Η ομορφότερη νίκη του φετινού Γύρου Ιταλίας

Δύο ήταν οι επιλογές μου για αυτό τον βαρύγδουπο τίτλο και είχαν ένα κοινό παράγοντα: Το πάθος ενός νεαρού Ιταλού για τη νίκη και τα αμέτρητα χιλιόμετρα στην επίθεση κατά τη διάρκεια του Γύρου.

Πως θα μπορούσε να χάσει τον τίτλο λοιπόν ο Giulio Ciccone (Trek – Segafredo), έχοντας βρεθεί στην επίθεση των 21 του 16ου ετάπ από τους πρόποδες κιόλας του Passo della Presolana; Χρειάστηκε να περάσει 190 χιλιόμετρα και 4800 μέτρα υψομετρικής διαφοράς. Να “αδειάσει” τους αντιπάλους του έναν-έναν στο Cevo (1054μ), την Aprica (1173μ) και το θρυλικό Mortirolo (1854μ). Να παίξει τη γάτα με το ποντίκι, με τον όχι και τόσο συνεργάσιμο Jan Hirt (Astana) και να πάρει εμφατικά το σπριντ στο μουσκεμένο από τη βροχή Ponte di Legnom μετά από πεντέμισι ώρες αγώνα.

Ο Cicone σκαρφάλωσε το Mortirolo σε 46:21 παράγοντας 366w στη διάρκεια μιας προσπάθειας που θα έκανε ακόμα και το Velotron του myathlete να δακρύσει από πόνο! Photo: Fabio Ferrari / LaPresse

Ο 24-χρονος Giulio πήρε έτσι τη δεύτερη νίκη του στο Giro, έχοντας σκοράρει ξανά στο 10ο ετάπ του 2016, τότε με τα χρώματα της Bardiani – CSF. Ήταν μια επική νίκη μετά από πολλές ημέρες προσπαθειών, για τις οποίες όμως επιβραβεύτηκε με την μπλε φανέλα πόντων ανάβασης, η οποία μετά το 16ο ετάπ έκατσε σταθερά στους ώμους του.

Και όμως, δύο μέρες αργότερα, ένας άσημος μέχρι εκείνη τη στιγμή αναβάτης μιας μικρής ιταλικής ομάδας, πήρε τη μεγαλύτερη νίκη της διετούς επαγγελματικής καριέρας του.

O Damiano Cima σπριντάρει μπροστά στο στόμα του λύκου, ενώ πίσω του ο Pascal Ackerman τον έχει κεντράρει σαν στόχο προς εκτέλεση. Photo DB/RB/Cor Vos © 2019

Ο λόγος για τον Damiano Cima, τον 25χρονο αθλητή από τη Brescia, που χάρισε στη Nippo–Vini Fantini–Faizanè την πρώτη της νίκη -από το 2008 που ιδρύθηκε- στον Γύρο Ιταλίας. Ήταν το τελευταίο ετάπ ευθείας του αγώνα. Η τελευταία ευκαιρία νίκης για τους λίγους σπρίντερς που είχαν παραμείνει στον αγώνα μετά το δέκατο ετάπ.

Το πελοτόν άφησε τρεις αθλητές να αποσπαστούν μετά από μια ώρα προσπαθειών. Οι Nico Denz (AG2R la Mondiale), Mirco Maestri (Bardiani CSF) και Damiano Cima (Nippo–Vini Fantini–Faizanè) δεν είχαν ούτε μία νίκη σε αγώνα World Tour, ήταν οπότε οι κατάλληλοι για ένα ξεκόλλημα καταδικασμένο σε αποτυχία. (σ.σ. ο Mirco Maestri είναι ο νικητής του περσινού διεθνή Γύρου Ρόδου).

Τόσο η κούραση όλου του πελοτόν, όσο και το γεγονός ότι ο Arnaud Démare (Groupama – FDJ), πρωτοπόρος στη βαθμολογία πόντων (maglia ciclamino) δεν έδειξε ενδιαφέρον στην καταδίωξη των ξεκολλημένων, ανάγκασε τη BORA – hansgrohe του Pascal Ackerman να επωμιστεί το μεγαλύτερο φορτίο, συνεργαζόμενη με την Israel Cycling Academy και τη Dimension Data.

Μετά από 206 χιλιόμετρα αγώνα, η μέση ταχύτητα των τριών ήταν 45 χλμ/ώρα και η διαφορά τους από το πελοτόν στα 2:07. Ο ευνοϊκός άνεμος και η καλή συνεργασία, τους έδωσαν περισσότερο από ένα λεπτό στα δέκα χιλιόμετρα. Όταν ο Nico Denz έσπασε τη συνεργασία με μια επίθεση στα τρία χιλιόμετρα, όποια ελπίδα είχαν οι τρεις φυγάδες φάνηκε να εξαϋλώνεται.

Photo: Massimo Paolone – LaPresse

Στη συνέχεια οι Ιταλοί θέλησαν να αναγκάσουν τον Denz να οδηγήσει, καθώς ήταν φανερά ο πιο δυνατός του ξεκολλήματος. Όσο αυτοί έπαιζαν τη γάτα με το ποντίκι, το πελοτόν πλησίαζε σε απόσταση αναπνοής. Όταν τελικά, η FDJ μπήκε μπροστά για να ανοίξει το σπριντ στον Démare, οι Maestri και Denz άφησαν τα πόδια τους παραδομένοι στην ορμή του πελοτόν , με τον Ackerman να τους περνάει αστραπιαία για να πάρει την τρίτη του νίκη στον αγώνα. Ο Cima όμως είχε λίγη ακόμα ενέργεια στα πόδια και αντί να παραδοθεί στη μοίρα του ξεκολλήματος, σπρίνταρε και έφτασε τη γραμμή τερματισμού πρώτος, με τον Ackerman δεύτερο στον ίδιο χρόνο. Ενώ οι δύο σύντροφοί του τερμάτισαν 10ος και 11ος στο ετάπ, ο Damiano Cima πήρε τη μεγαλύτερη νίκη στην καριέρα του, σκαρφαλώνοντας στην 306η θέση της βαθμολογίας της UCI.

Η επιστροφή του Κολομβιανού. Photo Massimo Paolone / LaPresse

Μια ακόμα νίκη που αξίζει να αναφερθεί, είναι αυτή του Chaves (Mitchelton-Scott) στο 19ο ετάπ. Η προσπάθεια του Κολομβιανού στην ανάβαση του San Martino di Castrozza (13,6 χλμ στο 5,6%) μετά από μια κυριαρχική ημέρα στο ξεκόλλημα, η αγκαλιά των γονιών του στον τερματισμό και το αυθεντικό, μεταδοτικό χαμόγελό του, κάνουν τη νίκη του ξεχωριστή και εντυπωσιακή. Παρ’ όλα αυτά, ο 29χρονος Κολομβιανός έχει γευτεί πολλές φορές την επιτυχία, με δύο νίκες στον Γύρο Ιταλίας (‘16, ‘18), δύο στον Γύρο Ισπανίας (‘15) και τη δεύτερη θέση στη γενική του Γύρου Ιταλίας του 2016, υπό τη στέγη μιας μεγάλης World Tour ομάδας.

Η αδυναμία της μικρής Nippo–Vini Fantini–Faizanè, η βαρυσήμαντη επιτυχία ενός αφανή νεαρού Ιταλού και ο τρόπος με τον οποίο αμφισβήτησε τη νομοτελειακή αποτυχία του ξεκολλήματος σε ένα ευθειακό ετάπ, κάνουν στα μάτια μου τη νίκη του να φαντάζει η ομορφότερη των τελευταίων 21 ημερών.

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH