Χρήστος Καλλίας: δεν σταματώ να ονειρεύομαι.

Σεμνός και προσηλωμένος στους αθλητικούς του στόχους, ο Χρήστος Καλλίας, πέρασε πριν από λίγο καιρό από το myathlete για μια εργομέτρηση. Δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη και να μην του ζητήσουμε μια συνέντευξη για το myathlete. Μιλήσαμε για τον αθλητισμό, τον πρωταθλητισμό, την εργομέτρηση, την προπόνηση, τη μουσική (που είναι η δεύτερη μεγάλη του αγάπη) και πολλά άλλα. Ευγενικός και υπομονετικός απάντησε σε όλες μας τις ερωτήσεις. Εμείς από τη μεριά μας, του ευχόμαστε να εκπληρώσει όλα του τα όνειρα (αθλητικά και μη).

Πριν από λίγες ημέρες έκανες μια εργομέτρηση στο myathlete. Πόσο σημαντική είναι η διαδικασία της εργομέτρησης για έναν αθλητή αλλά και για έναν αθλούμενο κατά τη γνώμη σου; Τι σε έκανε να εμπιστευθείς το myathlete;

Η εργοσπυρομέτρηση είναι μία διαδικασία που μας δείχνει βασικές αξίες που έχουμε αποκτήσει μέσα από τη προπόνηση (αξίες προσαρμογών) όπως Vo2max – αναερόβιο κατώφλι – δρομική οικονομία κλπ και μας βοηθά να ελέγξουμε ουσιαστικά αν όλα πάνε σύμφωνα με το προγραμματισμό μας . Υπάρχουν πολλοί λόγοι που κάποιος μπορεί να κάνει ένα εργοaμετρικό , άλλοτε στην αρχή για να προγραμματίσει πιο σωστά άλλοτε στη μέση ή στο τέλος μιας σεζόν . Βοηθά τόσο τον αθλητή επιπέδου όσο και έναν αρχάριο αθλούμενο ώστε να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα των δυνατοτήτων του. Ο προπονητής είναι ο μόνος αρμόδιος που μπορεί να κρίνει σωστά το αποτέλεσμα και να βγάλει απόλυτο συμπέρασμα, διότι γνωρίζει την κατάσταση και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε ο εργομετρικός έλεγχος του αθλητή του. Στο myathlete έχω κάνει και παλαιότερα εργομετρικό και γνώριζα ότι υπάρχει ο απαραίτητος επαγγελματισμός για να επιλέξω πάλι να το κάνω εκεί. Eπίσης, ο προπονητής μου γνωρίζει τον κ. Δημητριάδη και τη δουλειά του και με στέλνει πάντα εκεί.

Πόσο εύκολος είναι ο πρωταθλητισμός για έναν Έλληνα, ιδιαιτέρως στην εποχή που διανύουμε, αυτή της λεγόμενης οικονομικής κρίσης; Έχεις κάποιους χορηγούς;

Πριν από λίγους μήνες είχε γίνει το πανελλήνιο πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου στα Τρίκαλα. Εκεί έγινε σεμινάριο για τους δρόμους όπου καλεσμένος ήταν ο πρώην head coach της Ισπανικής ομάδας αποστάσεων ,που στην επίβλεψή του ήταν αθλητές με κορυφαίες επιδόσεις ακόμη και σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο ίδιος ανέφερε χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων, ότι από τι στιγμή που οι αθλητές άρχισαν να εργάζονται παράλληλα με τον υψηλό αθλητισμό, για να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν στην καθημερινότητα τους , καθώς δεν μπορούσαν οικονομικά με όσα τους έδινε η ομοσπονδία και οι χορηγοί τους, η απόδοσή τους έπεσε δραματικά!   Στην Ελλάδα λοιπόν, που ποτέ δεν υπήρχε οικονομικό όφελος από την ομοσπονδία και το κράτος προς τους αθλητές αποστάσεων , προσπαθούμε μέσα σε όλες τις κοινωνικές μας υποχρεώσεις να εντάξουμε και τον υψηλό αθλητισμό , όταν σε άλλες χώρες οι αθλητές κάνουν υψηλό αθλητισμό και μέσα στο χρόνο που τους μένει εντάσσουν οποιαδήποτε άλλη ασχολία οι ίδιοι θέλουν…

Σε βοηθούν εταιρείες του χώρου;

Τα τρία περίπου τελευταία χρόνια λόγω της μεγάλης αύξησης του λαϊκού αθλητισμού διάφορες εταιρείες βοηθούν ορισμένους από τους αθλητές να συνεχίσουν την καριέρα τους. Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσω καταρχάς το σύλλογό μου Α.Ο Μυκόνου και το κ. Παπά Δημήτρη για τη μεγάλη βοήθεια που μου παρέχει και για το έργο που κάνει στα νησιά των Κυκλάδων γενικότερα για την ανάπτυξη του στίβου, όπως επίσης και τους χορηγούς μου για το Έτος 2017 : την WIND εταιρεία τηλεπικοινωνιών που έχει καταφέρει να βοηθήσει στην ανάπτυξη του δρομικού κινήματος , το OUTRUN μαρίνας Φλοίσβου (το ειδικευμένο Δρομικό κατάστημα όπου βοηθάω και προσωπικά τους αθλούμενους μέσω της -ανάλυσης κίνησης – να επιλέξουν δρομικό υπόδημα) και την Skechers Performance Division, που μου παρέχει αθλητικό υλικό .

Ο Χρήστος Καλλίας κατέχει το ρεκόρ διαδρομής στα 5χλμ του Αυθεντικού Μαραθωνίου Αθήνας.

Βιοπορίζεσαι αποκλειστικά από τον αθλητισμό ή κάνεις και άλλα πράγματα προκειμένου να βγάλεις τα προς το ζην; Αν ναι, κατά πόσο στέκονται εμπόδιο στις επιδόσεις σου και στην απόδοσή σου στην προπόνηση;

Δυστυχώς δε μπορεί κάποιος στις μέρες μας να ζήσει από τον στίβο. Υπήρχαν εποχές που ακόμη και πανελληνιονίκες έμπαιναν σε κάποιο σώμα ασφαλείας και κατάφερναν να έχουν ένα σταθερό εισόδημα. Αυτά πλέον είναι παρελθόν! Διανύουμε τις δυσκολότερες εποχές του αθλητισμού . Για να καταφέρεις να είσαι ανεξάρτητος οικονομικά θα πρέπει να εργάζεσαι και να απασχολείσαι με ότι μπορείς και σου αρέσει για να βγάλεις τα καθημερινά έξοδα. Εργάζομαι στο ειδικευμένο κατάστημα αθλητικών ειδών OUTRUN όπου και βοηθάω προσωπικά δρομείς να επιλέξουν ένα σωστό δρομικό παπούτσι. Επίσης, εδώ και περίπου 3 χρόνια έχω ξεκινήσει να κάνω αθλητική μάλαξη σε αθλητές του χώρου , είμαι σπουδαστής σε τμήμα φυσιοθεραπείας σε ΙΕΚ και ασχολούμαι με το κομμάτι της αποκατάστασης, καθώς θέλω να μείνω έστω και με αυτό τον τρόπο στο χώρο όταν θα σταματήσω να είμαι ενεργός αθλητής . Η προπόνηση πάντα είναι προσαρμοσμένη στη καθημερινότητα και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είναι όσο πιο ποιοτική γίνεται ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα τραυματισμών ή υπερκόπωσης. Η κούραση τις περισσότερες φορές δεν μπορεί να αποφευχθεί και αυτό εμφανίζεται ως αντίκτυπο στους αιματολογικούς δείκτες ή με κάποια λοίμωξη καθώς το ανοσοποιητικό μας πέφτει . Επίσης, η αποκατάσταση είναι ελάχιστη και δεν είναι σωστή τις περισσότερες φορές και φυσικά μπαίνει εμπόδιο στη προπόνησή μας. Δεν γίνεται, όμως, χωρίς εργασία να ανταπεξέλθεις .

Πες μου ένα όνειρό σου που έχει εκπληρωθεί μέσα από τον αθλητισμό και ένα ανεκπλήρωτο (ακόμα);

Μεγαλώνοντας μέσα από τον αθλητισμό έχω συνειδητοποιήσει, ότι έχω καταφέρει να εκπληρώσω πολλά μικρά όνειρα μου και όχι ένα μοναδικό μεγάλο όνειρο. Επίσης κατάλαβα, ότι νόημα έχουν μόνο οι στιγμές που σου χαρίζουν ζωή. Θυμάμαι, στις αρχές, όνειρό μου ήταν να γίνω πανελληνιονίκης, έπειτα να τρέξω με την εθνική ομάδα και μετά να καταφέρω να κάνω κάποια προσωπικά ρεκόρ. Δεν σταματούν τα μικρά όνειρα να έρχονται και να υλοποιούνται μέσα από την επιμονή μου για αυτό που αγαπάω και αυτό είναι η μαγεία του αθλητισμού για μένα. Ανεκπλήρωτο όνειρο είναι ίσως ένας χρόνος κάτω από τα 14 λεπτά στα 5 km.. αλλά εδώ είμαστε ακόμη!

Ποιους ανθρώπους ευγνωμονείς για την έως τώρα πορεία σου και γιατί;

Σε αυτό το κομμάτι η τύχη ήταν με το μέρος μου, όταν άρχισα το 2001 και μπήκα στο αθλητικό γυμνάσιο Άμφισσας. Εκεί συνάντησα το προπονητή μου Παναγιώτη Γερακό – αναπληρωτής γυμναστής τότε-ο οποίος κατάφερε να με κάνει να κυνηγήσω το όνειρό μου για μία αθλητική καριέρα στις αποστάσεις. Μέχρι σήμερα είμαι μαζί του και του οφείλω όλες αυτές τις επιτυχίες που έχω μέχρι στιγμής . Ο ίδιος υποστηρίζει ότι ο αθλητής κάνει το προπονητή σπουδαίο και όχι το αντίστροφο. Εγώ πάλι πιστεύω ότι είναι έργο και των δύο μαζί. Σίγουρα θα είχα σταματήσει αν δεν πίστευε σε εμένα. Υπήρξε όμως και ένας ακόμη άνθρωπος που του οφείλω πολλά αθλητικά χαρακτηριστικά μου και αυτός είναι ο Χαράλαμπος Κορνέζος από την Άμφισσα ,που είχα τη τιμή να με γυμνάσει από το 2002 έως το 2006 , γιατί ο τωρινός προπονητής μου έπρεπε να γυρίσει Αθήνα για να συνεχίσει εδώ σαν γυμναστής σε κάποιο σχολείο.

Ο Χρήστος Καλλίας υπό την επίβλεψη του εργοφυσιολόγου του myathlete Νίκου Δημητριάδη κατά τη διαδικασία της μέτρησης.

Πως ένιωσες την πρώτη φορά που κέρδισες το Πανελλήνιο πρωτάθλημα το 2003 στο Ναύπλιο και τι διαφορές είχαν από εκείνη την πρώτη φορά όλες σου οι κατοπινές πρωτιές; Ξεχωρίζεις κάποιες και γιατί;

Το 2003 ήταν ουσιαστικά μία αναπάντεχη νίκη! Δε το περίμενε κανείς ούτε ο τότε προπονητής μου ο Κορνέζος . Ήταν το έναυσμα για την πορεία μου μέχρι σήμερα, η μεγάλη αρχή . Δε μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα που ένιωσα και τη δικαίωσή μου μέσα από αυτή τη νίκη. Στις καθημερινές προπονήσεις μου στην Άμφισσα το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πώς θα νικήσω αυτό τον αγώνα ανωμάλου δρόμου στο Λαγκαδά Ναυπλίου. Οι διάφορες νίκες έπειτα ήταν φυσικά μεγάλες επιτυχίες αλλά σίγουρα τη πρώτη τη ξεχωρίζεις μέσα σου σαν μοναδική. Αν θα μπορούσα να ξεχωρίσω κάποιες νίκες έπειτα, μία θα ήταν το 2007 πάλι σε ανώμαλο έδαφος γιατί μαζί με το συναθλητή μου Γιώργο Μίνο είχαμε καταφέρει να δημιουργήσουμε έναν αγώνα όπου η κόντρα ήταν ανάμεσα σε εμένα και αυτόν καθώς τότε ήμασταν ένα επίπεδο πάνω από τους υπόλοιπους αθλητές. Με πολύ έντονο συναγωνισμό και αλλαγές ρυθμού ο ένας έδινε τη σκυτάλη στον άλλο και τελικά κατάφερα να κερδίσω! Ήταν ένα μοναδικό συναίσθημα να γνωρίζεις ότι όλοι παρακολουθούν τη προσπάθεια δύο αθλητών σε ένα δικό τους επίπεδο! Άλλη μία νίκη που ξεχωρίζω ήταν αυτή στα 10.000m Ανδρών το 2016 γιατί μου έδωσε μία ξεχωριστή ώθηση να συνεχίσω τη πορεία μου σαν αθλητής.

Πόσα χιλιόμετρα τρέχεις την εβδομάδα και με ποιο τρόπο (διαλειμματικές – tempo – συνεχόμενα – fartlek ή κάτι άλλο);

Ο όγκος των χιλιομέτρων αλλάζει ανάλογα τη περίοδο (μεταβατική – χειμερινή – προαγωνιστική κλπ) και τους αγώνες στόχους της χρονιάς. Συνήθως αρχίζω από τα 60-70 km την εβδομάδα και σταθεροποιούμαι περίπου στα 140 km τη βδομάδα. Η εβδομαδιαία χιλιομέτρηση περιλαμβάνει : συνεχόμενο τρέξιμο – διαλειμματικές – long Run και κάποιες περιόδους τρέξιμο σε ανηφορικά κομμάτια σε μορφή πάλι διαλειμματικής . Οι εντάσεις που τρέχω τα χιλιόμετρα έχουν πολύ μεγάλες διαφορές μεταξύ τους ανάλογα πάντα το στόχο της προπόνησης και το πόσο κουρασμένος νιώθω κάθε φορά. Από τους πιο αργούς ρυθμούς των long Run που τρέχω είναι συνήθως 4’- 3’45”0 / km μέχρι και τα πολύ γρήγορα κομμάτια στις διαλειμματικές προπονήσεις που έχουν ρυθμούς έως και 2’30”0 / km .

Ποιοι είναι οι βραχυπρόθεσμοι και ποιοι οι μακροπρόθεσμοι αθλητικοί σου στόχοι; Έχεις στο μυαλό σου – για το μέλλον ίσως – την απόσταση του Μαραθωνίου; Πως και δεν το έχεις δοκιμάσει έως τώρα;

Κάθε χρόνο έχω στόχο ένα καλό χρόνο στα 3 και 5 km τη καλοκαιρινή σεζόν. Ο στόχος μου και φέτος λοιπόν θα είναι ένας καλός χρόνος στα 5 km ίσως και στα 10km. Επίσης, αυτή τη χρονιά θα κάνω και έναν ή δύο ημιμαραθωνίους αν το επιτρέψουν οι συνθήκες. Ο μαραθώνιος είναι ένα ξεχωριστό αγώνισμα και δε ξέρω κατά πόσο θα ασχοληθώ με αυτόν. Πρέπει να έχεις ένα ισχυρό εσωτερικό κίνητρο κάθε φορά που αλλάζεις ένα αγώνισμα για να καταφέρεις ψυχολογικά να αποδόσεις και στο μαραθώνιο το μόνο που βρίσκω για την ώρα είναι μια συμμετοχή στους ολυμπιακούς αγώνες που για μένα ποτέ δεν ήταν όνειρο ούτε με εντυπωσίαζε σαν ιδέα μία τέτοια συμμετοχή! Ήμουν πάντα της ιδεολογίας των «γρήγορων χρόνων!» Οπότε για μένα ένα ισχυρό εσωτερικό κίνητρο θα ήταν αν μου έλεγε ο προπονητής μου ότι μπορώ να κάνω παράδειγμα 2’16’ στο μαραθώνιο! Ναι! Έτσι θα το κυνηγούσα! Θα είχα κίνητρο. Δεν αποκλείω ποτέ όμως το ενδεχόμενο να ασχοληθώ με τον μαραθώνιο.

Εργομέτρηση για το Χρήστο Καλλία υπό το άγρυπνο βλέμμα του Αλέξανδρου Δημητριάδη, βοηθού εργοφυσιολόγου στο myathlete.

Σαν απόφοιτος μουσικού γυμνασίου και λυκείου, θα σε ρωτήσω: τι ρόλο έπαιξε για την αθλητική σου εξέλιξη η φοίτησή σου στο αντίστοιχο αθλητικό σχολείο; Πόσο σημαντική θεωρείς την ύπαρξη αυτών των θεματικών σχολείων (μουσικά, αθλητικά κ.α.);

Το 2001 Μπήκα στο αθλητικό γυμνάσιο Άμφισσας στο τμήμα του στίβου όπου και γνώρισα τον προπονητή μου Παναγιώτη Γερακό. Ήταν κάτι ξεχωριστό για εμένα να ξέρω ότι θα πάω σχολείο και τις πρώτες ώρες θα κάνω αυτό που έχει επιλέξει η καρδιά μου και όχι αυτό που μου είχε επιβάλει το εκπαιδευτικό σύστημα! Σου έδινε ώθηση να κάνεις μαζί με τα μαθήματα και κάτι που σου αρέσει άσχετα με την εξέλιξή του. Θεωρώ ότι αν δεν ήμουν σε ένα τέτοιο θεματικό σχολείο ίσως να μην συνέχιζα τον αθλητισμό! Δεν είμαι σίγουρος αλλά νομίζω τα έχουν καταργήσει πλέον και πιστεύω πως είναι απλά ένα τεράστιο λάθος του όλου λαθεμένου εκπαιδευτικού συστήματος που δεν προσπαθεί να ανακαλύψει τα προτερήματα των μαθητών αλλά τα αναγκάζει να μπαίνουν σε μοτίβα με συγκεκριμένο σύστημα εκμάθησης συγκεκριμένων μαθημάτων.

Και η μουσική παίζει ρόλο στην ζωή σου, από όσο γνωρίζω. Ποια η σχέση σου μαζί της σήμερα; Παίζεις πιάνο ακόμα; Πόσο συχνά; Συνδυάζεις καθόλου την ακρόαση μουσικής με την προπόνηση; Αν ναι, σε ποιες περιστάσεις;

Ήμουν 10 χρονών όταν ανέβηκα μόνος μου τότε τα σκαλιά του Μητσάκειου Πνευματικού ωδείου Άμφισσας και βρήκα τη καθηγήτρια πιάνου και της είπα ότι θέλω να αρχίσω να μαθαίνω να παίζω! Είχα φτάσει σε πολύ καλό επίπεδο, ώσπου με κέρδισε ο στίβος και αναγκάστηκα να συνεχίσω μέχρι τέλος γυμνασίου. Ήθελε τουλάχιστον 3-4 ώρες καθημερινής εξάσκησης. Από τότε έως σήμερα παίζω σε πολύ ερασιτεχνικό επίπεδο συνήθως πριν τις προπονήσεις μου το μεσημέρι! Με βοηθάει να ηρεμώ και να βρίσκομαι σε ένα δικό μου τελείως ξεχωριστό πνευματικό περιβάλλον! Προσπαθώ να ολοκληρώσω -παρόλο που έχω ξεχάσει βασικές γνώσεις γραφής της μουσικής- και κάποια δικά μου πολύ απλοϊκά σε μελωδία κομμάτια με στίχους και μουσική, αλλά όλο τα αμελώ!

Μέτρηση συγκέντρωσης γαλακτικού οξέως μετά το πέρας της εργομέτρησης, από το Νίκο Δημητριάδη.

Πως υποδέχεσαι την άνοδο του λαϊκού τρεξίματος στη χώρα μας και την κατακόρυφη αύξηση των διοργανώσεων τέτοιων αγώνων; Τι σου αρέσει πιο πολύ σε αυτή την άνοδο; Υπάρχει κάτι που να σε «χαλάει» σε όλο αυτό;

Σίγουρα είναι πολύ θετικό που όλο και περισσότερος κόσμος ασχολείται με το τρέξιμο και την υγεία του αφήνοντας πίσω καθημερινές κακές συνήθειες όπως το τσιγάρο, το αλκοόλ και πολλά άλλα που μόνο καλό δεν κάνουν στους ίδιους. Οι αγώνες έχουν εκτοξευθεί πραγματικά στα ύψη με πάρα πολλούς να γίνονται κάθε σαββατοκύριακο. Αυτό που μου αρέσει σε αυτή την άνοδο είναι ότι ο απλός καθημερινός κόσμος έχει βάλει στο πρόγραμμά του τη καθημερινή άσκηση και αντιλαμβάνεται ότι υπάρχουν τρόποι κάποιος να ομορφύνει τη ζωή του με διάφορα χόμπι ακόμη και στις πολύ μεγάλες ηλικίες! Κάτι που δεν είναι εύκολο όσο μεγαλώνει κανείς! Αν κάτι με χαλάει είναι σίγουρα ότι υπάρχουν και σε αυτό το τομέα άνθρωποι -χωρίς βασικές γνώσεις ή μόνο και μόνο επειδή έκαναν για λίγο ερασιτεχνικό αθλητισμό σε κάποιο αγώνισμα-   που προπονούν ή δίνουν συμβουλές διατροφής για να έχουν οικονομικό όφελος! Θα πρέπει να αντιληφθεί κανείς ότι με τις δυνατότητές μας σε ακραίο εύρος δε μπορεί να παίζει κάποιος που δεν έχει το σωστό αθλητικό υπόβαθρο . Το σώμα μας “θυμάται” όλες εκείνες τις καθημερινές κακές συνήθειες που κόψαμε για να κάνουμε αθλητισμό και όταν τον πιέζουμε υπερβολικά τότε είναι που συμβαίνουν όλα αυτά τα άσχημα περιστατικά που ακούμε να έχουν αυξηθεί το τελευταίο διάστημα γύρω μας. Όπως λέει και ο προπονητής μου, ο αγωνιστικός μαραθώνιος θα έπρεπε να είναι απαγορευτικός για τον κόσμο! Και προσωπικά δεν γνωρίζω άλλον να το έχει πει… !

Πρωταθλητισμός ή αθλητισμός; Τι θα συμβούλευες σήμερα ένα νέο άνθρωπο που αγαπάει ένα αγώνισμα, το εξασκεί και σκέφτεται να το πάει ένα βήμα παραπέρα;

Σε έναν αρκετά νέο – σε αυτή την ερώτηση, για το αν θα επιλέξει ουσιαστικά να κάνει υψηλό αθλητισμό ή απλά αθλητισμό- θα απαντούσα με το εξής γνωμικό του Έρμαν Έσσε που όταν το διάβασα μου θύμισε τον τρόπο με τον οποίο έπραττα και εγώ σαν νέος αθλητής. Έλεγε : “ Αν έχετε το χάρισμα θα το έχετε μέσα σας παιδιόθεν . Αλλά , αν θα βγει κάτι από αυτό το χάρισμα δεν εξαρτάται μόνο από αυτό , αυτό εξαρτάται από το πόσο σοβαρά μπορείτε να πάρετε τον εαυτό σας και τη ζωή, αν ζείτε με ειλικρίνεια και είστε ικανός να αντισταθείτε στον πειρασμό να   κάνετε απλώς ότι είναι εύκολο για το ταλέντο σας’’ . Εν κατακλείδι εξαρτάται από το πόσους αγώνες, θυσίες και αυταπάρνηση είστε ικανός να επιδείξετε.

Γιώργος Μυζάλης – υπεύθυνος επικοινωνίας myathlete. 

 

 

 

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH