Γιάννης Δερμιτζάκης: αν μοιράζεσαι, απολαμβάνεις καλύτερα.

Συγκροτημένος, συνεπής, σοβαρός, στοχοπροσηλωμένος και αθλητής με υπόβαθρο. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά του Γιάννη Δερμιτζάκη, τόσο ως μαραθωνοδρόμου, όσο και ως τριαθλητή. Αυτά τον έφεραν στη γραμμή του τερματισμού του πρώτου ελληνικού IRONMAN 70.3. Ο λόγος σ’ εκείνον, λοιπόν.

Τι σε έκανε να αποφασίσεις τη συμμετοχή σου στο πρώτο IRONMAN που έγινε ποτέ στην Ελλάδα;

Αποφάσισα να συμμετάσχω στο Ironman Greece σαν διέξοδο από μια δύσκολη περίοδο θλίψης και στεναχώριας από την απώλεια του αγαπημένου μου σκυλιού της Κίκας, Ιούλιος 2018.  Ήταν το μοναδικό κίνητρο που θα με έκανε να «τακτοποιήσω» στο μυαλό και την καρδιά μου αυτή την απώλεια….Το να καταφέρω να κάνω πραγματικότητα αυτό που έβλεπα μέχρι τότε στο YouTube ή σε live μεταδόσεις στο Facebookκαι ονειρευόμουν, να τρέξω δηλαδή στο κόκκινο χαλί του Ironman και να τερματίσω μπροστά σε κολλητούς φίλους και την οικογένεια μου αφού ο αγώνας γίνεται στην Ελλάδα.

Ποιο το αθλητικό σου backgroundκαι πότε έκανες για πρώτη φορά τρίαθλο;

Έκανα στίβο από μικρός και τα τελευταία 8 χρόνια τρέχω συστηματικά, με 4 Μαραθωνίους στην Κλασσική διαδρομή, Ημιμαραθωνίους καθώς και σε αγώνες Τριάθλου απο το 2015.

Πόσο καιρό διήρκεσε η προετοιμασία σου για το μεγάλο αυτό αγώνα και τι περιλάμβανε; Πως συνδυάστηκε με την καθημερινότητά σου;

Η προετοιμασία ξεκίνησε από τον Σεπτέμβρη του 2018, με 1 μήνα διακοπή τον Νοέμβριο λόγω ενός προγραμματισμένου χειρουργείου και περιλάμβανε 6 μέρες προπόνηση την εβδομάδα. Τι καθημερινές λοιπόν μετά την δουλειά λίγο ξεκούραση και μετά προπόνηση, κάποιες φορές ρεπό και διπλή προπόνηση και τα Σαββατοκύριακα διπλή προπόνηση από νωρίς το πρωί.

 

Ποιο είναι το επάγγελμά σου; Τι αντιδράσεις είχες από το επαγγελματικό σου περιβάλλον για τη συμμετοχή σου στη συγκεκριμένη διοργάνωση;

Είμαι Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού εν ενεργεία και οι συνάδελφοι μου με στήριξαν από την αρχή. Ειδικά οι συνεργάτες στο γραφείο κατάλαβαν το πάθος που έδειχνα και την αφοσίωση στην προπόνηση και πολλές φορές προηγούμουν σε άδειες και ρεπό και τους ευχαριστώ πολύ για αυτό.

 

Πως θα χαρακτήριζες τη διοργάνωση του ελληνικού IRONMANσε σχέση με άλλες εγχώριες τριαθλητικές (ή μη) διοργανώσεις;

Ήταν η πρώτη μου συμμετοχή σε αγώνα Ironman και έχω μείνει εντυπωσιασμένος από τον επαγγελματισμό, την οργάνωση, την ακρίβεια όπως επίσης την διαπροσωπική προσέγγιση του κάθε συμμετέχοντα. Να αναφέρω ξεχωριστά τους Εκπληκτικούς Εθελοντές της διοργάνωσης που μας παρότρυναν, φωνάζαν το όνομα μας δίνοντας μας δύναμη και κουράγιο σε κάθε σκέλος του αγώνα

 

 

Τι σε έκανε να επιλέξεις την ομάδα του myathlete για την συμμετοχή και την προετοιμασία σου;

Με το myathleteδεν είναι η πρώτη φορά που δουλεύουμε μαζί οπότε είναι κάτι τσεκαρισμένο για μένα και απλά μου «πάει» και προπονητικά και σαν άνθρωπο. Εξάλλου μιλάμε Κενυατικά και εγώ και ο coachΝίκος οπότε ήταν πολύ εύκολο να συνεννοούμαστε. (Γέλια).

 

Πόσο σε βοήθησε η ομάδα και τα υπόλοιπα μέλη της, τόσο κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, όσο και στο ΣΚ του αγώνα;

Σε όλη αυτή την προσπάθεια ήταν μια ασφάλεια οι προπονητικές/τεχνικές οδηγίες μιας έμπειρης ομάδας όπως αυτήτου myathlete. Εξάλλου η δύναμη της συνεργασίας διέπει τα πάντα.

Όταν είδες την αγριεμένη θάλασσα πριν από την εκκίνηση, σκέφτηκες – έστω και για μια στιγμή – να μην συμμετάσχεις τελικά;

Την ημέρα του αγώνα με την φουρτουνιασμένη θάλασσα δεν σκέφτηκα στιγμή να μην ξεκινήσω. Ήμουν τόσο καλά προετοιμασμένος σωματικά και ψυχολογικά που δεν θα τα παρατούσα χωρίς να το προσπαθήσω καν. Και όσο ήμουν μέσα στο νερό, μου πέρασε από το μυαλό ότι κάτι μπορεί να μην πάει καλά αλλά ήθελα τόσο πολύ να το ζήσω και να ανταμείψω τον εαυτό μου τερματίζοντας και να κάνω χαρούμενους τους δικούς μου ανθρώπους που συνέχισα να κολυμπάω πιο δυνατά. Να αναφέρω ότι το κολύμπι είναι το πιο αδύνατο από τα τρία αθλήματα για μένα. Ωστόσο η βελτίωση μου όσο και η πετυχημένη προετοιμασία μου για τον αγώνα αυτό οφείλεται στον άλλο προπονητή μου Νίκο Σημαντήρα  και τον ευχαριστώ πολύ και αυτόν. Εδώ θα ήθελα να αναφερθώ στους Ναυαγοσώστες και την φοβερή βοήθεια που πρόσφεραν στους συμμετέχοντες το οποίο το κατάλαβα όχι την ώρα του αγώνα αλλά τις επόμενες μέρες από τα βίντεο που είδα στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

 

Τι κρατάς και τι «πετάς» από όλη αυτή τη διαδρομή; Ποια στιγμή δεν θα ξεχάσεις ποτέ και γιατί;

Όλη αυτή η διαδρομή είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου πλέον, μια εμπειρία που θα θυμάμαι για πάντα και θέλω να την κρατήσω έτσι ακριβώς όπως την έζησα, χωρίς να πετάξω τίποτα. Άλλωστε ποιος έχει ξεχάσει τον πρώτο του Έρωτα ή την πρώτη του Αγάπη; Χαχα, το Πρώτο του HalfIronman;

 

Όταν είσαι μέσα σε έναν αγώνα, τι σκέφτεσαι; Υπάρχει στο μυαλό σου ο προπονητής σου καθόλου; Αν ναι, πως τον σκέφτεσαι;

Μέσα στους αγώνες δεν σκέφτομαι πολύ προσπαθώντας να απολαύσω την  διαδρομή, να νιώσω την ενέργεια που στέλνουν οι θεατές αλλά και να μείνω συγκεντρωμένος στο πλάνο του αγώνα. Συχνά προσπαθώ να φανταστώ την στιγμή του τερματισμού και να πάρω ώθηση για να συνεχίσω. Τον προπονητή μου δεν τον σκέφτομαι παρά μόνο όταν έχω τερματίσει για να του ανακοινώσω το αποτέλεσμα και να ακούσω τα αντίστοιχα εύσημα…χα χα!!

 

Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Αν διοργανωθεί στην Ελλάδα full IRONMAN θα είσαι εκεί;

Το επόμενο μου βήμα είναι να κάνω ακόμα έναν αγώνα Half Ironman στο εξωτερικό μαζί με τον κολλητό μου φίλο Λουκά και φυσικά να λάβω μέρος σε ένα Full Ironman αν γίνει στην Ελλάδα ή κάπου στο εξωτερικό.

 

Tι είναι αυτό που μας κάνει να αναζητούμε τη δυσκολία στον αθλητισμό μεγάλων αποστάσεων και μεγάλης διάρκειας; Τι είναι αυτό που σε σηκώνει από τον καναπέ σου τόσο συστηματικά;

Το κίνητρο για να συμμετέχω σε αγώνες μεγάλων αποστάσεων είναι η προσπάθεια να ξεπερνάω τα όρια που βάζω κάθε φορά αλλά και να αποδείξω στον εαυτό μου ότι δεν γέρασα ακόμα. Εξάλλου όσο πιο μεγάλη είναι η απόσταση και η διάρκεια του αγώνα τόσο μεγαλύτερο είναι και το ταξίδι μέχρι τον προορισμό-τερματισμό.

 

Σε ποιον/ποιους αφιερώνεις τον τερματισμό σου και γιατί;

Θα ήθελα ολοκληρώνοντας αυτή την κουβέντα να αφιερώσω τον τερματισμό μου στον αγώνα του Ironman70.3 Greece,  στα ανίψια μου Φαίη και Μανώλη και να τους μάθω από νωρίς ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, στις Gianni’sAngelsφίλες μου Γιούλικα Σκαφιδά, Δήμητρα Καλογήρου και Νίκη Μολφέτα γιατί ήταν ένα απίστευτο supportteamπριν, κατά την διάρκεια και μετά τον αγώνα, γιατί έτσι είναι στην ζωή, αν μοιράζεσαι απολαμβάνεις καλύτερα όπως λέει και η Γιούλικα. Στον φίλο, συνάδελφο και συναθλητή Σπύρο Κοντζαναστάσογλου, που έφυγε από την ζωή 2 μέρες πριν τον αγώνα και είμαι σίγουρος ότι θα είναι περήφανος για εμένα.

Τέλος στους γονείς μου γιατί με έμαθαν να «αγωνίζομαι» με ήθος και να μην τα παρατάω ποτέ.

Γιώργος Μυζάλης

Υπεύθυνος Επικοινωνίας myathlete

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH