Επιτυχημένος κυνηγός ετάπ ή μέτριος διεκδικητής γενικής;

Επιτυχημένος κυνηγός ετάπ ή μέτριος διεκδικητής γενικής;

Το που θα επιλέξεις να επικεντρωθείς ως αθλητής, είναι αυτό που θα καθορίσει την επιτυχία σου.

Αθλητές μονοήμερων με λίγα υψομετρικά, αθλητές μονοήμερων με πολλά υψομετρικά, αθλητές γενικής κατάταξης πενθήμερων αγώνων, αθλητές γενικής κατάταξης Μεγάλων Γύρων, σπρίντερς, βοηθοί, εξειδικευμένοι βοηθοί για sprint lead-out, βοηθοί ανηφορικών ετάπ, χρονομετρίστες. Αυτοί είναι μόνο μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να περιγράψουν τα ήδη αθλητών που λαμβάνουν μέρος σε ένα αγώνα. Το πλαίσιο σύγκρισης στο οποίο θα θέσεις έναν αθλητή, μπορεί να καθορίσει και το μέγεθος της επιτυχίας του.

Επιτυχημένος κυνηγός ετάπ ή μέτριος διεκδικητής γενικής;Για παράδειγμα, βετεράνος πλέον, super-star, Tom Boonen, ήταν ένας εξαιρετικός αθλητής μονοήμερων. Στη διάρκεια της 17ετούς καριέρας του, πέρασε 119 φορές πρώτος τη γραμμή τερματισμού. Παρά ταύτα, εγκατέλειψε τα περισσότερα Grand Tours τα οποία έλαβε μέρος (η εγκατάλειψη συνήθως ήταν κομμάτι του προπονητικού σχεδιασμού του) , κατά συνέπεια, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας κακός αθλητής γενικής κατάταξης. Ο Βέλγος όμως ήταν ξεκάθαρα αφοσιωμένος σε μονοήμερες νίκες και κλασικές , γι’ αυτό και θεωρείται ένας από τους κορυφαίους όλων των εποχών, σε αυτό το είδος αγώνων. Αν πάλι, τον συγκρίνεις με τα μέτρα και σταθμά των “καθαρόαιμων” σπριντερ, δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις ως ιδιαίτερα ξεχωριστό. Πιο συγκεκριμένα, ο Tom έχει κερδίσει μόλις 6 ετάπ του Γύρου Γαλλίας. Ελάχιστα, σε σχέση με τα 30 ετάπ που έχει κερδίσει ο Mark Cavendish, ένας «καθαρόαιμος» σπρίντερ.

Ένας από τους πιο βαρυσήμαντους τίτλους στην ποδηλασία, είναι αυτός του νικητή Μεγάλου Γύρου. Αμέσως μόλις ένας αθλητής κερδίσει ένα από τα Grand Tours, μπαίνει σε ένα ξεχωριστό πάνθεον, στο οποίο όμως, κανείς δεν θυμάται όσους συμπλήρωσαν το βάθρο ή αυτούς που έκαναν μια εξαιρετική προσπάθεια, όμως για κάποιο λόγω (έλλειψη, δυνάμεων, ασθένεια, μηχανική βλάβη) δεν έφτασαν σε αυτό. Μέσα σε μια αγωνιστική σεζόν, μόλις τρεις αθλητές θα φτάσουν τελικά σε αυτό το πάνθεον, μέσω των ΄Γύρων Ιταλίας, Γαλλίας και Ισπανίας. Εξ αυτών, ο νικητής του Γύρου Γαλλίας πάντα έχει μια πιο περίοπτη θέση. Εξού και ο «πυρετός της κίτρινης φανέλας», μια “ασθένεια” που προσβάλει όποιον νιώσει ικανός να παλέψει για το βάθρο του Παρισιού.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, είναι λογικό για κάποιον, να θέλει να ρισκάρει τα πάντα για μια ευκαιρία να μπει στο πάνθεον των νικητών Grand Tour. Έχουμε δει αμέτρητες φορές, πολύτιμους βοηθούς να αφήνουν την αξιοζήλευτη θέση τους δίπλα σε κάποιον αρχηγό ομάδας και να υπογράφουν συμβόλαια, ακόμα και με μικρότερες ομάδες, με όρο την αρχηγία σε ένα Μεγάλο Γύρο. Πιο πρόσφατο παράδειγμα, αυτό του Warren Barguil. Ο Γάλλος άφησε με τον χειρότερο τρόπο τη Sunweb  και υπέγραψε με την, μικρότερης κατηγορίας, Fortuneo-Samsic. Τώρα ελπίζει στην πρόσκληση της ομάδας του στον φετινό Γύρο Γαλλίας (μόνο του World Tour ομάδες έχουν εγγυημένη θέση στους World Tour αγώνες) ώστε να διεκδικήσει μια καλή θέση στη γενική κατάταξη, χωρίς βέβαια να έχει αρκετά δυνατούς συναθλητές – στοιχείο απαραίτητο σε ένα Grand Tour, για να στηρίξουν την προσπάθειά του.

Από την άλλη, βοηθός ήταν και ο Chris Froome, όταν το 2011 ξεπέρασε τον αρχηγό του κατά ένα σκαλί, στο βάθρο του Γύρου Ισπανίας (δεύτερη και τρίτη θέση πίσω από τον Juan José Cοbo Acebo). Βοηθός ήταν και το 2012 όταν αναγκάστηκε να υπακούσει στις εντολές της Sky και να περιμένει τον Wiggins στις ανηφόρες των Πυρηναίων, παίρνοντας τελικά τη δεύτερη θέση στο βάθρο του Παρισιού πίσω από τον Sir Wiggins.

Επιτυχημένος κυνηγός ετάπ ή μέτριος διεκδικητής γενικής;
Οι πρώην συναθλητές και βοηθοί του Bradley Wiggins, βρέθηκαν αντίπαλοι με αρχηγικούς ρόλους στο περσινό Tour.

Και άλλοι βοηθοί της βρετανικής ομάδας, έχουν επιχειρήσει να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Froome, όπως ο Richie Porte (αρχηγός πλέον στη BMC), ο Rigoberto Uran (2ος στον περσινό Γύρο Γαλλίας με την Cannondale) και ο Mikel Landa (σε αρχηγικά καθήκοντα, αλλά όχι απόλυτος αρχηγός, στη Movistar).

Πρόκειται για τρεις περιπτώσεις αθλητών που έχουν αφιερώσει την ποδηλατική τους καριέρα στους Μεγάλους Γύρους, είτε ως βοηθοί αρχηγών, είτε ως αρχηγοί. Βρίσκονται ένα βήμα πριν τη μεγάλη νίκη. Αν την καταφέρουν, θα μπουν στο αξιοζήλευτο πάνθεον. Αν όχι, λίγοι θα θυμούνται τις προσπάθειές τους. Η επιτυχίας τους, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τις συγκυρίες. Η πτώση του Richie Porte στο 9ο ετάπ του περσινού Γύρου Γαλλίας, στέρησε από τον Αυστραλό την καλύτερη, μέχρι τώρα, ευκαιρία του να κερδίσει το Tour.

Πόσοι θα θυμούνταν τον Carlos Sastre, αν δεν κέρδιζε το Tour του 2008; Πόσοι θα θυμούνταν ότι ο Ισπανός ανηφορίστας είχε τερματίσει εντός δεκάδας στη γενική κατάταξη δεκαπέντε Μεγάλων Γύρων, αν δεν είχε καταφέρει να φτάσει στην κορυφή του ενός;

Επιτυχημένος κυνηγός ετάπ ή μέτριος διεκδικητής γενικής;
O Carlos Sastre, πανηγυρίζει με τον Bjarne Riis, μάνατζερ της CSC, τη νίκη του στο Tour του 2008.

Η διάρκεια και τα συνεχή υψηλά πλασαρίσματά του, θα ήταν μόνο ένα στατιστικό για τους “ψαγμένους”.

Υπάρχει μια ακόμη κατηγορία αθλητών, στην οποία ανήκουν εξαιρετικά δυνατά ονόματα, που όπως δεν έχουν βλέψεις για τη γενική κατάταξη κάποιου Grand Tour.

O Carlos Sastre, πανηγυρίζει με τον Bjarne Riis, μάνατζερ της CSC, τη νίκη του στο Tour του 2008.
Το Thomas de Gendt έχει την ικανότητα να επιλέγει το ετάπ που θα κερδίσει.

Παραδείγματα τέτοιων αθλητών είναι οι, Thomas De Gendt (Lotto Soudal), Julian Alaphilippe (Quick-Step Floors), Giovanni Visconti (Movistar) και Rui Costa (UAE Team Emirates). Ο τελευταίος μάλιστα, έκανε την απόπειρά του να προετοιμαστεί για διεκδίκηση Μεγάλου Γύρου, σύντομα όπως επέστρεψε σε καθήκοντα βοηθού και του “ελεύθερου σκοπευτή”. Τα ίδια καθήκοντα έχει και ο Giovanni Visconti, ο οποίος ενώ ανηφορίζει εξαιρετικά, δεν έχει σταθερό φορμάρισμα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κρατήσει τη θέση του σε ένα Γύρο. Οι De Gendt και Alaphilippe, δεν έχουν αποπειραθεί ποτέ να στοχεύσουν γενική κατάταξη Μεγάλου Γύρου, Ο Βέλγος της Lotto-Soudal, έχει καταφέρει να πετύχει 13 νίκες στην καριέρα του. Όλες σε ετάπ γύρων. Επίσης, έχει καταφέρει να πετύχει νίκη σε κάθε έναν από τους τρεις Μεγάλους Γύρους και αποτελεί έναν από τους πιο διάσημους “θαμώνες” των ξεκολλημάτων.

Επιτυχημένος κυνηγός ετάπ ή μέτριος διεκδικητής γενικής;Ο Γάλλος της Quick-Step Floors, έχει σκοράρει 10 νίκες στην επταετή καριέρα του και δεν αποκλείεται να έχει καταφέρει και αυτός νίκες σε κάθε Grand Tour, μέχρι να φτάσει τα χρόνια του De Gendt (επαγγελματίας από το 2009).

Κάθε ένας από τους παραπάνω αθλητές, έχει την αντοχή και την εκρηκτικότητα που χρειάζεται για να πετύχει νίκες σε ετάπ γύρων. Από αυτούς μόνο ο Alaphilippe βρίσκεται σε σημείο της καριέρας του, στο οποίο μπορεί ακόμη να επιχειρήσει τη μετάβαση σε αθλητή γενικής κατάταξης. Μια τέτοια απόπειρα όμως, πιθανώς να του στερήσει την ταχύτητα που μπορεί να του προσφέρει δεκάδες νίκες σε ανηφορικούς τερματισμούς.

Ακόμη, η προπόνηση που απαιτεί η προετοιμασία για διεκδίκηση γενικής κατάταξης σε Grand Tours, όπως μας έλεγαν πρόσφατα ο Rohan Dennis και ο προπονητής του, αποτελεί μια επίπονη διαδικασία, με αυξημένες ώρες προπόνησης.

Δεκάδες είναι αυτοί που ανά τα έτη έχουν προσπαθήσει, μα δεν έχουν καταφέρει να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους ως GC Contenders, οι ιστορίες τους πάντα μας γεμίζουν θαυμασμό, αλλά και λίγο οίκτο για την άκαρπη προσπάθειά τους. Τα παραδείγματα εδώ είναι δεκάδες: T.J. Van Garderen (BMC), Bauke Mollema (Trek-Segafredo), Steven Kruijswijk (LottoNL-Jumbo), Robert Gesink (LottoNL-Jumbo), Rafal Majka (Bora-Hansgrohe) κ.α. Πηγαίνοντας και λίγο πιο πίσω στο χρόνο, θα δούμε ότι η επιθυμία του Michael Rasmussen να διεκδικήσει τη γενική του Γύρου Γαλλίας το 2007, ενεργοποίησε μια ωρολογιακή βόμβα, η οποία έσκασε τελικά στα χέρια του. Αντί να τον θυμόμαστε σήμερα ως έναν εξαιρετικό σπεσιαλίστα της ανηφόρας, θυμόμαστε τον άσχημο τρόπο με τον οποίο αποπέμφθηκε από το Tour ενώ φορούσε την κίτρινη φανέλα και βρισκόταν μόλις τέσσερα ετάπ μακριά από το Παρίσι. Άλλο ένα όνομα που ταιριάζει εδώ, είναι αυτό του Alexander Vinokourov. Αντί για έναν εξαιρετικό μαχητή, θυμόμαστε ακόμα ένα μεγάλο σκάνδαλο του Γύρου Γαλλίας του 2007 .

Οι θυσίες, η καταπόνηση και η ισορροπία μεταξύ ηθικής και επιτυχίας, είναι μερικά από τα εμπόδια που έχει να αντιμετωπίσει ένας αθλητής με βλέψεις για επιτυχία στη γενική κατάταξη Μεγάλων Γύρων, πριν ακόμη γίνει πραγματικός GC contender. Πριν ακόμη πάρει μια ένδειξη πως οι κόποι τους μπορεί να ανταμειφθούν. Παρά ταύτα, μια ματιά στην πρώτη δεκάδα της τελικής γενικής κατάταξης Μεγάλων Γύρων, φανερώνει το πάθος των αθλητών για το “ιερό δισκοπότηρο” της ποδηλασίας.

Carlos Sastre, 2008 Tour de France.

Η απάντηση που δίνουν οι ίδιοι στο αρχικό ερώτημα του άρθρου: Επιτυχημένος κυνηγός ετάπ ή μέτριος διεκδικητής γενικής;” είναι σχεδόν καθολική. Μέτριος διεκδικητής γενικής.

Αξίζει φίλε μου, να υπάρχεις για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει.

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH