The Riding Project, το χρονικό.

Η ευτυχία και
το παράλογο είναι δυο παιδιά της ίδιας
γης, έγραφε ο Καμύ. Παίρνεις καλοκαιρινή
άδεια από τη δουλειά και η πρώτη φάση
των διακοπών σου είναι 32 ώρες ποδηλασίας
στα βουνά της κεντρικής Ελλάδας, υπό
τον καυτό, αδυσώπητο, ελληνικό ήλιο.
Παράλογο.

©Nassos Triantafyllou

Μια μέρα πριν
το ταξίδι, ο Κωνσταντίνος μου έστειλε
προσωπικό μήνυμα στο messenger.

Συνύπαρξη στην άσφαλτο.

Νοέμβριος 2016. Επαρχιακή οδός Τρικάλων-Καλαμπάκας. Αυτοκίνητο παρασύρει τον 16χρονο Βασίλη Ευσταθίου. Φεύγει από τη ζωή λίγες ημέρες αργότερα, στη Μονάδα Εντατική Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας.

Μάρτης 2018. Λάκκοι Ομαλού. Αγροτικό παρέσυρε και σκότωσε επί τόπου τον 36χρονο Μανώλη Αγριμάκη. Στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, όμως ήταν ήδη αργά.

Ιούνιος 2019.

Αποστολή «φανέλα».

Στις 6
και 7 Ιουλίου η εθνική ομάδα ποδηλασίας
δρόμου έλαβε μέρος στο διήμερο αγώνα
“Doltcini Cup-In The Footsteps of The Romans”, κατηγορίας
UCI 2.2. Ήταν ένας διήμερος αγώνας 125 και
158 χιλιομέτρων στην περιοχή του Μπάνσκο
της Βουλγαρίας. Μια στρατηγική κίνηση
από τον εθνικό προπονητή που προσπαθεί
εδώ και αρκετό καιρό να επιλέγει αγώνες
στους οποίους η ομάδα μπορεί να συλλέξει
αρκετούς βαθμούς για την ολυμπιακή
κατάταξη και τη συμμετοχή ενός Έλληνα
αθλητή στην Ολυμπιάδα του Τόκιο.

Ταξίδι στον Χελμό

Στην αρχαιότητα λεγόταν «Αροάνια», ενώ το νεότερο όνομά της, «Χελμός», μπορεί να είναι σλαβικής προέλευσης και σημαίνει «λόφος» ή μπορεί να είναι αρβανίτικης προέλευσης και σημαίνει «δηλητηριώδες βουνό». Ο χαρακτηρισμός αυτός πιθανόν αποδόθηκε στο βουνό επειδή από αυτό πήγαζε η Στύγα, το νερό της οποίας σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες ήταν δηλητηριώδες.

Φωτογραφίες: Ευαγγελίου Κωνσταντίνος/Γκαζώνης Πέτρος.

Omphalios Cycling Classic. Η νίκη στο myathlete.

Ενώ ο Γύρος Θυσίας συνεχίζει να προσελκύει ορδές αθλητών και να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αγώνες στο ελληνικό ποδηλατικό ημερολόγιο, ο Ομφάλιος, με τη συνέπεια που διακρίνει τη διοργάνωση, τα υψομετρικά του και την κομβική ημερομηνία του, κατέχει με διαφορά τον τίτλο του δυσκολότερου ελληνικού αγώνα μετά το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Και αυτό μόνο αν το Πρωτάθλημα έχει έστω 1800 μέτρα συνολικής θετικής υψομετρικής.

Η καταγγελία, το καλαθάκι και ο Μαρίνος

.

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχετε ακούσει τη φετινή μόδα με το προκαλωωώ του Νίκου Μουτσινά, εγώ πάντως θέλω με την ίδια ένταση, αλλά όχι με χαμόγελο, να καταγγείλωωω το Νίκο Δημητριάδη που όχι μόνο με παρέσυρε σε μια δραστηριότητα για την οποία ήμουν απροετοίμαστη, αλλά με παραπλάνησε κιόλας  σχετικά με την επιλογή του απαιτούμενου μέσου αλλά και όσο αφορά τις απαιτήσεις της διαδρομής!!!!!!

Ταξίδι στο Μαίναλο

Το τρίτο Σαββατοκύριακο του Μαΐου ήταν γεμάτο ποδηλατικούς αγώνες σε όλη την Ελλάδα. Έτσι είναι το ελληνικό καλεντάρι. Θυμίζει πολύ τη ρουτίνα σε μια αποθήκη εμπορευμάτων. Τη μια στιγμή όλοι ψάχνουν γωνία να σκρολάρουν στο facebook ανενόχλητοι και την επόμενη τρέχουν πανικόβλητοι να ξεφορτώσουν τρεις παραλαβές φορτηγών. Άλλωστε, ακόμα και το πανελλήνιο πρωτάθλημα στο ελληνικό καλεντάρι είναι μόνο μια “φήμη” μέχρι να ζεσταθεί καλά ο Ιούνιος και να μας ανακοινώσουν που θα πάθουμε τη φετινή μας ηλίαση.

Κυνηγώντας τη μικρή γοργόνα (ποδήλατα και μπύρες).

Εντάξει τώρα. Κάθε Μαραθώνιο που κάνεις θα γράφεις κιόλας; Θα μου πεις και θα έχεις και δίκιο. Ωραία λοιπόν, ας βρω κάποια καλή δικαιολογία μήπως και πείσω. Πρώτος αγώνας εκτός συνόρων. Οπότε μπορεί να το πάρει κανείς σαν ταξιδιωτική εμπειρία και κριτική, καλή ώρα όπως αυτές που γράφουν στο Trip Advisor για ξενοδοχεία και εστιατόρια.

Τζωρτζάκης: Το Tro Bro Léon είναι πόλεμος.

Με δέκα βάθρα και τρεις φανέλες στα Πανελλήνια πρωταθλήματα δρόμου αντοχής και ατομικής χρονομέτρησης της κατηγορίας ελίτ, ο Πολυχρόνης Τζωρτζάκης είναι ο πιο επιτυχημένος εν ενεργεία αναβάτης δρόμου που έχει να προσφέρει η χώρα μας στο διεθνές στερέωμα.

International Rhodes Grand Prix. Photo: Petros Gkotsis

Φέτος, ο Πολυχρόνης αποτελεί τον βασικό διεκδικητή της γενικής κατάταξης σε πολυήμερους γύρους για την εθνική μας ομάδα.

Πολυτίμη Κυριακοπούλου: Χωρίς εμπόδια δεν θα μαθαίναμε ποτέ να κάνουμε «ελιγμούς».

Στον Καζαντζάκη «πιστώνεται» εκείνο το «τσιτάτο», αλλά τόσο αληθινό και υπερβατικό: «φτάσε εκεί που δεν μπορείς». Οι άνθρωποι που το επιχείρησαν (ακόμα περισσότερο οι άνθρωποι που το κατάφεραν) ήταν διαχρονικά εκείνοι που πήγαιναν τα πράγματα μπροστά. Πνεύματα ανήσυχα, σώματα υπεράνθρωπα, μυαλά δυνατά, οραματιστές και Δον Κιχώτες. Σε αυτούς συγκαταλέγεται η Πολυτίμη Κυριακοπούλου.

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH