Άγχος & τρέξιμο

Εσύ αλήθεια γιατί τρέχεις;

Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που σε κινητοποιεί;

Για όλη τη (ραγδαίως αναπτυσσόμενη πια) δρομική κοινότητα, το ερώτημα της επικεφαλίδας αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της αθλητικής προσπάθειας και της (όποιας) προπονητικής συνέπειας. Εσύ, λοιπόν, φίλτατε αναγνώστη και συντρεχαλατζή, γιατί τρέχεις; Όλες οι πιθανές απαντήσεις και οι «δικαιολογίες» που ενδεχομένως θα ακουστούν μετά την παραπάνω ερώτηση είναι αποδεκτές – ας το ξεκαθαρίσουμε αυτό από την αρχή. Οποιοσδήποτε και αν είναι ο λόγος που σηκώνει κάποιον από τον καναπέ του ή τον αναγκάζει να αφήσει το τηλεκοντρόλ είναι σημαντικός και – αν μη τι άλλο – κάνει τη διαφορά, αφού μπορεί και μετατρέπει έναν απλό άνθρωπο σε μικρό καθημερινό ήρωα.

Ωστόσο, στο παρόν κείμενο θα σταθούμε σε δύο διαφορετικές απαντήσεις που κυριαρχούν (ίσως και ενδόμυχα) στον τρόπο που αντιλαμβάνονται οι αθλούμενοι δρομείς το τρέξιμό τους και στα κίνητρα που τους κινητοποιούν προς τη συνέπεια και την εντατική προπόνηση.

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι πολλοί από εκείνους που τρέχουν συστηματικά και «χρωματίζουν» την άσφαλτο στους αγώνες κάθε Κυριακής, παρακινούνται από μια σημαντική ευεργεσία της άθλησης: το αδυνάτισμα. Και είναι πάρα πολλοί αυτοί που τρέχουν για να είναι αδύνατοι, να διατηρούνται σε φόρμα και να… ξεγελούν τους γύρω τους σε ζητήματα ηλικίας, καθότι συνήθως οι δρομείς μικροδείχνουν. Με την πάροδο των χρόνων, το ανθρώπινο σώμα έχει την τάση να ανεβάζει το βάρος του, καθότι ο μεταβολισμός εξασθενεί. Οι δρομείς, με την άσκηση, διατηρούν σε εγρήγορση το μεταβολισμό τους, έχουν χαμηλότερο βάρος από τους συνομηλίκους τους και μοιραία (αλλά ωραία) μικροδείχνουν. Δεν είναι και λίγο πράγμα αυτό.

Σε μια εποχή που κυριαρχεί η εικόνα, ένα ελκυστικό σώμα σε κάθε ηλικία είναι «όπλο». Κι αν αυτό το κίνητρο μοιάζει «φθηνό», καθόλου δεν πρέπει να λογίζεται ως τέτοιο. Τίποτα δεν είναι «φθηνό» αν, εκτός από ένα σώμα ελκυστικό στο μάτι, προσφέρει και υγεία και ευεξία. Γιατί είναι και φορές που ο προορισμός είναι πιο σημαντικός από το ταξίδι.

Μια δεύτερη κατηγορία αθλουμένων – δρομέων (που μάλλον είναι μικρότερη από την προαναφερθείσσα) είναι εκείνοι που τρέχουν έχοντας αθλητικούς (και πολλές φορές υψηλούς) στόχους. Οι άνθρωποι αυτοί κινητοποιούνται από το εσωτερικό τους χρονόμετρο, αλλά και από εκείνο που κρατά στο χέρι ο προπονητής τους (πολλές φορές). Κυνηγούν συνεχώς, όσο η ηλικία και το πρόγραμμα της καθημερινότητάς τους το επιτρέπει, έναν καλύτερο χρόνο στην αγαπημένη τους απόσταση και θυσιάζουν συνεχώς πράγματα προκειμένου να το επιτύχουν. Οι συγκεκριμένοι αθλούμενοι συχνά – πυκνά θεωρούνται (και ίσως είναι κιόλας) υπερβολικοί έως εμμονικοί με το βάρος τους και ακολουθούν διατροφικές διαδρομές που μοιάζουν με τις αντίστοιχες εκείνων των δρομέων που αναφέρθηκαν στην προηγούμενη παράγραφο, εκείνων δηλαδή που παρακινούνται στο τρέξιμο για λόγους εμφάνισης και αδυνατίσματος.

 

Το παρόν άρθρο μία και μόνη φιλοδοξία έχει: να ξεκαθαρίσει τις δύο αυτές κατηγορίες αθλουμένων και να τους δώσει μια φροντίδα και μια κατεύθυνση ανάλογα με την βασική (ίσως και κρυφή) τους επιθυμία, πάντοτε με ενεργή την αρχική παραδοχή: οποιοσδήποτε κι αν είναι ο λόγος που σε σηκώνει από τον καναπέ είναι αποδεκτός. Με άλλα λόγια:

Α. Αν είστε ένας δρομέας που τρέχει για να διατηρείται αδύνατος και ελκυστικός, ακολουθείστε μια ισορροπημένη διατροφή με βάση την πρωτεΐνη, αλλά και με τις κατάλληλες ποσότητες υδατανθράκων. Με τον τρόπο αυτό θα παραμένετε αδύνατοι και θα έχετε και την απαραίτητη ενέργεια για τις προπονήσεις σας.

Β. Αν είστε ένας δρομέας ανταγωνιστικός (του εαυτού σας) μην αμελείτε τη σωστή διατροφή και μη φοβάστε και τη (διατροφική) σκιά σας. Το φαγητό είναι καύσιμο για εσάς και είναι απολύτως απαραίτητο για την εκπλήρωση των στόχων που έχετε θέσει. Το χαμηλό (ή χαμηλότερο) βάρος δεν θα βελτιώσει απαραίτητα τις επιδόσεις σας. Καλύτερα ένα κιλό βαρύτερος και δυνατός, παρά ένα κιλό πιο αδύνατος και αδύναμος.

Καλούς δρόμους σε όλους.

Η ομάδα του myathlete.

About the Author:myathlete