Mathieu van der Poel

Ανασκόπηση: μια χρονιά στα πετάλια.

Βρισκόμαστε στην εκπνοή της προηγούμενης αγωνιστικής ποδηλατικής χρονιάς, που σήμανε τη λήξη ενός προπονητικού έτους και ήδη έχουμε καλωσορίσει το επόμενο. Σχέδια, προγραμματισμοί, ανυπομονοσία και όρεξη για δουλειά περιγράφει το κλίμα των συζητήσεων μου με τον καθένα. Κι εδώ μπαίνει μια άνω τελεία, γιατί πώς αλλιώς θα υπήρξε εξέλιξη αν δεν αφιερώναμε χρόνο να αναλογιστούμε γι’ αυτά που καταφέραμε, για όσα δεν ευοδώθηκαν και για εκείνα που θέλουμε να φτάσουμε. Ζητήσαμε από τους αθλητές μας στην ποδηλασία να μας περιγράψουν συναισθήματα, σημεία σταθμούς και σκέψεις όσων ειπώθηκαν ή όσων ποτέ δεν ειπώθηκαν μέσα στη χρονιά που ολοκληρώνεται αύριο, κάνοντας έναν απολογισμό, μια ανασκόπηση. Αρκετοί ανταποκρίθηκαν. Ο λόγος σε εκείνους, λοιπόν.

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ

photo: Petros Gotsis

Ξεκινώντας τα πρώτα μου βήματα στην ομάδα του myathlete, ήμουν ένας χομπίστας ποδηλάτης και εντέλει 1 χρόνο μετά, είμαι ενας κανονικός αθλητής που με το βοήθεια της, φίλης μου πλέον, Αγγελικής, καταλαβαίνω τι σημαίνει δομημένη προπόνηση, κατανοώ το πώς ανταποκρίνεται το σώμα και το μυαλό μου στις υψηλές απαιτήσεις της αγωνιστικής ποδηλασίας.

Ως highlight θεωρώ το ότι συμμετείχα σε πολλούς αγώνες, στους οποίους δεν περίμενα να γίνομαι ανταγωνιστικός απενάντι σε αθλητές τους οποίους θαύμαζα προηγουμένως και δεν πίστευα ότι θα διεκδικώ μία θέση ανάμεσα τους.

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΓΓΕΛΕΤΟΣ

photo: Petros Gotsis

Σε μεγάλα κέφια εν αναμονή της κορούλας του μας γράφει… «Οσο αφορά την χρονιά που πέρασε (ποδηλατικά) ήταν μια βελτιωμένη χρονιά σε αίσθηση. Για εμένα το ποδήλατο είναι διασκέδαση και αθλητισμός οπότε σε κάθε περίπτωση μπορεί να την χαρακτηρίσω πετυχημένη για τις προσωπικές μου προσδοκίες.»

 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΡΑΚΗΣ

Aγωνιστική  χρονιά 2018…χμχμ…

Από το στάδιο προετοιμασίας στα τέλη του 2017 κιόλας, ξεκίνησε η συνεργασία με το εργομετρικό κέντρο myathlete, καθώς το επίπεδο και οι απαιτήσεις στην κατηγορία παρέμεναν και παραμένουν σε υψηλό επίπεδο.

Οι στόχοι τέθηκαν επι τάπητος και η συνεργασία με την επικεφαλή του τμήματος ποδηλασίας,  κ. Αγγελική Σκούμπα, ήταν απολύτως εξιδεικευμένη και συγκεκριμένη. Ενναλλαγή προπονητικού πλάνου και φιλοσοφίας με βάση πάντα τις αγωνιστικές ανάγκες, τεχνογνωσία τόσο στην θεωρία, όσο και στην πράξη και το σημαντικότερο, συνεχής καθοδήγηση και επικοινωνία με τον αθλητή. Τα χιλιόμετρα πολλα, ο ιδρώτας και οι θυσίες εξίσου, αλλα τα αποτελέσματα ήρθαν νωρίς και οι επιτυχίες συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος της σεζόν.

Στα highlights αυτής της χρονιάς πιστεύω θα επέλεγα λόγω του υψηλού ανταγωνισμού, την κατάκτηση της 2ης θέσης στο Τοπικό Πρωτάθλημα Αττικής στο αγώνισμα της αντοχής, αλλα και συνάμα την κατάκτηση της 1ης θέσης γενικής στην κατηγορία Μαστερς στην ατομική χρονομέτρηση ανάβασης Πάρνηθας.

Φυσικά στις καλές στιγμές ενός αθλητή υπάρχουν και οι άτυχες στιγμές, όπως η πτώση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα δρόμου και η αστοχία ελαστικού στην ανάβαση Υμηττού, στιγμες όμως που πρέπει να ζήσεις και μερικές φορές να διδαχθείς κάτι από αυτές.

Η αγωνιστική χρονιά τελείωσε πλεόν, βρισκοντάς με απόλυτα υγιή, χωρίς μυικούς τραυματισμούς, χορτασμένο από προπονητική και αγωνιστική δράση, αλλά και πεινασμένο για μελλοντικές επιτυχίες και για αυτό ένας από τους κύριους λόγους είναι και η συνεργασία με το επιτελείο του myathlete.

Καλή και υγιή προετοιμασία σε όλους για τη νέα αγωνιστική χρονιά!

ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Η εμπειρία μου με το myathlete και την Αγγελική είναι η εξής:Πήγα εκεί με ένα κατεστραμμένο σχεδόν δεξί πόδι με ρήξη μηνίσκου και οστική θλάση στην κνήμη (σχεδόν είχε σπάσει το κόκκαλο σε τρία σημεία). Έτοιμος να σταματήσω το ποδήλατο με ανέλαβε στην μέση της χρονιάς 4/18 η Αγγελική και με πρόγραμμα ειδικά φτιαγμένο για το πόδι μου και όχι<< ΚΟΝΣΈΡΒΑ>> καταφέραμε μέσα σε 4 μήνες όχι άπλα να επανέλθω πλήρως αλλά να ανεβάσω και τις επιδόσεις μου, να κερδίσω αρκετούς αγώνες άλλα το σημαντικότερο από όλα ότι συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπώ δηλαδή ποδήλατο χωρίς να πονάω…..Έναμεγάλοευχαριστώ από μέρους μου.

ΚΟΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

photo: Nassos Triantafyllou

Ύστερα από μια παύση 5 μηνών, την 28ηΟκτωβρίου ’17, την ώρα που οι φίλοι μου έκλειναν την αγωνιστική σεζόν του ’17 με την ανάβαση Υμηττού, εγώ ξεκινούσα και πάλι τις προπονήσεις με νέους στόχους για το 2018. Το πλάνο ήταν πολύ συγκεκριμένο και είχε συζητηθεί με την coachΑγγελική Σκούμπα. Με ακόμα πιο περιορισμένο χρόνο προπόνησης σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές και με αποκλειστικότητα στο προπονητήριο για όλες τις καθημερινές της χειμερινής προετοιμασίας (για λόγους ασφαλείας, καθώς μετά από 4 χρόνια μοναχικών προπονήσεων χωρίς το φως του ήλιου, θεώρησα εαυτόν απλά τυχερό που δεν είχα κάποιο ατύχημα…), έπρεπε να έχω ένα πολύ αποτελεσματικό προπονητικό πλάνο που θα βελτιώσει τις επιδόσεις μου στο αγώνισμα της Ατομικής Χρονομέτρησης.

Κάναμε μια μικρή διόρθωση στη θέση μου στο ποδήλατο και ξεκινήσαμε την προσπάθεια. Οι καθημερινές κυλούσαν με Zwift, μουσική, καμιά selfieστα χαλαρώματα στο προπονητήριο και τα ΣΚ επιτέλους συναντούσα είτε τα φιλαράκια του Αιόλου είτε του MyAthleteκαι οργώναμε την Αττική. Ήταν μόλις Φεβρουάριος όταν σε κάποια από τις δυνατές προπονήσεις του Αιόλου συνειδητοποίησα ότι ήδη ένιωθα πολύ καλύτερα στα ήδη καλά μου ευθειακά κομμάτια, με μια αισθητή όμως επιδείνωση στα ήδη μέτρια ανηφορικά μου (ήμουν στα ίδια κιλά σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν). Ωστόσο, η χρονομετρική μου κατεύθυνση ήταν πολύ συγκεκριμένη και συνειδητή, οπότε απλά ένιωσα πολύ όμορφα για την 1η μου διαπίστωση.

Αυτό φάνηκε μέσα σε όλη τη (μισή) σεζόν που έτρεξα φέτος. Στις αντοχές ένιωθα ότι μου έλειπαν οι ώρες – αλλά το ήξερα – στις ανηφόρες μου έλειπε η μέχρι το ’17 ικανότητά μου να κρύβω τα κιλά  μου – αλλά και αυτό το ήξερα. Στα ευθειακά χρονόμετρα όμως έκανα τους καλύτερους αγώνες της μέχρι σήμερα (σύντομης) πορείας μου και με κάποιες επιδόσεις που είναι οι μέχρι τώρα ταχύτερες στις συγκεκριμένες διαδρομές, ανεξαρτήτως κατηγορίας! Και κάπως έτσι φτάσαμε και στην κατάκτηση της φανέλας στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ατομικής Χρονομέτρησης – Μάστερ Α τον Ιούνιο.

Βέβαια, στην πορεία γι’ αυτό το αποτέλεσμα, υπήρξαν και κάποιοι σταθμοί που έφεραν τις επιδόσεις που προανέφερα και για τις οποίες είμαι ακόμα πιο περήφανος και χαρούμενος. Αρχίζοντας με ένα πολύ καλό ΤΤ 10χλμ στον Γύρο Άνοιξης, του Τάλου Χανίων και άλλο ένα ΤΤ 20χλμ του Π.Ο. Ζευς, στο Σχινιά (καλύτερος χρόνος γύρου στα 3 χρόνια της διοργάνωσης), ήδη σημείωνα τις καλύτερες επιδόσεις, αλλά χωρίς να είναι συγκρίσιμες με αυτές της Κατηγορίας Elite, καθώς στη 1ηπερίπτωση οι Eliteέτρεχαν χωρίς TTBikes και στη 2ηέτρεχαν 3 γύρους αντί για 2 που τρέξαμε εμείς.

Στη συνέχεια ήρθε το Τοπικό Πρωτάθλημα Ατομικής Χρονομέτρησης στο Μαρκόπουλο. Μέχρι το Τοπικό είχε μεσολαβήσει ένα αγωνιστικό διάλειμμα 6 εβδομάδων, το οποίο ένιωσα ότι με είχε χαλαρώσει τόσο πολύ σε σημείο να με έχει κρατήσει πίσω στην προετοιμασία μου. Σε μια απόσταση 22,3 χλμ, κοινή για όλες τις κατηγορίες, απλά μπήκα να τεστάρω που βρίσκομαι. Το αποτέλεσμα ήταν η καλύτερη επίδοση της ημέρας ανάμεσα στις συμμετοχές όλων των κατηγοριών! Ένα ονειρεμένο αποτέλεσμα που με έκανε για πρώτη φορά να συνειδητοποιήσω το μέγεθος της βελτίωσης που είχαμε καταφέρει με την Αγγελική.

Είμαι πολύ χαρούμενος να μιλάω γι’ αυτόν τον αγώνα  6 μήνες μετά! Σε μια κυματοειδή διαδρομή με αναστροφές ανά 2,5 χλμ είχα ρισκάρει επιλέγοντας να μην τρέξω με τη πιο βαριά κλειστή ρόδα, αλλά με το πιο ελαφρύ 46άρι ζεύγος τροχών που χρησιμοποιώ και στις αντοχές. Θα με υποστήριζε καλύτερα στα ανηφορικά της διαδρομής, θα έπιανα πιο εύκολα την ταχύτητα μετά από κάθε αναστροφή και θα με ταλαιπωρούσε λιγότερο ο έντονος πλαϊνός αέρας. Από την προπόνησή μου ήξερα τα αδύνατα σημεία μου και ήξερα ότι οι 7 προσπάθειες σε αναερόβιο, μετά από κάθε αναστροφή, θα μου στοίχιζαν, οπότε και προσπάθησα να κάνω τις τέλειες αναστροφές και να ανακτώ την ταχύτητά μου χωρίς ξεσπάσματα και βαριά πατήματα.

Τα χρονόμετρα συνηθίζεται να τα αποκαλούμε, η στιγμή της αλήθειας, και σε όλες αυτές τις στιγμές φέτος ήμουν αντάξιος των ΔΙΚΩΝ ΜΟΥ προσδοκιών. Τον Ιούνιο μετά το Πανελλήνιο – το είχα ήδη αποφασίσει – σταμάτησα την εντατική προπόνηση και κατ’ επέκταση την αγωνιστική ποδηλασία για την υπόλοιπη σεζόν και για κάποια – ούτε έχω ιδέα πόσα – χρόνια ακόμα. Συνεχίζω τις βόλτες μου δίπλα στις προπονήσεις των φίλων μου και σε κάθε ευκαιρία ευχαριστώ την Αγγελική για την προπονητική της καθοδήγηση, το ενδιαφέρον της και τη συμπαράστασή της τα τελευταία 3 αγωνιστικά μου χρόνια.

ΝΑΣΣΟΣ ΑΔΡΙΑΝΟΣ

2018….μια χρονιά με στόχο να ξεπεράσω κάποια θέματα απόδοσης-υγείας και να γίνω super randonneur…και τα δυό μαζί με αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις…

Ευτυχώς όλα καλά…με προπονήσεις ώρες ποοοολύ πρωινές …ακόμα και 6 το πρωί…αλλά και αισθήματα ευχαρίστησης και ανακούφισης…

Ευχαριστώ πολύ για την πολύτιμη βοήθεια και υποστήριξη…

 

 

 

 

ΗΡΑΚΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ

photo: Νίκος Ζαρνακούπης

Το 2018 μια δύσκολη ποδηλατική χρονιά για εμένα αλλά ευτυχώς όχι η χειρότερη. Οι αγώνες πολλοί και η κούραση μεγάλη με μικρή δυνατότητα αποκατάστασης-ξεκούρασης-ύπνου λόγω πολλών εργασιακών υποχρεώσεων. Συχνά η προπόνηση ακροβατούσε με την υπερκόπωση και το «κάψιμο» και όλα αυτά μόνο με 7-8.000 χιλιόμετρα το χρόνο. Αποτέλεσμα λίγες διακρίσεις στο βάθρο κάτι που έπαψε όμως να με απασχολεί διότι το επίπεδο τον αθλητών έχει ανεβεί πολύ και το ξέρω ότι πλέον δεν μπορώ να ακολουθήσω! Απολαμβάνω όμως τους αγώνες στους οποίους μπορώ να συμμετάσχω, προσπαθώ πάντα για το καλύτερο και τα δίνω όλα σε καθ’ ένα από αυτούς ξέροντας πως στον αγώνα που θα είμαι και ξεκούραστος θα μπορέσω να αγγίξω και το βάθρο. Για το αγωνιστικό 2019 ένα πράγμα θέλω: Να είμαι-είμαστε όλοι υγιείς για να μπορέσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε: Περισσότερο ποδήλατο!

 

ΣΚΟΥΜΠΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ

Αρχείο Audax Randonneurs Grece

Με τέτοιο δυναμικό της ομάδας μας είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για μια και μόνο σημαντική στιγμή! Η προπονητική μου ιδιότητα με έφερε κοντά σε συγκινήσεις που προκαλεί η κατάκτηση πανελλήνιου πρωταθλήματος από αθλητή μας, η ολοκλήρωση της Σπαρτακιάδας και ultraαποστάσεων για κάποιους άλλους, η υπέρβαση των ορίων και η προσαρμογή σε νέες απαιτήσεις για νεότερους , η δημιουργία στενών κοινωνικών δεσμών.

Η ιδιότητα της εργοφυσιολόγου μου χάρισε αμέτρητες ώρες ορθοστασίας στο εργαστήριο και ενθάρρυνσης ασκούμενων που ζήτησαν να «πιάσουν» τα όρια τους και δεν σταμάτησαν να αναζητούν ποτέ, τον τρόπο το οποίο  το σώμα τους ανταποκρίνεται  όταν του ζητάνε το «κάτι παραπάνω». 

Ωστόσο, το δικό μου ποδηλατικο highlightπεριλαμβάνει αυτό που περιγράφεται με τα τρία “F” και πιο συγκεκριμένα Fun, Friends & Fitness. Ο Γύρος Πελοποννήσου 1000Κ με αφετηρία και τερματισμό την Ελευσίνα και πορεία περιμετρικά των παραλίων της Πελοποννήσου τα περιλαμβάνει όλα. Η ευκαιρία που μου χάρισαν οι διοργανωτές της AudaxRandonneursGrece , η δική μας ποδηλατική λέσχη στην Ελλάδα, το σύστημα υποστήριξης που δεν αποτελείται παρά από αδελφικούς και έμπειρους φίλους ποδηλάτες καθ’όλη τη διαδρομή που είναι και δύσκολο να αναφέρω γιατί είναι τόσοι πολλοί, η δια βίου άσκηση προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις μιας ultradistanceπροσπάθειας και πάνω από όλα η χαρά της ύπαρξης μέσα σε όλο αυτό, δεν μπορεί να μη μείνουν χαραγμένα στο μυαλό και την ψυχή μου με φωτεινά γράμματα. Αναζητούμε τις εμπειρίες που μας φέρνουν σε επαφή με την ανθρώπινη υπόσταση, εργαζόμαστε μεθοδικά για την επίτευξη του στόχου, τίποτα δεν είναι τυχαίο. Βρείτε τους ανθρώπους που θα γίνουν συνοδοιπόροι σας. Αναμένω μια νέα συναρπαστική χρονιά!

 

ΤΕΣΚΟΥ ΜΥΡΤΩ

photo: Petros Gotsis

Θα έλεγα πως αυτή η χρονιά μου άφησε μια γλυκοξινη γεύση. Ξινή διότι δεν είχα την δυνατότητα να λάβω μέρος σε αγώνες που είχα προγραμματίσει έτσι ώστε να μην φτάσω στον στόχο μου. Αυτό όμως δεν με σταμάτησε από τις προπονήσεις μου και έτσι να παίρνω την γλύκα της βελτίωσης και να νιώθω πως τίποτα δεν πάει χαμένο και να γίνομαι όλο πιο δυνατή χρόνο με τον χρόνο. Ο αγώνας που ξεχώρισε για μένα φέτος ήταν ο Γύρος Χαλκίδας που κατάφερα να πάρω την δεύτερη θέση στο χρονόμετρο αλλά δεν κατάφερα να πάω και το ίδιο καλά στην αντοχή εφόσον κατάφερα να σπάσω την αλυσίδα μου.

 

ΤΖΑΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

photo: Petros Gotsis

Εδώ και ένα τρίμηνο ξεκίνησα με το myathete και την Αγγελική και αν θα έπρεπε να περιγράψω σε μια πρόταση την εμπειρια μου θα μπορούσα να πω ότι βρήκα το “cheat” να νικήσω τον αρχηγό και να περάσω στις επόμενη πίστα! Με κάποιο μαγικό τρόπο μέσα απο το προπονητικό πλάνο πάντα με οδήγούσε να δίνω το 110% (σε πραγματικά νούμερα) σε κάθε αγωνα (5) που συμμετειχα στο διμηνο Σεπ-Οκτ. Το αποτέλεσμα είναι οτι θα πρέπει να κάνουμε νέα εργομέτρηση για να διορθώσω το FTP στο Garmin μου…. Το μόνο σιγουρο ειναι οτι γνωρίζει καλυτερα το σώμα μου απο μενα (creepy..)! Top Notch!

 

ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Το 2017 ηταν ολα συναρπαστικα πρωτογνωρα, το 2018 ηταν η ουσιαστικη εισαγωγη μου στους αγωνες…αρχισα να καταλαβαινω την πολυπαραγοντικοτητα του αθληματος που το κανει τοσο απαιτητικο καθως κ την σπουδαιοτητας της παραμικρης λεπτομεριας που φερνει τη διακριση με την απογοητευτικη αποδοση τοσο κοντα….αποκομησα εμπειρια κατα τη διαρκεια του αγωνα [τακτικη,διαχειριση δυναμης,ταχυτατη ληψη αποφασεων κ.α.] καλυτερη γνωριμια με τη λειτουργια του οργανισμου μου συναναστροφη ανταλλαγη αποψεωνκ γνωσεων με συναθλητες η αποδοση μου σχετικα σταθερη μεχρι τον αγωνα bioracer cup κ πτωτικη σε ολες τις αναβασεις ικανοποιητικη εμφανιση σε γυρο θυσιας -ομφαλιο-μεγαλοπολη
ΒΕΒΑΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΑΙ ΖΕΣΤΟ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ Ή ΝΑ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΩ. ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ :
αυτο που θα σου πω ειναι οτι παρολο που ειμαστε κοντα στην ηλικια σε νιωθω σαν την μεγαλη κ πολυ πιο εμπειρη αδερφη που ποτε δεν ειχα……..νιωθω ασφαλεια προστασια κ αγαπη ……. με την εμπειρια σου το δυναμισμο κ την ενεργεια σου δεν με κανεις μονο καλυτερο αθλητη αλλα κ καλυτερο ανθρωπο…..

ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την ομάδα του my athlete και ιδιαίτερα τον κυριο Δημητριάδη και την κυρία Αγγελική Σκουμπα, για την συνεργασία μας. Με την καθοδήγησή τους και την συμπαράστασή τους, παρ’ όλο την απόσταση, καταφερα σε εναν χρονο την επίτευξη τριών στόχων με σημαντικότερό το φετινό IRONMAN226  στην Ρόδο. Σας ευχαριστώ

 

ΦΑΣΟΛΗΣ ΜΑΡΚΟΣ

Μετά από 5 χρόνια εραστής του ποδηλάτου σ ένα νησί (Λέρος) που το ποδήλατο είναι «άγνωστο» καταφέραμε κάποιοι να ασχοληθούμε ερασιτεχνικά πάνω σ αυτό που μας αρέσει. Οι δυσκολίες πολλές. Μικρό μέρος μικρό οδικό δίκτυο ανύπαρκτες δομές. «Βγαίνοντας» απ’το νησί είδαμε τι εστί ποδηλασία. Παρόλες τις δύσκολες συνθήκες της επαρχίας πήραμε μέρος σε τοπικές και παγκόσμιες διοργανώσεις με την βοήθεια φίλων και επαγγελματιών. Από φέτος με στοχευμένη προπόνηση προσπαθούμε να σταθούμε όσο είναι δυνατόν καλύτερα στο υψηλό επίπεδο που υπάρχει στο άθλημα, να γνωρίζουμε νέους ανθρώπους, μέρη και να συνεχίζουμε να συλλέγουμε εμπειρίες.

 

ΓΚΑΖΩΝΗΣ ΠΕΤΡΟΣ

         Το 2018 ήταν για εμένα μια χρονιά γεμάτη ανατροπές. Μέσα από αυτές τις ανατροπές επιβεβαίωσα την ατελεύτητη αγάπη μου για το ποδήλατο. Επέτρεψα στον εαυτό μου να αποδεχτεί τη φύση του, να σταματήσει να προσπαθεί να ταιριάξει σε μικροαστικές νόρμες και να επιτρέψει στους πόθους του να πάρουν τον έλεγχο της κατάστασης.

         Αν πρέπει να ξεχωρίσω μια αθλητική στιγμή που θα μου μείνει ανεξίτηλη από το 2018, αυτή η στιγμή βρίσκεται 250 μέτρα πριν τον τερματισμό του τετράωρου πανελλήνιου πρωταθλήματος Cross-country Marathon. Σε εκείνο το σημείο, επιβραβεύτηκε η υπομονή μου και η επιλογή να τρέξω έναν αγώνα σύμφωνα με τα μαθήματα που μου δίδαξε η μέχρι σήμερα αγωνιστική μου πορεία. Χωρίς να είμαι σε εξαιρετική φυσική κατάσταση, αγωνίστηκα επί τρεις ώρες και πενήντα πέντε λεπτά με εγκράτεια και σωστή διατροφική στρατηγική, ώστε να προλάβω τον κουρασμένο αντίπαλό μου λίγο πριν το νήμα και να ανέβω στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. Με αυτό το βάθρο, κατάφερα να έχω ανέβει σε ατομικό βάθρο Πανελλήνιας διοργάνωσης σε αγώνισμα, δρόμου, πίστας και mtb. Μια τριπλέτα διακρίσεων που δείχνει την αγάπη μου για την ποδηλασία αντοχής στο σύνολό της.

         Είχα όμως και μια πολύ άσχημη στιγμή, όταν διερχόμενο όχημα πέρασε εξωφρενικά κοντά μου, χτυπώντας το χέρι μου με τον καθρέφτη και ρίχνοντάς με στην άσφαλτο. Ήταν αρχές Μάρτη και είχα μόλις ολοκληρώσει την τελευταία μου προπόνηση πριν τον πρώτο αγώνα της χρονιάς. Βρισκόμουν στην κορύφωση στην φυσικής μου κατάστασης μετά από τέσσερις μήνες εξοντωτικών προπονήσεων και με τη βοήθεια της Αγγελικής, είχα καταφέρει να φτάσω τις επιδόσεις μου σε πρωτόγνωρα επίπεδα. Όλα τελείωσαν σε μια στιγμή. Για τους επόμενους δυο μήνες είχα μια παροδική αίσθηση ασφυξίας στα πλευρά, αλλά και μία τρομακτική ανασφάλεια για την προπόνηση δρόμου. Ακόμα και σήμερα, αποφεύγω το ρεύμα της Μαραθώνος προς Αθήνα και χάνω τον ρυθμό μου όταν νιώθω ότι τα αυτοκίνητα έρχονται πολύ κοντά μου. Όσο μπορώ βγαίνω στον δρόμο με παρέα και πάντα με κράνος και φώτα νυκτός. 

 

Επιμέλεια: Αγγελική Σκούμπα – cycling coach myathlete.

 

About the Author :

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH