Τζωρτζάκης: Το Tro Bro Léon είναι πόλεμος.

Με δέκα βάθρα και τρεις φανέλες στα Πανελλήνια πρωταθλήματα δρόμου αντοχής και ατομικής χρονομέτρησης της κατηγορίας ελίτ, ο Πολυχρόνης Τζωρτζάκης είναι ο πιο επιτυχημένος εν ενεργεία αναβάτης δρόμου που έχει να προσφέρει η χώρα μας στο διεθνές στερέωμα.

International Rhodes Grand Prix. Photo: Petros Gkotsis

Φέτος, ο Πολυχρόνης αποτελεί τον βασικό διεκδικητή της γενικής κατάταξης σε πολυήμερους γύρους για την εθνική μας ομάδα.

Πολυτίμη Κυριακοπούλου: Χωρίς εμπόδια δεν θα μαθαίναμε ποτέ να κάνουμε «ελιγμούς».

Στον Καζαντζάκη «πιστώνεται» εκείνο το «τσιτάτο», αλλά τόσο αληθινό και υπερβατικό: «φτάσε εκεί που δεν μπορείς». Οι άνθρωποι που το επιχείρησαν (ακόμα περισσότερο οι άνθρωποι που το κατάφεραν) ήταν διαχρονικά εκείνοι που πήγαιναν τα πράγματα μπροστά. Πνεύματα ανήσυχα, σώματα υπεράνθρωπα, μυαλά δυνατά, οραματιστές και Δον Κιχώτες. Σε αυτούς συγκαταλέγεται η Πολυτίμη Κυριακοπούλου.

Ο Μπούγλας ξανά σε τροχιά βάθρου.

Στα πλαίσια της αγωνιστικής του προετοιμασίας με τα χρώματα της Ningxia Sports Lottery – Livall, ο Γιώργος Μπούγλας κατάφερε να ανέβει στο πρώτο του διεθνές βάθρο για το 2019.

Ο 29χρονος Τρικαλινός έλαβε μέρος σε δύο μονοήμερους αγώνες κατηγορίας 1.2 στις 11 και 12 Μαΐου, κατακτώντας την έκτη και την τρίτη θέση. Πρόκειται για το Minsk Cup (176 χλμ) και το Grand Prix Minsk (147 χλμ) στα οποία όπως αναφέρει στη συνέχεια,

Χαρά Σκουλαρίκη: μια μαμά – δρομέας κυνηγάει τα όνειρά της.

Μια εργαζόμενη ελεύθερη επαγγελματίας μαμά νομίζει πως κάνει προπόνηση και είναι χαρούμενη. 

Τρέχω από πάντα, ή τουλάχιστον σχεδόν από πάντα. Η μόνη περίοδος που με θυμάμαι να μην τρέχω είναι στην εγκυμοσύνη. Τότε, ναι, έκανα την επανάστασή μου και κάθισα να κλωσήσω το χρυσό μου, το πολύτιμο αυγό μου. 

Φέτος γιορτάζω τη γιορτή της μαμάς για δεύτερη χρονιά. 

Στέλιος Φαραντάκης: Στον Γύρο της Βρετάνης είχα μεγάλους στόχους.

Ο Γύρος της Βρετάνης είναι ένας επταήμερος αγώνας 1169 χιλιομέτρων που εκτυλίσσεται κάθε χρόνο σε αυτή την ιστορική περιοχή της Γαλλίας. Ο αγώνας διασχίζει και τις τέσσερις διοικητικές περιφέρειες αυτής της ιστορικής χερσονήσου, ενώ αποτελεί πάντα αγώνα κριτήριο για την ανάδειξη των καλύτερων νεαρών αναβατών. Είναι μια ευκαιρία για τους καλύτερους αναβάτες της κατηγορίας κάτω των 23ων ετών (U23) να μπουν στην ατζέντα των μεγάλων ομάδων..

Μαίρη Λιάρου: ούτε μια στιγμή δεν μου πέρασε η σκέψη να κάνω πίσω.

Μαίρη Λιάρου: ούτε μια στιγμή δεν μου πέρασε η σκέψη να κάνω πίσω.

 

 

Όσοι την ξέρουμε από παλιά, γνωρίζουμε το ασίγαστο πάθος, τη μεγάλη δύναμη και την ουσιαστική αφοσίωσή της σε κάθε αθλητικό στόχο. Η Μαίρη Λιάρου είναι η προσωποποίηση της θετικής ενέργειας και των εκπληκτικών τερματισμών σε μέρη και αγώνες που βάζει ο νους της (και πολύ συχνά δε χωράει ο δικός μας).

Μάνος Καραμποΐκης: Την ώρα του αγώνα είσαι εσύ, ο εαυτός σου και η διαδρομή.

Σε πρώτο πρόσωπο:  

Κυριακή πρωί, «πρωινό» στις 4, νύχτα ακόμα. Τελευταίο τσεκ. Όλα εντάξει. Πάμε.

 

Τα αμάξια συνωστίζονταν. Το parkingτου ξενοδοχείου γέμιζε σιγά σιγά. Όλοι κατευθύνονταν αποφασισμένοι στο transitionzoneκάτω από έναν συννεφιασμένο ουρανό. Ο εκφωνητής και η μουσική ακούγονταν ολοένα και δυνατότερα καθώς πλησιάζαμε, ενώ τα βλέμματα των περισσοτέρων έψαχναν να διασταυρωθούν με γνωστούς συναθλητές σε αυτό το πολυαναμενόμενο ραντεβού.

Αθανάσιος Πάφος: το IRONMAN ήταν πραγματική πρόκληση.

Σε πρώτο πρόσωπο: Ο σχετικός αγώνας ήταν πραγματικά μια πρόκληση η οποία είχε ξεκινήσει από το καλοκαίρι του 2018 που άνοιξαν οι εγγραφές και υποβάλλαμε την δήλωση συμμετοχής. Η αγωνία μου για την εκκίνηση ήταν αρκετά μεγάλη καθώς ήταν ο πρώτος αγώνας IRONMAN που θα συμμετείχα και ειδικά όταν είδα την φουρτουνιασμένη Θάλασσα ένοιωσα ότι θα πρέπει να προσπαθήσω περισσότερο για να ολοκληρώσω το κολύμπι καθώς είναι πολύ διαφορετικό να κολυμπάς στην πισίνα ή σε μια ήρεμη θάλασσα από αυτή που έπρεπε να κολυμπήσουμε.

Γιάννης Δερμιτζάκης: αν μοιράζεσαι, απολαμβάνεις καλύτερα.

Συγκροτημένος, συνεπής, σοβαρός, στοχοπροσηλωμένος και αθλητής με υπόβαθρο. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά του Γιάννη Δερμιτζάκη, τόσο ως μαραθωνοδρόμου, όσο και ως τριαθλητή. Αυτά τον έφεραν στη γραμμή του τερματισμού του πρώτου ελληνικού IRONMAN 70.3. Ο λόγος σ’ εκείνον, λοιπόν.

Τι σε έκανε να αποφασίσεις τη συμμετοχή σου στο πρώτο IRONMAN που έγινε ποτέ στην Ελλάδα;

Αθηνά Αδαού: Δεν νιώθω ότι έκανα κάτι που δεν μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε.

 

 

Σε πρώτο πρόσωπο: Το ironman δεν ήταν «ένας αγώνας» σαν όλους τους άλλους. Ήταν ένα προσωπικό στοίχημα και ένα τεστ.

Στοίχημα με τον εαυτό μου. Μπορώ να τα καταφέρω; Τι πρέπει να θυσιάσω; Πώς θα οργανώσω τον χρόνο μου καλύτερα;

Το τεστ όσο και να φαίνεται περίεργο είχε να κάνει με τις σχέσεις.

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH