου.

Χαλκίδα training camp
Μετά από τέσσερις ώρες στη σέλα και σχεδόν 2000 μέτρα υψομετρικής, δείχνουμε αρκετά φρέσκοι στο φακό. Προσπαθούμε… Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou
Χαλκίδα training camp
Photo: Nassos Triantafyllou

Η μέρα έκλεισε με ένα ακόμη εξαιρετικό γεύμα. Αυτή τη φορά στον “Κύριο Μπάκυ”, ένα μικρό ιταλικό εστιατόριο με προσεγμένες γεύσεις και άριστη εξυπηρέτηση.

Χαλκίδα training campΧαλκίδα training campΧαλκίδα training campΜας έμενε ακόμα μια προπονητική ημέρα και έπρεπε να βρούμε τη βέλτιστη διαδρομή. Μετά από αρκετή σκέψη, αποφασίσαμε να κινηθούμε προς την ηπειρωτική Ελλάδα, ξεκινώντας με την ανάβαση Ριτσώνας, περνώντας περιμετρικά της Θήβας και φτάνοντας στην Αλίαρτο. Σε αυτό το τερέν θα είχαμε μικρότερες πιθανότητες βροχής και χαμηλότερο βαθμό δυσκολίας για τους πιο κουρασμένους.

Αν υπάρχει μια ανάβαση που ξέρει κάθε οπαδός του αυτοκινήτου, αυτή είναι η ανάβαση Ριτσώνας. Ήταν Ιούλιος του 1956, όταν για πρώτη φορά οργανώθηκε αγώνας ανάβασης αυτοκινήτων, «εις τμήμα μήκους 4,5 χλμ επί της ασφαλτίνης οδού Χαλκίδος-Θηβών». Στις 21 στροφές της, στα τέλη της δεκαετίας του ʼ50, αντηχούσαν οι κινητήρες των Jaguar XK 140 και της «γουρούνας» του Πεσμαζόγλου (από το άρθρο του Σπύρου Χατήρα). Σήμερα, η παρέα του myathlete, μαζί με φίλους από τον ποδηλατικό όμιλο Χαλκίδας, ποδηλατούσε αργά αυτές τις εικοσιένα στροφές, με μερικούς από εμάς να σέρνουμε πίσω μας δύο μεγάλες προπονητικές ημέρες.

Χαλκίδα training camp
Ανάβαση Ριτσώνας.

Ξεκορφίσαμε και πέσαμε προς Θήβα, με τις ατελείωτες ευθείες της να αποτελούν κατάλληλο υπόστρωμα για ασκήσεις στρατηγικής και τεχνικής. Αφού ταξιδέψαμε για αρκετή ώρα με 40 χ.α.ω. ανασυνταχθήκαμε και μπήκαμε ενωμένοι στην Αλίαρτο, όπου γρήγορα σκαρώσαμε τον δρόμο της επιστροφής. Κινηθήκαμε ξανά προς Θήβα από τον ίδιο δρόμο και στρίψαμε βόρεια, ανάμεσα σε ατελείωτα πράσινα λιβάδια από καλλιέργειες κάθε λογής λαχανικού. Το τοπίο άρχισε να γίνεται ανυπέρβλητο στα ποδηλατικά μας μάτια. Περάσαμε δεξιά από τη λίμνη Υλίκη και διασχίζοντας το χωριό Μουρίκι, φτάσαμε σε μια ποδηλατική Μέκκα, αποτελούμενη από έρημους αγροτικούς δρόμους, κάμπους βγαλμένους από στιγμιότυπα του “Tour” και τις όχθες της λίμνης Παραλίμνης για κερασάκι.

Χαλκίδα training camp
Ακόμα μια κρύα μέρα στη σέλα.

Χαλκίδα training camp

Για όσους δεν έχουν περάσει από αυτά τα μέρη, ο ποδηλατικός γύρος Χαλκίδας σε διοργάνωση της ΠΕΠΑ, αποτελεί εξαιρετική ευκαιρία.

Χαλκίδα training camp
Στα αριστερά μας βρίσκεται η λίμνη Υλίκη, ενώ στο βάθος κρύβεται η Παραλίμνη.
Χαλκίδα training camp
Στις όχθες της Παραλίμνης.

Δεν αντέξαμε να μην κάνουμε μια στάση για να απολαύσουμε το τοπίο.

Με σχεδόν τρεις ώρες στη σέλα, αφήσαμε πίσω μας τη λίμνη και βρεθήκαμε στις όχθες του βόρειου ευβοϊκού κόλπου για να επιστέψουμε παραθαλάσσια στη βάση μας. Μετά από τρεις μέρες, επιτέλους επιστρέφαμε στο ξενοδοχείο μας απολύτως στεγνοί, αλλά και κατάκοποι. Δεδομένης της περιόδου, τα προπονητικά χιλιόμετρα που βάλαμε στα πόδια ήταν αρκετά και χρειαζόμαστε αρκετή ξεκούραση για να φτάσουμε στη νέα αγωνιστική σεζόν με όρεξη και καλή φυσική κατάσταση.

Χαλκίδα training camp
Κατάβαση από την Παραλίμνη προς το χωριό Παξιμαδά.

Απομένει ένα χειμερινό ποδηλατικό camp σε τοποθεσία και διαδρομές που θα ανακοινωθούν σύντομα. Μέχρι τότε, καλές διαδρομές.

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH