Βύρωνας Κοκκαλάνης - Νίκος Κακλαμανάκης

Νίκος Κακλαμανάκης – Βύρωνας Κοκκαλάνης – συνέντευξη.

Ο μέντορας – πρότυπο και ο σπουδαίος αθλητής του μιλούν στο myathlete.

Οι δύο σημαντικότεροι άνδρες του wind surf στη χώρα μας, ο Νίκος Κακλαμανάκης και ο Βύρωνας Κοκκαλάνης, με αφορμή το «φορτωμένο» αγωνιστικό πρόγραμμα που τους περιμένει (ξεκινούν σήμερα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Αυστραλία για να συνεχίσουν με Ευρωπαΐκό Πρωτάθλημα στην Ελλάδα και Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκυο) μίλησαν στo myathlete και το Γιώργο Μυζάλη. Απολαύστε τους.

Νίκος Κακλαμανάκης: μας αρέσουν τα δύσκολα.

Ο Νίκος Κακλαμανάκης επί τω έργω στην Ολυμπιάδα της Αθήνας

Στην κουβέντα μου με το Βύρωνα (σ.σ. Κοκκαλάνη) αναφέρθηκε το όνομά μας ως πρότυπο για εκείνον και θυμάται πόσο ιδιαίτερα αισθανόταν μικρότερος όποτε τύχαινε να προπονείστε στα ίδια νερά. Θυμόσαστε το Βύρωνα μικρό;

Το θυμάμαι το Βύρωνα μικρό, ασφαλώς, καθώς και άλλα μικρά παιδιά που είχαν προπονηθεί μαζί μου. Αισθανόμουν πάρα πολύ όμορφα να προπονούνται κοντά μου. Έχω δει όλα αυτά τα παιδιά και σε αγώνες και σε προπονήσεις στην Ελλάδα. Ήταν πάντοτε πολύ όμορφη η εμπειρία της προπόνησης με νεότερους. Αυτή η φρεσκάδα που αποπνέουν. Σε κοιτούν και με δέος. Είναι όμορφο.

Τώρα πια, από την πλευρά του προπονητή, υπάρχουν στιγμές που νοσταλγείτε τους αγωνιστικούς ρυθμούς, το συναγωνισμό και την καθημερινότητα της προπόνησης;

Η αλήθεια είναι ότι το σκέφτομαι, αλλά όχι το αγωνιστικό μέρος όπως το φαντάζεται κανείς, αλλά την αίσθηση της θάλασσας την οποία την αναζητώ στη σχέση μου τον άνεμο και το κύμα. Επιζητώ εγώ τις συνθήκες. Αυτό είναι μια αλήθεια: δεν χάνω την επαφή μου με τη θάλασσα γιατί μου λείπει πάρα πολύ. Το αγωνιστικό κομμάτι δε μου λείπει. Για να γίνεις καλός προπονητής πρέπει να «σκοτώσεις» τον αθλητή μέσα σου. Δε μπορώ να αγωνίζομαι και να προπονώ ταυτόχρονα. Είναι τιμωρία, για να σας το πω έτσι. Ασφαλώς έχω το ανταγωνιστικό πνεύμα, αλλά έχει καταλαγιάσει η φλόγα του να τρέχω για να κερδίσω. Μπορώ να κερδίσω σε άλλους τομείς της ζωής μου. Υπάρχει πιστεύω μεταφορά ενέργειας και μεταφορά μάθησης και μεταφορά υπερβατικότητας και σε άλλους τομείς και μπορώ να είμαι στη ζωή μου καλός και σε άλλους κόσμους. Άλλωστε δεν θα μπορούσα να βοηθήσω και το Βύρωνα τόσο αποδοτικά αν δεν είχε φύγει αυτό από μέσα μου. 

Όταν αγωνιζόσασταν, θυμάμαι, διαβάζαμε σε άρθρα και αναλύσεις για την σχολαστικότητα και την τελειομανεία σας. Ίσχυε αυτό και ισχύει ακόμα;

Ισχύει πάντα. Εννοείται. Και αν ο Βύρωνας έχει εντοπίσει κάτι διαφορετικό σε μένα είναι ότι πιστεύω πως μικρά πράγματα κάνουν μεγάλες διαφορές. Από τη φυσική κατάσταση, τη διατροφή, τον ύπνο τον ίδιο, μέχρι θέματα καθαρά τεχνικά και – κυρίως – ψυχολογίας. Μικρά πράγματα κάνουν πολύ μεγάλες διαφορές στο επίπεδο που βρισκόμαστε και θεωρώ ότι ο Βύρωνας είναι στο κορυφαίο επίπεδο. 

Είπατε για φυσική κατάσταση, για διατροφή. Όλα αυτά οδήγησαν στη συνεργασία με το Νίκο Δημητριάδη και το myathlete;

Βεβαίως. Ακριβώς εκεί έδεσε η ομάδα με έναν άνθρωπο που έχει την εμπειρία, αλλά και τη γνώση για να καταλάβει τις ιδιαίτερες λεπτομέρειες του αγωνίσματος. Έτσι, τόσο σε επίπεδο διατροφικό, με τις λύσεις και τα tips που παίρνει ο Βύρωνας, όσο και σε επίπεδο – κυρίως – εργοφυσιολογικό, από τις εξετάσεις που κάνουμε σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα με τα αποτελέσματα που μου δίνει ο Νίκος ο Δημητριάδης, μπορώ να περάσω αυτή τη δύναμη μέσα στο νερό. Αυτά είναι σημεία – κλειδιά για μένα. Και κυρίως να μπορώ να αφουγκράζομαι πότε ο αθλητής μου είναι στο βέλτιστο, ιδανικό σημείο. Για να το εντοπίσω αυτό χρειάζομαι και κάποια επιστημονικά στοιχεία. Δεν μπορώ να βασίζομαι μόνο στο feeling το δικό μου ή στο feeling του αθλητή μου. Είναι πάρα πολύ ωραίο, λοιπόν, να έχεις δεδομένα στο χαρτί, να μπορείς να τα μελετήσεις. Μιλώ για αντικειμενικές επιστημονικές μετρήσεις. Ειδικά στο κωπήλατο – εργόμετρο, που είναι πολύ κοντά στο δικό μας άθλημα, αλλά και μέσα από το ποδήλατο, ενδεχομένως, όταν έχεις ξεκάθαρες μετρήσεις, μπορείς να φτιάξεις και ξεκάθαρα προγράμματα προπόνησης. Η φιλοσοφία της προπονητικής εμπλοκής του εργοφυσιολόγου είναι ότι εγώ έχω απέναντί μου έναν πολύ εξειδικευμένο υπολογιστή στον οποίο πρέπει να κάνω τις κατάλληλες ερωτήσεις για να πάρω τις κατάλληλες ιδανικές απαντήσεις. Όσο πιο συγκεκριμένες και ξεκάθαρες ερωτήσεις κάνω, τόσο πιο συγκεκριμένες και ξεκάθαρες απαντήσεις θα μου δώσει. Όφειλα, λοιπόν, να δώσω πολλά στοιχεία για την προετοιμασία του Βύρωνα, τις συγκεκριμένες του ανάγκες, πόσο τον θεωρώ «υπό» ή «υπέρ» – προπονημένο στο παρελθόν, τι έχουμε να δώσουμε ακόμα και γενικά να «ζυγίσω» στο τέλος. Γιατί το μυστικό, νομίζω, σε όλη αυτή τη σχέση είναι αν θα ζητήσεις υποδιέγερση ή υπερδιέγερση, ακόμα και ψυχολογικά, και να βάλεις την πινελιά σου στο τέλος. Και από την πλευρά της φυσικής του κατάστασης είναι πολύ σημαντική η συμβολή του myathlete. Και της Katy και του Νίκου. 

Τι μπορούμε να περιμένουμε από το Βύρωνα, τόσο στο τωρινό παγκόσμιο πρωτάθλημα, όσο και στο μέλλον; Υπάρχει συγκεκριμένος στόχος;

Θέλω να μην πούμε μεγάλες κουβέντες και να αφήσουμε το χρόνο να δείξει, το Βύρωνα να βγάλει τη δουλειά που ξεκινά να βγάζει σε υψηλό επίπεδο. Θέλω να φτάσει σε ένα σημείο να διασκεδάζει τον αγώνα του. Αν διασκεδάζει τον αγώνα του, ευχαριστιέται τον αγώνα του, θα διασκεδάσει και όλη η Ελλάδα. Αυτό ήταν και το μότο των δικών μου αγώνων και θέλω να του το μεταφέρω. Δηλαδή, μπορεί να είμαστε επαγγελματίες στην προσέγγιση και να τα κάνουμε όλα όσο πιο οργανωμένα μπορούμε, αλλά στο τέλος της ημέρας οι έξυπνοι και πετυχημένοι άνθρωποι είναι εκείνοι που, πάνω από όλα, ξέρουν να αγαπούν αυτό που κάνουν και να το διασκεδάζουν. Έτσι θέλω να γίνει και με το Βύρωνα. Άρα μη μου ζητήσετε να σας πω νούμερα και θέσεις. Το ότι είναι ήδη τέταρτος στο τελευταίο παγκόσμιο σημαίνει ότι βρίσκεται σε θέση – φωτιά και σε απόσταση αναπνοής από ένα μετάλλιο. Οι παράγοντες είναι πάρα πολλοί, με πρώτο και καλύτερο τον άνεμο. Αν ο άνεμος είναι όλων των εντάσεων και λίγος και μέτριος και πολύς – που συμβαίνει σε κάποια πρωταθλήματα – το Βύρωνα τον έχω μέσα στα μετάλλια. Τώρα, αν είναι μόνο μία συνθήκη που ευνοεί μόνο σπεσιαλίστες, θα δυσκολευτούμε. Εκεί είναι και το μεγάλο στοίχημα. Θα δούμε.

Υπάρχει κάτι που βλέπετε στο Βύρωνα και δεν είχατε εσείς ή κάτι που είχατε εσείς και δεν έχει ο Βύρωνας;

Αυτό που έχει ο Βύρωνας είναι η ηρεμία που δεν είχα εγώ. Εγώ, προκειμένου να τα προλάβω όλα, είχα έντονους ρυθμούς. Έπρεπε και να διαβάζω 3-4 ώρες την ημέρα για να κάνω τον προπονητή του εαυτού μου, κατά συνέπεια, όσο και να το ήθελα, δεν μπορούσα να διατηρήσω την ηρεμία. Ήμουν συνεχώς «στην τσίτα» με το ρολόι. Οι είκοσι τέσσερις ώρες της ημέρας δε μου έφταναν ποτέ. Αυτό που χαίρομαι στο Βύρωνα είναι η ηρεμία, λοιπόν. Πολλές φορές πέφτει βόμβα δίπλα του και δεν την καταλαβαίνει. Αυτό είναι καλό για μένα. Έχει ένα μικρό κίνδυνο, αλλά σαν προπονητικό εργαλείο είναι καλό. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που δουλεύει σε υψηλές συχνότητες και οφείλω να σεβαστώ τις δικές του χαμηλές και να τον προστατεύω. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι «ανοιχτά» τα αισθητήριά του, απεναντίας. Είναι πολύ «ανοιχτά», αλλά επειδή δουλεύουμε σε διαφορετικές συχνότητες – και στο τέλος της ημέρας η προετοιμασία δεν είναι δική μου, αλλά του Βύρωνα – προσπαθώ να του περάσω τα καλύτερα από τη δική μου προετοιμασία, αξιοποιώντας τα δικά του χαρακτηριστικά. Δεν σας κρύβω ότι είναι ένα δύσκολο στοίχημα. Ο Βύρωνας είναι 34 ετών, κατά συνέπεια θα είναι ο πρώτος που διεκδικεί μετάλλιο στο άθλημά μας σε Ολυμπιακούς μετά τα 34 του. Δεν το έχει ξανακάνει άλλος αθλητής. Το έχω κάνει εγώ στο παρελθόν, επαναληπτικά όμως. Πήρα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στα 28 μου και ξανά στα 36 πήρα το αργυρό στην Αθήνα. Ο Βύρωνας, λοιπόν, μπορεί να γράψει μια όμορφη ιστορία κερδίζοντας ένα ολυμπιακό μετάλλιο μετά τα 34 – 35.

Μακάρι να γίνουν όλα αυτά και να γίνουν ακόμα σπουδαιότερα πράγματα. Σας το εύχομαι από καρδιάς. 

Να είστε καλά. Εμάς, μας αρέσουν τα δύσκολα.

Κάτι έχουμε καταλάβει. 

Να είστε καλά. Ο Βύρωνας έχει πολύ καλή ενέργεια σαν άνθρωπος. Δεν θα μπορούσα να δουλέψω μαζί του διαφορετικά. Ξέρετε πολύ καλά ότι για να δουλέψεις και να μείνεις καιρό με έναν άνθρωπο χρειάζεται καλή ενέργεια. Και με το Βύρωνα υπάρχει αυτή η καλή ενέργεια. Το αποτέλεσμα δεν είναι πάντοτε αυτό που δείχνει την ποιότητα μιας σχέσης. Προσπαθείς πάντοτε να κάνεις το καλύτερο και να ξέρεις ότι τα έχεις δώσει όλα στο τέλος της ημέρας. Αυτό είναι το μότο ζωής μας: να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε κάθε μέρα. Θα προσπαθήσω να δώσω στο Βύρωνα ακόμα μεγαλύτερη ψυχολογική παρακίνηση από εδώ και πέρα. Θα τον πάρω μαζί μου και στα σχολεία που μιλάω για να τον ανεβάσουν πριν τους Ολυμπιακούς. Ταυτόχρονα, όμως, θα προσπαθήσω να χαμηλώσω λίγο τα φώτα των media – ιδιαιτέρως εφόσον πάει σαν φαβορί στους Ολυμπιακούς, κάτι που θα γνωρίζουμε στο επόμενο εξάμηνο. Ξέρετε, αν πάρει ένα μετάλλιο στο παγκόσμιο, θα είναι ένα πάρα πολύ ωραίο γεγονός, αλλά ταυτοχρόνως και ένας παράγοντας ενδεχόμενης πίεσης στον αθλητή. Οπότε, ο δικός μου ρόλος είναι να τον συγκρατήσω αν είναι υπερδιεγερμένος ή να τον τονώσω αν είναι υποδιεγερμένος. Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα. Άλλωστε, ο Βύρωνας ήταν ο λόγος για να ασχοληθώ με την προπονητική.

Βύρωνας Κοκκαλάνης: ένα μετάλλιο είναι στις δυνατότητές μας.

Ο Βύρωνας Κοκκαλάνης επί τω έργω
Ο Βύρωνας Κοκκαλάνης επί τω έργω.

Πως νιώθεις ότι έχει κυλήσει η προετοιμασία σου ως τώρα;

Ως τώρα έχει πάει πολύ καλά. Έχουμε μπει σε ένα πρόγραμμα και με το Νίκο το Δημητριάδη και το myathlete – είναι πλέον δύο: και ο Νίκος Κακλαμανάκης και ο Νίκος Δημητριάδης, μην τους μπερδεύουμε – βάσει του εργομετρικού τεστ που κάναμε. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα αφορά σε ό,τι κάνω εκτός νερού σαν συμπληρωματική προπόνηση και με βοηθάει και σε ό,τι κάνω εντός νερού, στο wind surf. Σε αυτό το πρόγραμμα έχουμε μπει εδώ και τέσσερις (4) μήνες, ουσιαστικά, αμέσως μετά το τέλος της προηγούμενης σαιζόν.  Και όλα αυτά εν όψει του τωρινού Παγκοσμίου Πρωταθλήματος (τέλος Φεβρουαρίου). Αισθάνομαι σε καλή κατάσταση και περιμένουμε να έρθει η στιγμή του αγώνα για να το επιβεβαιώσουμε αυτό.

Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος στόχος για το παγκόσμιο πρωτάθλημα;

Σίγουρα επιθυμούμε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα για εμάς. Επειδή στο προηγούμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα είχαμε βγει τέταρτοι, που ήταν πολύ σημαντικό αποτέλεσμα, αλλά μας άφησε μια γλυκόπικρη γεύση, θα θέλαμε ένα μετάλλιο. Θα τολμούσα να πω ότι ένα  μετάλλιο είναι στις δυνατότητές μας και είναι κάτι που θέλουμε πάρα πολύ. 

Όταν το ταξίδι για να φτάσεις στα νερά του αγώνα, όπως τώρα με την Αυστραλία, είναι τόσο μεγάλο, τι είναι αυτό που προσέχεις περισσότερο;

Προσέχω πάρα πολύ την ενυδάτωσή μου κυρίως. Προσέχω να είμαι διαρκώς ενυδατωμένος και να πίνω πολλά υγρά και ηλεκτρολύτες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ειδικά σε μεγάλα υπερατλαντικά ταξίδια. 

Και με τον ύπνο; Το jet lag;

Ο ύπνος είναι πάρα πολύ σημαντικός. Για παράδειγμα, τώρα στην Αυστραλία, που είναι μεγάλο ταξίδι και έχουμε μεγάλη διαφορά ώρας – δέκα ώρες – χρειαζόμαστε τουλάχιστον δέκα μέρες για να προσαρμοστούμε πλήρως και να έρθουν οι βιορυθμοί μας στα κανονικά τους επίπεδα, προκειμένου να αποδώσει τα μέγιστα το σώμα. Για αυτό και πάμε, έτσι, από νωρίς. Και θα μπορούσαμε να έχουμε πάει και ακόμα πιο νωρίς. Απλώς, τόσο ο Νίκος ο Κακλαμανάκης, όσο και εγώ, είμαστε οικογενειάρχες, οπότε περιορίζουμε πλέον το χρόνο μας στο εξωτερικό. Πάμε, όμως, δύο εβδομάδες πριν τον αγώνα και πιστεύω πως αυτό είναι ένα καλό διάστημα προκειμένου να επιτύχουμε την κατάλληλη προσαρμογή και να είμαστε έτοιμοι για τον αγώνα.

Έχοντας προπονητή το Νίκο Κακλαμανάκη είναι σα να έχεις προπονητή το είδωλό σου; Σα να έχεις προπονητή τον άνθρωπο που σε «έσπρωξε» να ασχοληθείς με το αγώνισμα αυτό; Είναι υπερβολή μια τέτοια ρήση;

Όχι δεν είναι υπερβολή. Εγώ μεγάλωσα έχοντας το Νίκο για είδωλο, βλέποντας τις επιτυχίες του. Γιατί ήμουν μικρός όταν ο Νίκος μεσουρανούσε, κέρδιζε παγκόσμια πρωταθλήματα, κέρδιζε συνεχώς μετάλλια και είχε και τον Ολυμπιακό τίτλο, τότε. Με το χρυσό του Νίκου στην Ατλάντα ξεκίνησα να κάνω κι εγώ wind surf. Ήταν πράγματι κάτι που με είχε ωθήσει. Τον έβλεπα και στη θάλασσα και έλεγα «wow», ειδικά όταν τύχαινε να κάνει προπόνηση στα ίδια νερά με εμάς. Οπότε, ναι, τον έχω σαν είδωλο και είναι ο μέντοράς μου, πλέον. 

Αναφέρθηκες στους Ολυμπιακούς αγώνες που έρχονται, αλλά και πριν από αυτούς υπάρχει μια σημαντική διοργάνωση στην Ελλάδα, σωστά;

Ναι, σωστά. Έχουμε το Ευρωπαϊκό.  

Είναι αυτά βήματα ως την Ολυμπιάδα απλά;

Κοίτα: ναι μεν ξεκινάμε τώρα με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αλλά είναι πάρα πολύ νωρίς. Μετά είναι σίγουρα το Ευρωπαΐκό Πρωτάθλημα που είναι ο αμέσως μεγαλύτερος αγώνας και γίνεται και στην Ελλάδα και μετά είναι οι Ολυμπιακοί. Θα μεσολαβήσει και ένας αγώνας ενδιάμεσα, που γίνεται στο Τόκυο κι αυτός, στα ίδια νερά της Ολυμπιάδας, και θα είναι σαν τεστ για να δούμε σε τι κατάσταση βρισκόμαστε, αλλά οι στόχοι μας για φέτος είναι Παγκόσμιο, Ευρωπαϊκό και Ολυμπιάδα. 

Να ρωτήσω κάτι ως θεατής: τελικά τι είναι πιο σημαντικό; Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή η Ολυμπιάδα; Και πως μετράει στην ιδιοσυγκρασία ενός αθλητή;

Θα σου μιλήσω τώρα για εμάς, για την Ελλάδα, και τι προσφέρει η Ελλάδα σε έναν αθλητή βάσει των διακρίσεων. Για εμάς τους Έλληνες, φυσικά, είναι η Ολυμπιάδα. Είναι το πιο σημαντικό και από πλευράς του τι σου προσφέρει η χώρα αν καταφέρεις να πας καλά. Τώρα σε ό,τι αφορά στη δυσκολία, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα είναι πολύ πιο δύσκολο σαν αγώνας. Για να καταλάβεις, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα είναι open, τρέχουν όποιοι θέλουν και οι συμμετοχές μπορούν να φτάσουν και τις 150, ενώ στην Ολυμπιάδα είναι «κλειστό». Εμείς, στην ιστιοπλοΐα – όχι μόνο στο wind surf – συμμετέχει ένας αθλητής από κάθε χώρα. Αυτό κατεβάζει πολύ τον αριθμό συμμετοχών και, συγκεκριμένα για το Τόκυο, θα είμαστε 25 αθλητές που θα τρέξουμε μόνο. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι είναι χαμηλότερο το επίπεδο. Ίσα – ίσα που συμμετέχει ο καλύτερος από κάθε χώρα. Αλλά μετράνε άλλοι παράγοντες περισσότερο στην Ολυμπιάδα – ψυχολογικοί κυρίως: ο αγώνες διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια, αν δεν πετύχω τώρα δεν ξέρω αν θα έχω άλλη ευκαιρία, καταλαβαίνεις. Είναι ψυχολογικά αυτά που μετράνε πιο πολύ.

Μια τελευταία ερώτηση: είπες νωρίτερα «οικογενειάρχη πλέον». Πόσο έχει αλλάξει την προπόνηση αυτό;

Είναι πολύ δύσκολο κομμάτι αυτό. Είναι πολύ δύσκολο να το συνδυάσεις. Δεν το περίμενα κι εγώ. Είναι δύσκολο να συνδυάζεις πρωταθλητισμό με οικογένεια. Κι επειδή είμαι ένας άνθρωπος που θέλω να είμαι παρών στην ανάπτυξη της κόρης μου, όταν είμαι στην Ελλάδα προσπαθώ να προσφέρω τα μέγιστα. Μου πήρε λίγο χρόνο για να καταφέρω να προσαρμόσω το πρόγραμμα της προπόνησής μου στις απαιτήσεις που έχει μια οικογένεια, αλλά θεωρώ πως τώρα είμαι σε ένα πολύ καλό στάδιο. Νομίζω, μάλιστα, ότι όσο περνάει ο καιρός θα γίνεται ακόμα καλύτερο. 

Εύχομαι κάθε επιτυχία στους αγώνες σου.

Ευχαριστώ πολύ. Να είσαι καλά.

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH