Ποδηλασία στη γη της πέτρας.

Πως γίνεται να ταξιδεύω ποδηλατικά εδώ και 15 χρόνια σε όλη την Ελλάδα και ακόμη να μένω άφωνος μπροστά στα κάλλη της;

Στο βάθος ο χιονισμένος Ταΰγετος. φωτογραφία: Κ. Ευαγγελίου.

Λίγες μέρες πριν την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων, συναντηθήκαμε με λίγους φίλους στο λιμάνι του Γυθείου για ένα ποδηλατικό τετραήμερο σε Λακωνία και Μάνη. Ήταν Πέμπτη και οι δρόμοι της ιστορικής κωμόπολης έστεκαν έρημοι κάτω από τον χειμωνιάτικο ήλιο. Με μια σπανακόπιτα και ένα λαλάγγι στο χέρι, σπεύσαμε να ετοιμαστούμε για την πρώτη βόλτα. Μεσημέριαζε. Είχαμε μόλις φτάσει από την Αθήνα και δεν θα είχαμε το φως του ήλιου για πολλές ώρες στη διάθεσή μας.

Ο Κωνσταντίνος έτοιμος γα το πρώτο ride μπροστά στο ιστορικό λιμάνι του Γυθείου. Φωτογραφία: Π. Γκαζώνης.

Το ταξίδι από την πρωτεύουσα έχει βελτιωθεί πολύ με τη νέα οδοποιία. Σε λιγότερο από τρεις ώρες καλύψαμε τα 256 χιλιόμετρα που χωρίζουν τις δύο πόλεις, συναντώντας δυσκολίες μόνο στο κομμάτι μετά τη Σπάρτη, που δικαιολογημένα ανήκει στο τοπικό οδικό δίκτυο.

Την πρώτη μέρα κινηθήκαμε νοτιοδυτικά, προς την Κάτω και Μέσα Μάνη. Πιο συγκεκριμένα, κινηθήκαμε παραλιακά από το Βαθύ μέχρι τον Κότρωνα με θέα στις ακτές τις Μεσογείου και τους εκπληκτικούς μανιάτικους πύργους. Αν ψάχνεις ευθεία σε αυτά τα μέρη, δεν θα τη βρεις. Πρέπει να είσαι έτοιμος να αλλάζεις συνεχώς ταχύτητες, να σηκώνεσαι και να κάθεσαι διασχίζοντας στενούς δρόμους και γραφικά χωριά. Ολόκληρη η Μάνη βρίθει από πέτρα. Δεν θα δεις τοίχο σοβατισμένο ή μπογιά σε σπίτι. Η πέτρα καλύπτει τα πάντα δίνοντας μια μοναδική αισθητική στο τοπίο.

Από αριστερά, Χάρης, Δώρος, Πέτρος, Αποστόλης. Φωτογραφία: Κ. Ευαγγελίου

Ανηφορίσαμε από τον Κότρωνα προς τα βορειοδυτικά και φτάσαμε στην Αρεόπολη λίγο πριν το σούρουπο. Ο χρόνος δεν ήταν με το μέρος μας εκείνη τη στιγμή, με τον ήλιο να χάνεται πίσω από τα βουνά. Σε άλλη περίπτωση θα είχαμε την ευκαιρία να πιούμε ένα καφέ σε αυτό τον ιστορικό οικισμό με την υποδειγματική μανιάτικη αρχιτεκτονική.

Ευτυχώς, ο δρόμος κατηφόριζε ομαλά από εκεί και έπειτα. Κινούμενοι βορειοδυτικά πλέον, φτάσαμε στη βάση μας πριν μας τυλίξει το σκοτάδι. Το κοντέρ είχε γράψει 1100 μέτρα υψομετρικής διαφοράς σε 71 χιλιόμετρα. Αν δεν έχεις κατάλληλο γρανάζωμα, μην πας στη Μάνη!

Μέρα πρώτη στο Strava.

Το επόμενο πρωί κινήσαμε προς την Άρνα, έναν ορεινό οικισμό στην ανατολική πλαγιά του Ταϋγέτου. Η Άρνα απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα από το Γύθειο και πέραν των πρώτων δέκα χιλιομέτρων στη Γυθείου-Σπάρτης, η διαδρομή είναι ανηφορική, κατάφυτη με τη λακωνική πανίδα και με μοναδική θέα στις χιονοσκέπαστες κορυφές του βουνού.

Στον δρόμο προς Άρνα. Φωτογραφία: Κ. Ευαγγελίου
Φωτογραφία: Π. Γκαζώνης

Ο υπεραιωνόβιος πλάτανος στην πλατεία ήταν ο μόνος που μας υποδέχτηκε όταν φτάσαμε στο χωριό. Θύμα της αστικοποίησης και η Άρνα, μένει σχεδόν ερημωμένη περιμένοντας τους θερινούς παραθεριστές της. Ήπιαμε νερό από την πέτρινη βρύση της και συνεχίσαμε να ανηφορίζουμε για ακόμα πέντε χιλιόμετρα, έως ότου καβαλήσαμε το διάσελο της πλαγιάς και πέσαμε προς Γοράνους. Πέσαμε κυριολεκτικά… με τον Αποστόλη να χάνει την πρόσφυση στην γεμάτη υγρασία, πέτρες και τρύπες άσφαλτο. Ευτυχώς, γλίτωσε τα χειρότερα με μερικές εκδορές στις παλάμες και στον γοφό. Για τα επόμενα χιλιόμετρα θα σφάδαζε από πόνους σε κάθε λακκούβα και θα έπιανε με μαεστρία το τιμόνι.

Οδηγός προς το διεθνές μονοπάτι Ε4 στον οικισμό Άρνα. Φωτογραφία: Π. Γκαζώνης
Πριν ακόμα πέσει και καταστρέψει το κολάν του, ο Αποστόλης είχε την ευκαιρία να αγναντέψει τις ακτές της Μάνης. Φωτογραφία: Κ. Ευαγγελίου.
Συμβαίνει σε όλους…
Σύντομα ο Αποστόλης ήταν ξανά λειτουργικός!

Ένας φαρμακοποιός στο Ξηροκάμπι θα καθαρίσει τις πληγές του και θα τον κάνει ελαφρώς πιο λειτουργικό για το τελευταίο, πιο επίπεδο κομμάτι της διαδρομής. Διασχίζοντας τον Ταΰγετο από τα ανατολικά, φτάσαμε στη Σπάρτη και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής έχοντας μερικά μελομακάρονα ως κινητήριο δύναμη. Μια στάση στον Νικητέα, το αρτοποιείο στον περιφερειακό της πόλης, μπορεί να προσφέρει ενέργεια για αρκετά χιλιόμετρα και αν έχεις σκοπό να φτάσεις μέχρι το Γύθειο θα τη χρειαστείς.

Μέρα δεύτερη στο Strava.

Περιμένοντας την ανάσταση του Λαζάρου. Φωτογραφία: Δ. Αλεξάκης.

Λίγο η ανηφόρα, λίγο τα χιλιόμετρα της προηγούμενης μέρας, λίγο ο γκρίζος ουρανός, μας έκαναν να κινούμαστε πιο νωχελικά το επόμενο πρωί. Είχαμε σκοπό να ρολάρουμε ξανά προς Κάτω και Μέσα Μάνη, προσεγγίζοντας το Ακρωτήριο Ταίναρο. Το νοτιότερο άκρο της χερσαίας Ευρώπης.

Το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας. Φωτογραφία: Δ. Αλεξάκης.

Φάγαμε ένα γερό πρωινό και πήραμε το δρόμο προς την Αρεόπολη, με τα σύννεφα να μαζεύονται όλο και πιο απειλητικά πάνω από τα κεφάλια μας. Με τις πρώτες σταγόνες της βροχής, πήραμε την απόφαση να κάνουμε αναστροφή και να μη ρισκάρουμε κόντρα στα στοιχεία της φύσης. Αντ’ αυτού, γυρίσαμε στο Γύθειο και συνεχίσαμε βορειοανατολικά προς τη Σκάλα Λακωνίας και τις πλαγιές του Πάρνωνα.

Το Γύθειο ακόμα κοιμάται. Φωτογραφία: Π. Γκαζώνης.

Ο καιρός σε αυτή την πλευρά του ποδιού ήταν αισθητά καλύτερος με τον ήλιο να μας κάνει συχνές επισκέψεις. Κινηθήκαμε στην ακτογραμμή του Λακωνικού Κόλπου για δέκα χιλιόμετρα, χαζεύοντας τις πανέμορφες ακτές του και το ναυάγιο του πλοίου «Δημήτριος» στα καταγάλανα νερά της Σελινίτσας. Αυτό το  σκουριασμένο κουφάρι 67 μέτρων κοσμεί απόκοσμα την παραλία Βαλτάκι από το 1981 και τραβάει την προσοχή περαστικών και λουόμενων. Εμείς δεν σταθήκαμε στιγμή. Συνεχίσαμε τον δρόμο μας προς τη Σκάλα, όπου το 2016 ο Γιάννης Ταμουρίδης επανάκτησε τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδας μετά από μεγάλη μάχη με τον Πολυχρόνη Τζωρτζάκη.

Λακωνία. Φωτογραφία: Π. Γκαζώνης

Εδώ το τοπίο έχει τη δική του ομορφιά. Χαμηλή βλάστηση, κοκκινόχωμα και φρέσκια ασφαλτόστρωση με ευθείες έως εκεί που βλέπει το μάτι. Αυτή η γωνιά της Λακωνίας έχει τον τρόπο της να σε μαγεύει.

Φωτογραφία: Π. Γκαζώνης

Είκοσι χιλιόμετρα βορειότερα της Σκάλας βρίσκεται η διασταύρωση για Κοσμά, Γκορίτσα και Γεράκι. Δεν είχαμε τα πόδια να φτάσουμε στον Κοσμά, έναν οικισμό χτισμένο στα 1150 μέτρα, οπότε στρίψαμε αριστερά για Γκορίτσα, κινούμενοι στους πρόποδες του Πάρνωνα.

Φωτογραφία: Κ. Ευαγγελίου.

Η κούραση μας είχε περάσει όλους από ένα χεράκι. Αυτή η αίσθηση πως χάνεσαι στα βάθη της υπερκόπωσης για να αναστηθείς ξανά μετά από ώρες και να χωθείς πάλι στο λαγούμι σου. Αυτή η μοναδική εμπειρία αποκτά άλλο νόημα όταν είσαι μεταξύ φίλων και μπορείς να στηριχθείς πάνω τους.

Βγήκαμε από τον Πάρνωνα μετά από δέκα χιλιόμετρα μικτής διαδρομής, έχοντας διασχίσει μικρούς οικισμούς και με τον Ταΰγετο να μας στραβοκοιτάει από απέναντι με τις κάτασπρες κορυφές του. Από τη μια να μας ελκύει με την άγρια ομορφιά του και από την άλλη να μας απωθεί με το επικίνδυνο για την εποχή οδόστρωμά του. Για να τον διασχίσεις κατά τη χειμερινή περίοδο, πρέπει να κινηθείς αργά και να ρισκάρεις ένα κρυολόγημα. Μπορούμε όμως να περιμένουμε μέχρι το καλοκαίρι για να λιώσουμε τα λάστιχά μας στις απόκρημνες φουρκέτες του.

Φωτογραφία: Π. Γκαζώνης.

Στη διασταύρωση για Σπάρτη ή Γύθειο, δεν πήραμε την προφανή επιλογή. Κινηθήκαμε βόρεια προς τη Σπάρτη για να σταματήσουμε ξανά στον Νικητέα. Μελομακάρονα με το τσουβάλι, αλλά και αλμυρά, έπεσαν στο τραπέζι λες και είχαμε κάνει την πρώτη μας στάση ερχόμενη από Βελιγράδι! Μισή ώρα αργότερα, με δυσκολία κάναμε τα πρώτα βήματα της επιστροφής. Είχαμε μπροστά μας μιάμιση ώρα για να χωνέψουμε…

Δείπνο πριν το δείπνο;

Μέρα τριτη στο Strava.

Μας έμενε ακόμα μια μέρα στο Γύθειο. Όμως τα πόδια ήταν πολύ βαριά και η βροχή που ερχόταν και έφευγε δεν αποτελούσε ιδιαίτερα καλό κίνητρο. Οι περισσότεροι επέλεξαν καφέ. Εγώ προτίμησα τη σιγουριά ενώ easy run στα γραφικά σοκάκια του Γυθείου, ενώ ο Κωνσταντίνος, πάντα πρόθυμος να κάψει το λουκούλλειο πρωινό του, βγήκε για ένα solo ride έως τη Δροσοπηγή. Ήταν ο κερδισμένος της ημέρας, αφού δεν έφαγε ούτε ψιχάλα και είχε και την ευκαιρία να δει ακόμα μια φορά τη Μάνη από ψηλά, σε ένα σύντομο ride 45 χιλιομέτρων με 700 μέτρα υψομετρικής διαφοράς.

Φωτογραφία: Π. Γκαζώνης

Κάπως έτσι τελείωσε η εξόρμησή μας στη Μάνη. Μείναμε να κανονίζουμε την επόμενη συνάντησή μας, με το Πάσχα να δείχνει πολλά υποσχόμενο για μια επανασύνδεση με καλύτερο καιρό και περισσότερα ζευγάρια πόδια. Το Ταίναρο θα περιμένει.

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH