Παιδιά και αθλητικές δραστηριότητες (Μέρος Β)

Στο πρώτο μέρος είδαμε ότι η συστηματική συμμετοχή σε φυσική δραστηριότητα θεωρείται απαραίτητη για τη βέλτιστη ανάπτυξη και ωρίμανση των παιδιών και θα πρέπει ήδη από την προσχολική ηλικία να προωθείται η συμμετοχή των παιδιών σε επαρκή φυσική δραστηριότητα.

Η παιδική ηλικία είναι κρίσιμη και ενδεδειγμένη περίοδος εφαρμογής στοχευμένων παρεμβάσεων για την προώθηση της συμμετοχής σε φυσική δραστηριότητα για τους εξής λόγους:

  • η μεταβολή της συμπεριφοράς σε σχέση με την υγεία είναι πολύ πιο εύκολη σε μικρά παιδιά από ότι στα μεγαλύτερα,

  • η προσχολική και σχολική ηλικία είναι η περίοδος όπου διαμορφώνονται και καθιερώνονται οι διατροφικές συνήθειες των παιδιών και η συμπεριφορά σε σχέση με τη φυσική δραστηριότητα,

  • δεν έχουν έχουν παγιωθεί τα κινητικά πρότυπα των παιδιών και

  • η συμμετοχή σε φυσική δραστηριότητα παρέχει ευκαιρίες για εξάσκηση των κινητικών δεξιοτήτων προκειμένου να αναπτύξουν το πλήρες δυναμικό του παιδιού.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να διευκρινίσουμε τη σημασία της εξάσκησης των κινητικών δεξιοτήτων από την παιδική ηλικία. Υπάρχουν λοιπόν ολοένα και αυξανόμενα στοιχεία επιστημονικής έρευνας, που δείχνουν έναν ισχυρό και αμοιβαίο δεσμό μεταξύ του επιπέδου κινητικής ανάπτυξης στην παιδική ηλικία και της συμμετοχής σε φυσική δραστηριότητα παιδιών και εφήβων. Παρά τη διαπιστωμένη σχέση ανάμεσα στη φυσική δραστηριότητα και το επίπεδο κινητικής ανάπτυξης, η αιτιότητα αυτής της σχέσης παραμένει αντικείμενο έρευνας για τους επιστήμονες. Είναι η κινητική επιδεξιότητα των παιδιών υπεύθυνη για την αυξημένη συμμετοχή σε φυσικές δραστηριότητες, ή μήπως η συμμετοχή βελτιώνει την κινητική απόδοση; Οι περισσότεροι ερευνητές αναγνωρίζουν την ύπαρξη ενός φαύλου κύκλου, όπου ένας μη δραστήριος τρόπος ζωής οδηγεί σε μειωμένη κινητική ανάπτυξη, η οποία με τη σειρά της καλλιεργεί συνήθειες καθιστικής ζωής και μειωμένης φυσικής δραστηριότητας με τα δυσάρεστα συνεπακόλουθά τους.

Η σχέση κινητικής ανάπτυξης και φυσικής δραστηριότητας μπορεί λοιπόν επαγωγικά να περιγραφεί ως εξής:

Ανάπτυξη και εξάσκηση των κινητικών δεξιοτήτων – επάρκεια στις θεμελιώδεις κινητικές δεξιότητες και βελτίωση της κινητικής απόδοσης σε μικρή ηλικία και σύμφωνα με την ηλικία τους – θετική προδιάθεση ενασχόλησης με φυσική και αθλητική δραστηριότητα – επίσπευση στην απόκτηση και τελειοποίηση των βασικών κινητικών δεξιοτήτων – περαιτέρω βελτίωση της αντίληψης των παιδιών για την κινητική τους ικανότητα – αύξηση των επιπέδων της φυσικής τους δραστηριότητας – αυξημένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας και σε μεγαλύτερη ηλικία.

Επανερχόμενοι στο φάσμα αύξησης της φυσικής δραστηριότητας, ο τομέας του αθλητισμού θεωρείται ως τομέας προτεραιότητας και συνιστώμενη στρατηγική. Οι αθλητικές δραστηριότητες είναι από τις πιο δημοφιλής εξωσχολικές δραστηριότητες όπου ένα παιδί μπορεί να είναι σωματικά δραστήριο και η συμμετοχή σε οργανωμένες αθλητικές δραστηριότητες παρουσιάζει πλεονεκτήματα σε σχέση με το ελεύθερο παιχνίδι, ιδίως σε παιδιά μικρότερης ηλικίας.

Πλεονεκτήματα από τη συμμετοχή σε οργανωμένες αθλητικές δραστηριότητες:

  • επιδρά θετικά στην ποιοτική και ποσοτική προαγωγή των κινητικών δεξιοτήτων και στον κινητικό συντονισμό,

  • οι δεξιότητες μπορούν να διδαχθούν, να εξασκηθούν και να ενισχυθούν και ταυτόχρονα τα αθλητικά προγράμματα προσφέρουν ένα περιβάλλον στο οποίο τα παιδιά είναι πιο ενεργά,

  • επιδρά θετικά στην κοινωνικότητα και τον συναισθηματισμό των παιδιών καθώς δίνουν έμφαση στην απόλαυση, την ευεξία, τη φυσική κατάσταση, την υγεία και την κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών,

  • είναι ένα μέτρο ισορρόπησης για την έλλειψη δραστηριότητας που παρουσιάζεται στα παιδιά της σύγχρονης εποχής και

  • μπορεί να είναι πιο ισχυρή και άρα και πιο ωφέλιμη για τα παιδιά με χαμηλότερη επίδοση ή εκείνα που ανήκουν σε ιδιαίτερες ομάδες.

Παράγοντες που επηρεάζουν τη συμμετοχή των παιδιών σε αθλητικές δραστηριότητες.

Η εξεύρεση και κατανόηση των παραγόντων που σχετίζονται με τη συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες είναι σημαντική για το σχεδιασμό αποδοτικών παρεμβάσεων. Οι επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι σε αυτούς τους παράγοντες συμπεριλαμβάνονται:

  • το φύλο, με τα αγόρια να είναι πιο δραστήρια από τα κορίτσια,

  • οι υπέρβαροι γονείς (προς έκπληξη των ερευνητών)

  • τα αντιληπτά εμπόδια (perceived barriers) που έχουν αρνητική συσχέτιση με τη φυσική δραστηριότητα,

  • την προτίμηση και πρόθεση για φυσική δραστηριότητα,

  • την προηγούμενη απασχόληση με φυσική δραστηριότητα,

  • την υγιεινή διατροφή,

  • την προσβασιμότητα σε εγκαταστάσεις και προγράμματα,

  • την ποικιλία των προσφερόμενων δραστηριοτήτων και τη διασκέδαση και

  • το επίπεδο ανάπτυξης των βασικών κινητικών δεξιοτήτων.

 Τέλος, σημαντικός παράγοντας που προτρέπει τα παιδιά να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες είναι ο υποστηρικτικός ρόλος των γονέων, οι οποίοι γονείς με τη σειρά τους είναι πιο ενθαρρυντικοί όταν οι δραστηριότητες προσφέρουν εύκολη πρόσβαση, ασφάλεια κατά την άφιξη των παιδιών και κατά τη διάρκεια, αλλά και δραστηριότητες για άλλα μέλη της οικογένειας. Η επιρροή των γονέων θεωρείται από τους καθοριστικούς παράγοντες που μπορούν να τροποποιηθούν ώστε να αυξηθεί η συμμετοχή ιδίως των παιδιών μικρότερης ηλικίας σε φυσική και αθλητική δραστηριότητα.

Στο τρίτο και τελευταίο μέρος θα ασχοληθούμε με το πιο πρακτικό μέρος, αυτό της ανταπόκρισης των παιδιών στην άσκηση και πιο συγκεκριμένα στο τρέξιμο.

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH